نمایش پست‌ها با برچسب مامانه و باباهه. نمایش همه پست‌ها
نمایش پست‌ها با برچسب مامانه و باباهه. نمایش همه پست‌ها
چقد این سادگیمو دوس داره خدااااااا
راستی دل آدما چقد میتونه کوچولو باشه که با کوچکترین چیزی شاد بشه و قهقه خندش تا اون سر دنیام برسه و با یه چیز کوچیک ناراحت و غمگین که اشکاش دنیایی رو غرق کنه! دله آدم میتونه چقد ساده باشه که محالترین چیزا باور کنه و برای خودش یه رویا بسازه ...
اینا رو گفتم که به ماجرای دیروز حاج خانومچه اینا برسیم! میدونید که حاج خانومچه پریشب یه سیب (میوه ی ممنوعه!! کنایه از کار بد!) از همون درشت خوش مزه هاش بودا از همونا ورداشت بخوره که با اولین گازش حاجی از بهشت انداختش بیرون! خلاصه که دیروز از صوبش به منت کشی و از این صوبتا گذش (خیله خوب! قبوله حاج خانومچه شووَر ذلیله! اصن به شما چه؟! اگه شومام یه قند عسلی گیرتون میومد همین کارو میکردین دیگه!) حالا داشتم میگفتم که خانومی که شوما باشین دیروز بلخره مراسم آشتی کنون تو ... کجا فک میکنین؟ خب ملومه دیگه! بابا نشنیدین میگن ساله دو هزار و نه ییم و چه میدونم ساله تکنولوژی و از این صوبتا؟! خب همینه دیگه! مراحل پروسه ی منت کشی در منطقه ی معروفه ایمیل اونم از نوع جی.میل انجام پذیرفت! و وختی حاج خانومچه این مرحله رو برد رف واسه فینال که توی منطقه یی بنامه اسکایپ برگذار میشد شرکت کنه... خلاصه دیگه تمومو کمول (لاتیه تمامو کماله!) آشتیشون دادیم رف پی کار خودش!حالا دیروز حاج خانومچه جهت پاره یی خود شیرینی رفتن دم کلاس زبانه حاجی، تا نصفه راهم رفتن سمته خونه ی حاجی که حاجی یوهو پرید و گف که بریم سکه ها رو بفروشیم؟! حالا این سکه ها قضیه ش چیه؟! از شوما چه پنهون که از وختی که حاجی و حاج خانومشون تصمیم به با هم بودن (ینی همون ازدباج گرفتنو جدی شدن و این صوبتا دیگه!) گرفتن، طبقه پیشنهاد یکی از دوستانشون مانا خانوم (خانومه سیا = زن سیا – بابا یارو پسره اسمش سیاوشه بهش میگن سیا) رفتن هر چی پول دروردن سکه خریدن واسه پس انداز! فک کن تو گرونیه سکه هف هش ده تایی میخریدن (البته بعضی وختا که پول زیاد داشتنا نه همیشه) حتا موقع عقدشون (همین چن وخ پیشا = قبل از عید) هر کی اومده بود سر عقد براشون سکه اوروده بودو حتا حاجی هم برای اینکه حاله بعضیا رو بگیره تمومیه مهریه ی حاج خانومچه رو که همش چندین تا سکه بودو سر عقد بهش تقدیم کرد! (پس چی فک کردین؟ ما نقدی کار میکنیم با این حاجی! تا حساب کار دستشون بیاد!) خلاصه این زوج خوشبخته ما با یه عالمه سکه رو دستشون با بالا رفتنه هزار تومنیه قیمت سکه ذوق میکردن (ولی عرضه ی سود کردن ینی فروشه سکه ها رو نداشتن!) و با پایین اومدنش مانای بدبختو فوش میدادن!
تا اینکه بلخره دیشب طی یه پیشنهاده کاملن بی شرمانه توسط حاجی عزم بر فوروش سکه ها کردن و طی یه اقدام غیر منتظره یی سکه ها رو فوروختن...
حالا دیشب توی خونه ی حاج خانومچه اینا توی اتاقه مامی:
حاج خانومچه: مامی؟! میشه عق.دنامه و شناسنامم رو بدی فردا صوب میخامش..
مامی (با تعجب – آخه همه ی سکه های ذوکور پیش مامی بودن و عصری حاج خانومچه رف ازش گرف! آخه مامی یه جورایی گا.و صند.وقه همه س!):: میخای چیکار؟ (فک کنم بیچاره فک کرده وختی همه ی سکه ها و حالا هم عق.دنامه و شناسناممو میخام ینی میخام دور از جون طلاخ بگیرم!)
حاج خانومچه: میخام طلاخ بگیرم (آیکونه حاج خانومچه ی دیو صفت!)
:: ینی چی دختر؟! این چه حرفیه؟ (با اخمو ناراحتی!)
: نه بابا مامی چقد ساده یی تو! میخاییم بریم از این وامای ازدباج بگیریم بذاریم رو پول خونه یه جای گنده تر بگیریم
:: آفرین دختر خوب! پس بیا اینم شناسنامتو عق.دنامت
صوب توی ماشین حاج خانومچه رو به حاجی کرده و میگه: ینی ما پول دار شدیم الان؟ حاجی در حالی که یه عالمه از خنگیه این دختر عصبانی شده میگه: خیلییییییییییییییییی
آخ که چقد این دختر ساده دلو شیرین مغزهههههههههههه!
چقد این سادگیمو دوس داره خدااااااا
راستی دل آدما چقد میتونه کوچولو باشه که با کوچکترین چیزی شاد بشه و قهقه خندش تا اون سر دنیام برسه و با یه چیز کوچیک ناراحت و غمگین که اشکاش دنیایی رو غرق کنه! دله آدم میتونه چقد ساده باشه که محالترین چیزا باور کنه و برای خودش یه رویا بسازه ...
اینا رو گفتم که به ماجرای دیروز حاج خانومچه اینا برسیم! میدونید که حاج خانومچه پریشب یه سیب (میوه ی ممنوعه!! کنایه از کار بد!) از همون درشت خوش مزه هاش بودا از همونا ورداشت بخوره که با اولین گازش حاجی از بهشت انداختش بیرون! خلاصه که دیروز از صوبش به منت کشی و از این صوبتا گذش (خیله خوب! قبوله حاج خانومچه شووَر ذلیله! اصن به شما چه؟! اگه شومام یه قند عسلی گیرتون میومد همین کارو میکردین دیگه!) حالا داشتم میگفتم که خانومی که شوما باشین دیروز بلخره مراسم آشتی کنون تو ... کجا فک میکنین؟ خب ملومه دیگه! بابا نشنیدین میگن ساله دو هزار و نه ییم و چه میدونم ساله تکنولوژی و از این صوبتا؟! خب همینه دیگه! مراحل پروسه ی منت کشی در منطقه ی معروفه ایمیل اونم از نوع جی.میل انجام پذیرفت! و وختی حاج خانومچه این مرحله رو برد رف واسه فینال که توی منطقه یی بنامه اسکایپ برگذار میشد شرکت کنه... خلاصه دیگه تمومو کمول (لاتیه تمامو کماله!) آشتیشون دادیم رف پی کار خودش!حالا دیروز حاج خانومچه جهت پاره یی خود شیرینی رفتن دم کلاس زبانه حاجی، تا نصفه راهم رفتن سمته خونه ی حاجی که حاجی یوهو پرید و گف که بریم سکه ها رو بفروشیم؟! حالا این سکه ها قضیه ش چیه؟! از شوما چه پنهون که از وختی که حاجی و حاج خانومشون تصمیم به با هم بودن (ینی همون ازدباج گرفتنو جدی شدن و این صوبتا دیگه!) گرفتن، طبقه پیشنهاد یکی از دوستانشون مانا خانوم (خانومه سیا = زن سیا – بابا یارو پسره اسمش سیاوشه بهش میگن سیا) رفتن هر چی پول دروردن سکه خریدن واسه پس انداز! فک کن تو گرونیه سکه هف هش ده تایی میخریدن (البته بعضی وختا که پول زیاد داشتنا نه همیشه) حتا موقع عقدشون (همین چن وخ پیشا = قبل از عید) هر کی اومده بود سر عقد براشون سکه اوروده بودو حتا حاجی هم برای اینکه حاله بعضیا رو بگیره تمومیه مهریه ی حاج خانومچه رو که همش چندین تا سکه بودو سر عقد بهش تقدیم کرد! (پس چی فک کردین؟ ما نقدی کار میکنیم با این حاجی! تا حساب کار دستشون بیاد!) خلاصه این زوج خوشبخته ما با یه عالمه سکه رو دستشون با بالا رفتنه هزار تومنیه قیمت سکه ذوق میکردن (ولی عرضه ی سود کردن ینی فروشه سکه ها رو نداشتن!) و با پایین اومدنش مانای بدبختو فوش میدادن!
تا اینکه بلخره دیشب طی یه پیشنهاده کاملن بی شرمانه توسط حاجی عزم بر فوروش سکه ها کردن و طی یه اقدام غیر منتظره یی سکه ها رو فوروختن...
حالا دیشب توی خونه ی حاج خانومچه اینا توی اتاقه مامی:
حاج خانومچه: مامی؟! میشه عق.دنامه و شناسنامم رو بدی فردا صوب میخامش..
مامی (با تعجب – آخه همه ی سکه های ذوکور پیش مامی بودن و عصری حاج خانومچه رف ازش گرف! آخه مامی یه جورایی گا.و صند.وقه همه س!):: میخای چیکار؟ (فک کنم بیچاره فک کرده وختی همه ی سکه ها و حالا هم عق.دنامه و شناسناممو میخام ینی میخام دور از جون طلاخ بگیرم!)
حاج خانومچه: میخام طلاخ بگیرم (آیکونه حاج خانومچه ی دیو صفت!)
:: ینی چی دختر؟! این چه حرفیه؟ (با اخمو ناراحتی!)
: نه بابا مامی چقد ساده یی تو! میخاییم بریم از این وامای ازدباج بگیریم بذاریم رو پول خونه یه جای گنده تر بگیریم
:: آفرین دختر خوب! پس بیا اینم شناسنامتو عق.دنامت
صوب توی ماشین حاج خانومچه رو به حاجی کرده و میگه: ینی ما پول دار شدیم الان؟ حاجی در حالی که یه عالمه از خنگیه این دختر عصبانی شده میگه: خیلییییییییییییییییی
آخ که چقد این دختر ساده دلو شیرین مغزهههههههههههه!
"الهی قربون اشکات برم بابائی"... 
این تمومه حرفی بود که تو طوله مدتی که حاج خانومچه اینوره خط پشت گوشی بود داشت تو دلش به باباش میگف و اشک میریخ..اولش اینجوری شوروع شد که حاج خانومچه از صوب علی الطلوع توی اتاق کارش تنها نشسته بودو داشت طبق ممول این چن روزه وبلاگ یکی از دوستاشو میخوند (ینی آرشیوشو میخوند!) بدشم یه چن باری زنگی به خاهر جونش زدو کلی باهم غیبت کردن و دیگه حاج خانومچه دلی از عذا دروُوُردو اونوخ توی همین تیلیفونا یهو فهمید که یه نفر مریضه و طبق حکمه وظیفه تیلیفونو برداشت تا به مامیش بگه که برن عیادتش تا طرف دور از جون سقط نشه یه روزی! اونوخ تا بوق زد بد دوتا بوق باباش برداش گوشیو! خب تو خونه ی حاج خانومینا ممولن باباهه اصلن سراغه تیلیفونو و اینا نمیره واسه اینکه اصن علاقه نداره به این چیزا.. واسه همین حاج خانومه فهمید که مامیشون خونه تشریف ندارن (آخه دماغ دختر شاسکوله یکی از فامیلاشون رفته بوده تعمیرگا تا شاید یکم قیافش قابله تحمول شه و یکی بیاد سراغش!!! آخه یکی نیس به این مامان حاج خانومچه بگه آخه تعمیر و صافکاریه دماغم دیگه عیادت داره؟! شرط میبندم که گل و شیرینیم براش برده لامصب!) خلاصه، خانومی که شوما باشین باباهه یهو بی مقدمه گفت حاج خانومچه بدبخ شدم! "پولمو دزدیدن ازم"و زد زیر گریه و حالا گریه نکن کی گریه کن.. 
فک کن این حاج خانومچه چه حالی داش؟! باباهه اونور اشک میریختو ناراحت و حاج خانومچه 
بی اینکه مقدار پولو بپرسه و کیفیت و کمیته دزدیو 
قط کرد گوشیو و برداشت زنگ زد به مامیش و طبق مموله همیشه هم مامان خانوم پای تمومه جروبحثای حاج خانومچه و دیگه اینم هرچی ناراحت بود به مامانش انتقال داد که "آهای مامان خانوم پا شدی رفتی خونه ی ... دائینا که چی بشه؟! اون دختره ی ترشیده لازم نیس دماغ عمل کنه! بره بده دک و پوزشو یکم صافکاری کنن تا شاید فرجی پیش اومد..." یهو مامانه حرفشو قط کرد که بابا صدات بلنده اینا اینور میشنون! " میشنون که بشنون! به درک! بابا تو خونه حالش بده پولشو دزدیدن ازشو تو عین خیالت نیس؟ پاشدی یکاره رفتی مهمونی؟!" خلاصه مامانه بگو، حاج خانومه بگو! بیچاره باباهه! خان داداش هم بد شنیدن این مسئله طبقه انتظاری که میرفت فقط گف "نه بابااااااااااااااااااااااااااااااااااااا" 
(آخه نه باباهاش کلی واسه خودشون بچه مروفن!) خانوم خاهرم که قربونش برم شاکی که "ملومه دیگه بابا همیشه همینجوری پولشو از بانک در میاره و بلخره یه روزم این بلا سرش اومد..." آهان راستی یادم رف بگم خان داداش یه چیزه خنده داری هم گف، گف بابا همیشه بهش میگفتیم بابا آخه اینجوری همه چیزو راحت نگیر و فک نکن همه خوبنو مملکتمون مملکته گلو بلبله! ولی مگه به خرجش میره این بابای قد ما؟! در همین راستا هم خان داداش یه حرفه بی ادبی زدن که بیا و کف کن! گف بابا همیشه وقتی ما میگفتیم بهش که بابا حواست به دورو اطرافت باشه تو جواب میگف "بابا هیشکی نمیتونه ت..مِ منو هم بخوره!" (بخدا انقدا هم باباهه بی ادب نیستا! حالا تو شوخی و راحتی یه چیزی پرونده بدبخته فلک زده!) حالا خان داداش تو جوابه این حرفه بابا میگف یکی جرعت داشته باشه به باباهه بگه "پس چی شد ت..مات؟!
نه تنها اونا رو خوردن، بلکه بالائیشم بردن!" (منم توی عالمه گریه و آه و ناله چنان زدم زیر خنده که همه فهمیدن!)
این تمومه حرفی بود که تو طوله مدتی که حاج خانومچه اینوره خط پشت گوشی بود داشت تو دلش به باباش میگف و اشک میریخ..اولش اینجوری شوروع شد که حاج خانومچه از صوب علی الطلوع توی اتاق کارش تنها نشسته بودو داشت طبق ممول این چن روزه وبلاگ یکی از دوستاشو میخوند (ینی آرشیوشو میخوند!) بدشم یه چن باری زنگی به خاهر جونش زدو کلی باهم غیبت کردن و دیگه حاج خانومچه دلی از عذا دروُوُردو اونوخ توی همین تیلیفونا یهو فهمید که یه نفر مریضه و طبق حکمه وظیفه تیلیفونو برداشت تا به مامیش بگه که برن عیادتش تا طرف دور از جون سقط نشه یه روزی! اونوخ تا بوق زد بد دوتا بوق باباش برداش گوشیو! خب تو خونه ی حاج خانومینا ممولن باباهه اصلن سراغه تیلیفونو و اینا نمیره واسه اینکه اصن علاقه نداره به این چیزا.. واسه همین حاج خانومه فهمید که مامیشون خونه تشریف ندارن (آخه دماغ دختر شاسکوله یکی از فامیلاشون رفته بوده تعمیرگا تا شاید یکم قیافش قابله تحمول شه و یکی بیاد سراغش!!! آخه یکی نیس به این مامان حاج خانومچه بگه آخه تعمیر و صافکاریه دماغم دیگه عیادت داره؟! شرط میبندم که گل و شیرینیم براش برده لامصب!) خلاصه، خانومی که شوما باشین باباهه یهو بی مقدمه گفت حاج خانومچه بدبخ شدم! "پولمو دزدیدن ازم"و زد زیر گریه و حالا گریه نکن کی گریه کن.. فک کن این حاج خانومچه چه حالی داش؟! باباهه اونور اشک میریختو ناراحت و حاج خانومچه بی اینکه مقدار پولو بپرسه و کیفیت و کمیته دزدیو قط کرد گوشیو و برداشت زنگ زد به مامیش و طبق مموله همیشه هم مامان خانوم پای تمومه جروبحثای حاج خانومچه و دیگه اینم هرچی ناراحت بود به مامانش انتقال داد که "آهای مامان خانوم پا شدی رفتی خونه ی ... دائینا که چی بشه؟! اون دختره ی ترشیده لازم نیس دماغ عمل کنه! بره بده دک و پوزشو یکم صافکاری کنن تا شاید فرجی پیش اومد..." یهو مامانه حرفشو قط کرد که بابا صدات بلنده اینا اینور میشنون! " میشنون که بشنون! به درک! بابا تو خونه حالش بده پولشو دزدیدن ازشو تو عین خیالت نیس؟ پاشدی یکاره رفتی مهمونی؟!" خلاصه مامانه بگو، حاج خانومه بگو! بیچاره باباهه! خان داداش هم بد شنیدن این مسئله طبقه انتظاری که میرفت فقط گف "نه بابااااااااااااااااااااااااااااااااااااا" (آخه نه باباهاش کلی واسه خودشون بچه مروفن!) خانوم خاهرم که قربونش برم شاکی که "ملومه دیگه بابا همیشه همینجوری پولشو از بانک در میاره و بلخره یه روزم این بلا سرش اومد..." آهان راستی یادم رف بگم خان داداش یه چیزه خنده داری هم گف، گف بابا همیشه بهش میگفتیم بابا آخه اینجوری همه چیزو راحت نگیر و فک نکن همه خوبنو مملکتمون مملکته گلو بلبله! ولی مگه به خرجش میره این بابای قد ما؟! در همین راستا هم خان داداش یه حرفه بی ادبی زدن که بیا و کف کن! گف بابا همیشه وقتی ما میگفتیم بهش که بابا حواست به دورو اطرافت باشه تو جواب میگف "بابا هیشکی نمیتونه ت..مِ منو هم بخوره!" (بخدا انقدا هم باباهه بی ادب نیستا! حالا تو شوخی و راحتی یه چیزی پرونده بدبخته فلک زده!) حالا خان داداش تو جوابه این حرفه بابا میگف یکی جرعت داشته باشه به باباهه بگه "پس چی شد ت..مات؟! نه تنها اونا رو خوردن، بلکه بالائیشم بردن!" (منم توی عالمه گریه و آه و ناله چنان زدم زیر خنده که همه فهمیدن!) حالا فک کنین زنگ زده حاج خانومچه اینو داره برای حاجیش تعریف میکنه و اونوخ حاجیه دواش کرد که این چه حرفیه میزنی؟! حالا اون گف تو چرا تکرار میکنی (آخه حاجی خیلی ناراحت از گم شدن پول بود! به جونه شوما نباشه به جون بچه هاشون که حتی بیشتر از حاج خانومچه ناراحته پوله بود!)
"الهی قربون اشکات برم بابائی"... این تمومه حرفی بود که تو طوله مدتی که حاج خانومچه اینوره خط پشت گوشی بود داشت تو دلش به باباش میگف و اشک میریخ..اولش اینجوری شوروع شد که حاج خانومچه از صوب علی الطلوع توی اتاق کارش تنها نشسته بودو داشت طبق ممول این چن روزه وبلاگ یکی از دوستاشو میخوند (ینی آرشیوشو میخوند!) بدشم یه چن باری زنگی به خاهر جونش زدو کلی باهم غیبت کردن و دیگه حاج خانومچه دلی از عذا دروُوُردو اونوخ توی همین تیلیفونا یهو فهمید که یه نفر مریضه و طبق حکمه وظیفه تیلیفونو برداشت تا به مامیش بگه که برن عیادتش تا طرف دور از جون سقط نشه یه روزی! اونوخ تا بوق زد بد دوتا بوق باباش برداش گوشیو! خب تو خونه ی حاج خانومینا ممولن باباهه اصلن سراغه تیلیفونو و اینا نمیره واسه اینکه اصن علاقه نداره به این چیزا.. واسه همین حاج خانومه فهمید که مامیشون خونه تشریف ندارن (آخه دماغ دختر شاسکوله یکی از فامیلاشون رفته بوده تعمیرگا تا شاید یکم قیافش قابله تحمول شه و یکی بیاد سراغش!!! آخه یکی نیس به این مامان حاج خانومچه بگه آخه تعمیر و صافکاریه دماغم دیگه عیادت داره؟! شرط میبندم که گل و شیرینیم براش برده لامصب!) خلاصه، خانومی که شوما باشین باباهه یهو بی مقدمه گفت حاج خانومچه بدبخ شدم! "پولمو دزدیدن ازم"و زد زیر گریه و حالا گریه نکن کی گریه کن.. فک کن این حاج خانومچه چه حالی داش؟! باباهه اونور اشک میریختو ناراحت و حاج خانومچه بی اینکه مقدار پولو بپرسه و کیفیت و کمیته دزدیو قط کرد گوشیو و برداشت زنگ زد به مامیش و طبق مموله همیشه هم مامان خانوم پای تمومه جروبحثای حاج خانومچه و دیگه اینم هرچی ناراحت بود به مامانش انتقال داد که "آهای مامان خانوم پا شدی رفتی خونه ی ... دائینا که چی بشه؟! اون دختره ی ترشیده لازم نیس دماغ عمل کنه! بره بده دک و پوزشو یکم صافکاری کنن تا شاید فرجی پیش اومد..." یهو مامانه حرفشو قط کرد که بابا صدات بلنده اینا اینور میشنون! " میشنون که بشنون! به درک! بابا تو خونه حالش بده پولشو دزدیدن ازشو تو عین خیالت نیس؟ پاشدی یکاره رفتی مهمونی؟!" خلاصه مامانه بگو، حاج خانومه بگو! بیچاره باباهه! خان داداش هم بد شنیدن این مسئله طبقه انتظاری که میرفت فقط گف "نه بابااااااااااااااااااااااااااااااااااااا" (آخه نه باباهاش کلی واسه خودشون بچه مروفن!) خانوم خاهرم که قربونش برم شاکی که "ملومه دیگه بابا همیشه همینجوری پولشو از بانک در میاره و بلخره یه روزم این بلا سرش اومد..." آهان راستی یادم رف بگم خان داداش یه چیزه خنده داری هم گف، گف بابا همیشه بهش میگفتیم بابا آخه اینجوری همه چیزو راحت نگیر و فک نکن همه خوبنو مملکتمون مملکته گلو بلبله! ولی مگه به خرجش میره این بابای قد ما؟! در همین راستا هم خان داداش یه حرفه بی ادبی زدن که بیا و کف کن! گف بابا همیشه وقتی ما میگفتیم بهش که بابا حواست به دورو اطرافت باشه تو جواب میگف "بابا هیشکی نمیتونه ت..مِ منو هم بخوره!" (بخدا انقدا هم باباهه بی ادب نیستا! حالا تو شوخی و راحتی یه چیزی پرونده بدبخته فلک زده!) حالا خان داداش تو جوابه این حرفه بابا میگف یکی جرعت داشته باشه به باباهه بگه "پس چی شد ت..مات؟! نه تنها اونا رو خوردن، بلکه بالائیشم بردن!" (منم توی عالمه گریه و آه و ناله چنان زدم زیر خنده که همه فهمیدن!)
این تمومه حرفی بود که تو طوله مدتی که حاج خانومچه اینوره خط پشت گوشی بود داشت تو دلش به باباش میگف و اشک میریخ..اولش اینجوری شوروع شد که حاج خانومچه از صوب علی الطلوع توی اتاق کارش تنها نشسته بودو داشت طبق ممول این چن روزه وبلاگ یکی از دوستاشو میخوند (ینی آرشیوشو میخوند!) بدشم یه چن باری زنگی به خاهر جونش زدو کلی باهم غیبت کردن و دیگه حاج خانومچه دلی از عذا دروُوُردو اونوخ توی همین تیلیفونا یهو فهمید که یه نفر مریضه و طبق حکمه وظیفه تیلیفونو برداشت تا به مامیش بگه که برن عیادتش تا طرف دور از جون سقط نشه یه روزی! اونوخ تا بوق زد بد دوتا بوق باباش برداش گوشیو! خب تو خونه ی حاج خانومینا ممولن باباهه اصلن سراغه تیلیفونو و اینا نمیره واسه اینکه اصن علاقه نداره به این چیزا.. واسه همین حاج خانومه فهمید که مامیشون خونه تشریف ندارن (آخه دماغ دختر شاسکوله یکی از فامیلاشون رفته بوده تعمیرگا تا شاید یکم قیافش قابله تحمول شه و یکی بیاد سراغش!!! آخه یکی نیس به این مامان حاج خانومچه بگه آخه تعمیر و صافکاریه دماغم دیگه عیادت داره؟! شرط میبندم که گل و شیرینیم براش برده لامصب!) خلاصه، خانومی که شوما باشین باباهه یهو بی مقدمه گفت حاج خانومچه بدبخ شدم! "پولمو دزدیدن ازم"و زد زیر گریه و حالا گریه نکن کی گریه کن.. فک کن این حاج خانومچه چه حالی داش؟! باباهه اونور اشک میریختو ناراحت و حاج خانومچه بی اینکه مقدار پولو بپرسه و کیفیت و کمیته دزدیو قط کرد گوشیو و برداشت زنگ زد به مامیش و طبق مموله همیشه هم مامان خانوم پای تمومه جروبحثای حاج خانومچه و دیگه اینم هرچی ناراحت بود به مامانش انتقال داد که "آهای مامان خانوم پا شدی رفتی خونه ی ... دائینا که چی بشه؟! اون دختره ی ترشیده لازم نیس دماغ عمل کنه! بره بده دک و پوزشو یکم صافکاری کنن تا شاید فرجی پیش اومد..." یهو مامانه حرفشو قط کرد که بابا صدات بلنده اینا اینور میشنون! " میشنون که بشنون! به درک! بابا تو خونه حالش بده پولشو دزدیدن ازشو تو عین خیالت نیس؟ پاشدی یکاره رفتی مهمونی؟!" خلاصه مامانه بگو، حاج خانومه بگو! بیچاره باباهه! خان داداش هم بد شنیدن این مسئله طبقه انتظاری که میرفت فقط گف "نه بابااااااااااااااااااااااااااااااااااااا" (آخه نه باباهاش کلی واسه خودشون بچه مروفن!) خانوم خاهرم که قربونش برم شاکی که "ملومه دیگه بابا همیشه همینجوری پولشو از بانک در میاره و بلخره یه روزم این بلا سرش اومد..." آهان راستی یادم رف بگم خان داداش یه چیزه خنده داری هم گف، گف بابا همیشه بهش میگفتیم بابا آخه اینجوری همه چیزو راحت نگیر و فک نکن همه خوبنو مملکتمون مملکته گلو بلبله! ولی مگه به خرجش میره این بابای قد ما؟! در همین راستا هم خان داداش یه حرفه بی ادبی زدن که بیا و کف کن! گف بابا همیشه وقتی ما میگفتیم بهش که بابا حواست به دورو اطرافت باشه تو جواب میگف "بابا هیشکی نمیتونه ت..مِ منو هم بخوره!" (بخدا انقدا هم باباهه بی ادب نیستا! حالا تو شوخی و راحتی یه چیزی پرونده بدبخته فلک زده!) حالا خان داداش تو جوابه این حرفه بابا میگف یکی جرعت داشته باشه به باباهه بگه "پس چی شد ت..مات؟! نه تنها اونا رو خوردن، بلکه بالائیشم بردن!" (منم توی عالمه گریه و آه و ناله چنان زدم زیر خنده که همه فهمیدن!) حالا فک کنین زنگ زده حاج خانومچه اینو داره برای حاجیش تعریف میکنه و اونوخ حاجیه دواش کرد که این چه حرفیه میزنی؟! حالا اون گف تو چرا تکرار میکنی (آخه حاجی خیلی ناراحت از گم شدن پول بود! به جونه شوما نباشه به جون بچه هاشون که حتی بیشتر از حاج خانومچه ناراحته پوله بود!)
