حاج خانوم

اولین سالگرد نامزدی

ارسال شده توسط حاج خانومچه | دسته بندی زنانه ها , عشقولانه | 4 دیدگاه

دُرُس یادمه پارسال همین موقه ها بود که حاجی با مامانش درباره ی حاج خانومچه صوبت کرده بودو بلخره خانوم والدشم بعد از کلی تفحص رضایت داده بودن که برن منزلِ حاج خانومینا، دو روز قبل از اینا، ای دو زوجِ تازه خوشبخت رفتن یه حلقه ی خوشگل (آقا بهتون ایمان میدم از اونجایی که حاج خانومتون اصلن اهلِ طلا مَلا نیس وختی میگه یه حلقه یی خوشگله باس قبول کنین خوشگله چون بچه از هرچیزی خوشش نمیاد، یه جواهر کوچولو موچولو و ریزه اما زیبا) پیدا کردن که به سایزِ دستِ حاج خانومم میخورد (آخه دستای حاج خانومچه بر خلافِ خودِ سازمان گوشتش، خیلی ظریف مَریفن! واسه همینم پیدا کردنِ حلقه یی که به سایزِ انگشتش بخوره یکمی سخته! خلاصه حاجی حلقه رو برد خونشون تا امروز بیارن خونه ی حاج خانومچه اینا! فقط قرار بود یه معارفه ی ساده برگزار بشه بین خونواده ها، پس قرار شد خاهر خانومِ حاج خانوم، مامانو باباش حضور داشته باشن، از اون طرفم حاجی و خانوم والدشو عمه هانی که اون روزا فقط یه دخترِ خجالتی بنظر میرسید، بیان! خاهر خانومِ حاج خانوم که دستِ بر قضا بیش از یه مادر دوسش داره، از جمه ی هفته ی پیشش تدارک میدید که چیکار کنه، بعد از سالها، مدلِ خونه ی حاج خانومینا رو عوض کرد (البته اینو همراه خانومِ دیزاینر انجام داد)، هر چی لازم دیدن بگیرن، با حاج خانومچه رفتن خریدنو خلاصه همه چیز خیلی شیک و ایده آل پیش میرف) اون روز حاج خانوم از ذوقش اداره نرفته بود، بعد از ظهر که رف دمبالِ حاجی، باهم رفتن یکی از بهترین گل فروشی های تهرونو یه سبد فوق العاده شیک با لیلیومای صورتی و سفید و آلسترو گلای وحشییی که حاج خانومچه عاشقش خیلی طبیعی دُرُسش کردنو حاج خانومچه دیگه تو پوستِ خودشم نمیگنجید از خوشالی، قرار شد حاجی با خونوادش ساعتِ هشت خونه ی حاج خانومینا باشن! توی خونه ی حاج خانومینا همه چیز آماده بود، حاج خانوم بعد از گرفتنِ دوش، صد مدل لباس عوض کرد تا همه یه مدلی رو تایید کردنو همونو پوشیدش، موهاشو خشک کردو نشس که آرایش کنه که.. بعله، برقاشون رفت.. حالا نمیدونم یادتونه یا نه که پارسال وختی برقا میرفت یه دو ساعتی از اومدنش خبری نبود!! زودی به حاجی زنگ زدو با کلی ناراحتی شرح واقعه داد، حاجی مونده بود چیکار کنه، مامانش میگف میخای بعدن بریم، اما حاجی و حاج خانومچه نمیخاستن توی تصمیمشون لحظه یی وقفه بیوفته، ضمن اینکه از اون روز به مدت سه چار روز تعطیلیِ معروفِ خرداد بود، دیگه به هر نحوی بود، توی اون دو ساعت، حاجی خانوم والده و عمه هانی رو برده بود پارک (حالا فک کنین با تیپِ دومادی تو پارک چه صفایی داره!) خلاصه برقا اومدو حاج خانومچه در حالی که یه دستش خط چش بودو اون دستش به گوشی، به حاجی اطلاع داد که بیایین، برقا اومد! اون شب حاج خانومچه یکی از پر استرس ترین شبای عمرشو گذروند، خیلی سخت بود واسه اینکه همش دلهره داش و از اونورم که برقا رف دیگه حسابی قاطی کرده بود، اما اون شب با تمامی خوبیا و بدیاش گذش، خیلی قشنگ هم گذشت.. همه خوشحال از این وصلت به خابِ نازی فرو رفتن بغیر از حاج خانومچه.. نمیدونس باس چیکار کنه با این همه فکری که تو ذهنشه، دنیایی رو شورو کرده بود که آغاز قشنگترین روزش رو امشب با حاجی جشن گرفته بودن، خوشحال بود، سرمست، انگاری یه شیشه ابسُلوت گلابی خورده باشه، تلو تلو میخورد و بعضی وختا یواشکی میخندید.. صدای مامیشو خاهر خانومش از اتاقِ بغلی به گوش میرسید، داشتن پچ پچ کنان راجه بش حرف میزدند و ملوم بود اونام خوشحالن.. حاجی هم خابش نمیبرد، اونم خیلی خوشحال بود، یادمه برداشته بود اس مس زده بود که "دیگه از امشب شدی زنم!" و حاج خانومچه انگار بهش پیشناهادِ یه شیشه ی دیگه کرده باشن، ذوق مرگِ خدایی شد! میدونین کلن ازدواج یکی از شیرین ترین بخشای زندگیِ هر شخصیِ! اما مسئله یی که وجود داره اینه که بالاترین لذت مالِ اوناییِ که با عشقشون در کمالِ ناباوری ازدواج میکنن! و هیچ لذتی تو این دنیا بالاتر از این برای حاج خانومچه نبوده!

حالا از اون شب، یعنی دقیقن ساعتِ دهِ شب دوازدهِ خرداد تا الان، یه سالیِ که میگذره، پارسال واسه حاج خانومچه و حاجی یکی از قشنگ ترین سالای عمرشون بود، واسه اینکه نه تنها نامزد کردن، بلکه با صدایی بلند سرودِ باهم بودنشون برای همیشه رو به گوشِ خلق توی اسفند خوندن! حالا اونا نه تنها دو تا دوستِ صمیمی هستن، بلکه دو تا کفتر چاهیِ عاشق (فک کن!!!!!) (نیشتو ببند بچه)و از همه بالاتر یه زنو شوهرِ خوشبخ هستن! (به مولا اگه بفمم چشتون شورِ و دارین اینو میخونین من میدونم و شوما و همون چاقو ضامن داره!) حالا امشب قراره یه جشنِ کوچولویِ دوتایی کنارِ هم بگیرن! نمیگم کجا و چه جوری تا ..ونتون بسوزه! بس که نیومدین یه پیشناهاد بدین بگین چیکار کنیم واسه امروز!

آقا این یه تیکه کاملن خوصوصیه! بچه نخون! آهای با توئم! نخون جونِ مادرت! اصلن مالِ سنایِ شوما نیس به مولا نخون! آقا بابا پس فردا ننه ت پا میشه میاد اینجا رو تخته میکنه میگه آندر اِیتیِ اما خبر نداره که بابا ما از قبل خودمون گفتیم نخون جونِ مادرت!!! آقا اصلن این تیکه برای بالای شصت ساله.لطفن نخونیدش..با شومام خانومِ عزیز.. نخون دختر خانوم.. دِهَههههههههه! پیشدِهههههههه!!!!!!یکی جولوی چشای اون ورپریده رو بگیره..دههههه!!!!انگار اصلن متوجه نیست که نباس بخونه.

سخنی از زبونِ عروس خانوم در مدحِ ماه دامادشون: حاجی دُرُسته خیلی کمی و کاستی تو زندگیمون داشتیم و داریم، دُرُسته که خیلی اذیت کردمو میکنم (پس چی فک کردی! نخیر جونم دس بردار نیستم که نیستم!) اما تو با صبر و حوصله و عشقت تو این یه سال خیلی چیزا یاد دادی که هم من میدونم و هم خودت، دوستت دارم با تمامِ وجودم!

اولین سالگرد نامزدی

ارسال شده توسط حاج خانومچه | دسته بندی زنانه ها , عشقولانه | 4 دیدگاه

دُرُس یادمه پارسال همین موقه ها بود که حاجی با مامانش درباره ی حاج خانومچه صوبت کرده بودو بلخره خانوم والدشم بعد از کلی تفحص رضایت داده بودن که برن منزلِ حاج خانومینا، دو روز قبل از اینا، ای دو زوجِ تازه خوشبخت رفتن یه حلقه ی خوشگل (آقا بهتون ایمان میدم از اونجایی که حاج خانومتون اصلن اهلِ طلا مَلا نیس وختی میگه یه حلقه یی خوشگله باس قبول کنین خوشگله چون بچه از هرچیزی خوشش نمیاد، یه جواهر کوچولو موچولو و ریزه اما زیبا) پیدا کردن که به سایزِ دستِ حاج خانومم میخورد (آخه دستای حاج خانومچه بر خلافِ خودِ سازمان گوشتش، خیلی ظریف مَریفن! واسه همینم پیدا کردنِ حلقه یی که به سایزِ انگشتش بخوره یکمی سخته! خلاصه حاجی حلقه رو برد خونشون تا امروز بیارن خونه ی حاج خانومچه اینا! فقط قرار بود یه معارفه ی ساده برگزار بشه بین خونواده ها، پس قرار شد خاهر خانومِ حاج خانوم، مامانو باباش حضور داشته باشن، از اون طرفم حاجی و خانوم والدشو عمه هانی که اون روزا فقط یه دخترِ خجالتی بنظر میرسید، بیان! خاهر خانومِ حاج خانوم که دستِ بر قضا بیش از یه مادر دوسش داره، از جمه ی هفته ی پیشش تدارک میدید که چیکار کنه، بعد از سالها، مدلِ خونه ی حاج خانومینا رو عوض کرد (البته اینو همراه خانومِ دیزاینر انجام داد)، هر چی لازم دیدن بگیرن، با حاج خانومچه رفتن خریدنو خلاصه همه چیز خیلی شیک و ایده آل پیش میرف) اون روز حاج خانوم از ذوقش اداره نرفته بود، بعد از ظهر که رف دمبالِ حاجی، باهم رفتن یکی از بهترین گل فروشی های تهرونو یه سبد فوق العاده شیک با لیلیومای صورتی و سفید و آلسترو گلای وحشییی که حاج خانومچه عاشقش خیلی طبیعی دُرُسش کردنو حاج خانومچه دیگه تو پوستِ خودشم نمیگنجید از خوشالی، قرار شد حاجی با خونوادش ساعتِ هشت خونه ی حاج خانومینا باشن! توی خونه ی حاج خانومینا همه چیز آماده بود، حاج خانوم بعد از گرفتنِ دوش، صد مدل لباس عوض کرد تا همه یه مدلی رو تایید کردنو همونو پوشیدش، موهاشو خشک کردو نشس که آرایش کنه که.. بعله، برقاشون رفت.. حالا نمیدونم یادتونه یا نه که پارسال وختی برقا میرفت یه دو ساعتی از اومدنش خبری نبود!! زودی به حاجی زنگ زدو با کلی ناراحتی شرح واقعه داد، حاجی مونده بود چیکار کنه، مامانش میگف میخای بعدن بریم، اما حاجی و حاج خانومچه نمیخاستن توی تصمیمشون لحظه یی وقفه بیوفته، ضمن اینکه از اون روز به مدت سه چار روز تعطیلیِ معروفِ خرداد بود، دیگه به هر نحوی بود، توی اون دو ساعت، حاجی خانوم والده و عمه هانی رو برده بود پارک (حالا فک کنین با تیپِ دومادی تو پارک چه صفایی داره!) خلاصه برقا اومدو حاج خانومچه در حالی که یه دستش خط چش بودو اون دستش به گوشی، به حاجی اطلاع داد که بیایین، برقا اومد! اون شب حاج خانومچه یکی از پر استرس ترین شبای عمرشو گذروند، خیلی سخت بود واسه اینکه همش دلهره داش و از اونورم که برقا رف دیگه حسابی قاطی کرده بود، اما اون شب با تمامی خوبیا و بدیاش گذش، خیلی قشنگ هم گذشت.. همه خوشحال از این وصلت به خابِ نازی فرو رفتن بغیر از حاج خانومچه.. نمیدونس باس چیکار کنه با این همه فکری که تو ذهنشه، دنیایی رو شورو کرده بود که آغاز قشنگترین روزش رو امشب با حاجی جشن گرفته بودن، خوشحال بود، سرمست، انگاری یه شیشه ابسُلوت گلابی خورده باشه، تلو تلو میخورد و بعضی وختا یواشکی میخندید.. صدای مامیشو خاهر خانومش از اتاقِ بغلی به گوش میرسید، داشتن پچ پچ کنان راجه بش حرف میزدند و ملوم بود اونام خوشحالن.. حاجی هم خابش نمیبرد، اونم خیلی خوشحال بود، یادمه برداشته بود اس مس زده بود که "دیگه از امشب شدی زنم!" و حاج خانومچه انگار بهش پیشناهادِ یه شیشه ی دیگه کرده باشن، ذوق مرگِ خدایی شد! میدونین کلن ازدواج یکی از شیرین ترین بخشای زندگیِ هر شخصیِ! اما مسئله یی که وجود داره اینه که بالاترین لذت مالِ اوناییِ که با عشقشون در کمالِ ناباوری ازدواج میکنن! و هیچ لذتی تو این دنیا بالاتر از این برای حاج خانومچه نبوده!

حالا از اون شب، یعنی دقیقن ساعتِ دهِ شب دوازدهِ خرداد تا الان، یه سالیِ که میگذره، پارسال واسه حاج خانومچه و حاجی یکی از قشنگ ترین سالای عمرشون بود، واسه اینکه نه تنها نامزد کردن، بلکه با صدایی بلند سرودِ باهم بودنشون برای همیشه رو به گوشِ خلق توی اسفند خوندن! حالا اونا نه تنها دو تا دوستِ صمیمی هستن، بلکه دو تا کفتر چاهیِ عاشق (فک کن!!!!!) (نیشتو ببند بچه)و از همه بالاتر یه زنو شوهرِ خوشبخ هستن! (به مولا اگه بفمم چشتون شورِ و دارین اینو میخونین من میدونم و شوما و همون چاقو ضامن داره!) حالا امشب قراره یه جشنِ کوچولویِ دوتایی کنارِ هم بگیرن! نمیگم کجا و چه جوری تا ..ونتون بسوزه! بس که نیومدین یه پیشناهاد بدین بگین چیکار کنیم واسه امروز!

آقا این یه تیکه کاملن خوصوصیه! بچه نخون! آهای با توئم! نخون جونِ مادرت! اصلن مالِ سنایِ شوما نیس به مولا نخون! آقا بابا پس فردا ننه ت پا میشه میاد اینجا رو تخته میکنه میگه آندر اِیتیِ اما خبر نداره که بابا ما از قبل خودمون گفتیم نخون جونِ مادرت!!! آقا اصلن این تیکه برای بالای شصت ساله.لطفن نخونیدش..با شومام خانومِ عزیز.. نخون دختر خانوم.. دِهَههههههههه! پیشدِهههههههه!!!!!!یکی جولوی چشای اون ورپریده رو بگیره..دههههه!!!!انگار اصلن متوجه نیست که نباس بخونه.

سخنی از زبونِ عروس خانوم در مدحِ ماه دامادشون: حاجی دُرُسته خیلی کمی و کاستی تو زندگیمون داشتیم و داریم، دُرُسته که خیلی اذیت کردمو میکنم (پس چی فک کردی! نخیر جونم دس بردار نیستم که نیستم!) اما تو با صبر و حوصله و عشقت تو این یه سال خیلی چیزا یاد دادی که هم من میدونم و هم خودت، دوستت دارم با تمامِ وجودم!

همه ی زندگی فیلمه

ارسال شده توسط حاج خانومچه | دسته بندی خانوم والده حاجی , عشقولانه , فیلمانه | 2 دیدگاه

آقا حاج خانومچه یه چن روزیه که میخاد راجه به یه فیلمی که اخیرن دیده بنویسه اما از شوما چه پنهون که مغزش بن کل هنگ کرده این روزا، البته بماند که خودشم نمیدونه چه مرگش شده ها! خلاصش بگم که خانومی که شوما باشین حاج خانومچه به توصیه ی یکی از همکاران محترمشون یه فیلمی رو دیدن بنام Goya's Ghost که توی رنجِ فیلمایی از این قبیل، این فیلم شاهکاری بود واسه خودش، مخصوصن اون دختره ناتالی پورتمن م که دیگه واقعن بازیگر حرفه ییه، که از قضا خود حاج خانومچه هم بعد از دیدن فیلم Closerاینو تائید کردن! آقا توصیه میکنم حتمن این فیلمو ببینین! میدونین قصدم از این توصیه چی بود؟ بذارین بگم که حاج خانومچه وختی این فیلمو دید، همونجوری که مثه گربه ها رو تختش خابیده بود، چشاشو بستو رفت به سالای دبیرستانش.. اااااااا! چقد از اون سالا گذشته بود و حاج خانومچه اصلن دوس نداش دوباره به اون موقه ها برگرده! حالا دلیلِ این فلش بک دُرُس بلافاصله بعد از فیلم چی میتونس باشه؟ این فیلم درباره ی تصمیم مزخرفیه که افراد کلیسا راجه به یه دختر بینوا میگیرن.. یادش افتاد که داره توی یه همچین کشور زندگی میکنه! کشوری که فقط از زن اسم زن بودن رو با خودش یدک میکشه! کشوری که اگه به زنی حتک حرمت بشه، اگه حتا در نهایت ناباوری بخان بهش رسیدگی کنن به چشم قضیه ی "نا.مو.س یه مرد" دیگه که میتونه بابای اون زن یا شوهر اون زن باشه نگا کنن! این ینی عمقِ فاجعه! ینی ما زنا حتا بخاطر زن بودنمون بهمون نگاه نمیکنن! نمیخام اینجا رو از اون شکل همیشگیش دربیارما! اما این مسئله (دیدنِ فیلمو میگم) باعث شد که حاج خانومچه یکم بیش از پیش به این مسائل فک کنه! یادش اومد که همون سالای دبیرستان یوهویی در کلاس باز میشد چن تا از اون خانومایی که دست بر قضا مقنعه چونه دار هم داشتن وارد کلاس میشدن، بیرونشون میکردنو کیفاشونو وارسی میکردن، به امید پیدا کردن یه آینه یا یه ماتیک! یادشه که هر از چن گاهی این پاتک بهشون خورده میشد اما این بار علاوه بر کیفها، موهاشونو چک میکردن که مبادا کسی رنگ کرده باشه.. وای خدا اون دوران یه دورانِ کاملن فاجعه یی بود! الانه نمیدونم تو مدرسه ها بازم از این خبرا میشه یا نه، اما چیزی من میدونم حاج خانومچه اصلن با یادآوری اون سالها، حالش از هر چی مدرسه و کلاسِ درسه بهم میخوره..
آقا تو این مقوله یکم روده درازی شد من کاملن معذرت میخام، راسی داش یادم میرف، همین دیروزیه بودآ، حاج خانومچه اینا مجددن به دیدار خاله گردالوی حاجی مشرف شدن، البته تو منزلِ دخترِ همون خاله گردالو! حالا فک کن همشون کلی مهربونو گرم از حاج خانومچه در حالِ پذیرایی بودن اما حاج خانومچه ی بیچاره از صوبش که سر درد گرفته بود، عصرش، به نقطه ی اوجش رسیده بودو وختی از اونجا درومدن نزدیک بود از سر درد بزنه زیر گریه که به لطف خانوم والده ی حاجی و دادن یک عدد قرص مسکن، حاج خانومچه یکم بهتر شد.. ااااااااه اینو میخاستم بگما که این خونواده ی حاجی اینا نیس! همشون افتادن تو این کانالای تی وی که همش شاپینگ داره، همین ت.ل.ه شا.پی.نگارو میگما! حالا هر چی که تبلیغ میکنه اینا زودی زنگ میزنن سفارش میدن! از جارو خاک انداز گرفته تا بخ.ار شو! آهان همین بخ.ار شو! که البته خاله گردالویِ حاجی واسه خانوم والده خریده بود و دیروز بهش کادو دادش شوروعِ ماجرا بود، دیشب با هزار شوقو ذوق اومدن خونه و حاج خانومچه بهمراه هانی خانوم مشغولِ سر هم کردنِ اجزای این بخ.ار شوئه شدن! خانومی که شوما باشین وختی کار انداختنا هیچ جایی رو دُرُسو درمون که تمیز نمیکرد هیچ تازه اگه تو موقه تمیز کردن باید مثلن پارچه رو سفت بکشی روی سطح تا تمیز بشه ها، اونوخ واسه این بخ.ار شوئه باس چار نفری بیوفتین روی اون سطحو بسابینش تا شاید یه ذره تمیز بشه! اونوخ خانوم والده و هانی خانوم اصرار داشتن که واااااای به به عجب چیز خوبیه و حاج خانومچه و حاجی بهمراه یکعدد عمو نیماشون با تعجب فقط به کارای این مادر و دختر دل خجسته نگا میکردن.. راسی از حاجی بگم که دیشب بعد از سوکوتی طولانی بلخره به حرف اومدو راجه به آخر هفته و شماله دوستاش صوبت کرد، البته به اصرار خود حاج خانومچه ها! بعدم نیس حاج خانومچه تو دلش با حاجی یه قهر یواشکی در یه موردی داره (البته بدونِ اطلاعِ خود حاجی) واسه همین هی اصرار کرد که بره شمال ولی حاجی همش میگف نه! اصلن حاجی دیشب انگاری پیانو خورده بود تو سرشو دوباره عاشقِ حاج خانومچه شده بود، همش قربون صدقه ی حاج خانومچه میرفتو تو پذیرایی جولوی همه ماچای آب دار میکردشو تهشم توی اتاق موقه ی رفتنِ حاج خانومچه دس انداخ دورِ کمر حاج خانومچه در حالیکه داش بوسش میکرد ازش خاس مثه همون قدیما حاج خانومچه یی دوسش داشته باشه بازم.. 
پی نوشت: راسی یه تشکر ویژه دارم از رفقای گرامیم که خیلی در زمینه دوازده خرداد کمک کردن! (آیکون حاج خانومچه که باهمتون قهره رسمن!)

پی نوشت بعدی: این عکسه یادته حاجی.. تولد تو بود اما من کلا بوقی گذاشته بودمو همش از همه کادور میخاستم

همه ی زندگی فیلمه

ارسال شده توسط حاج خانومچه | دسته بندی خانوم والده حاجی , عشقولانه , فیلمانه | 2 دیدگاه

آقا حاج خانومچه یه چن روزیه که میخاد راجه به یه فیلمی که اخیرن دیده بنویسه اما از شوما چه پنهون که مغزش بن کل هنگ کرده این روزا، البته بماند که خودشم نمیدونه چه مرگش شده ها! خلاصش بگم که خانومی که شوما باشین حاج خانومچه به توصیه ی یکی از همکاران محترمشون یه فیلمی رو دیدن بنام Goya's Ghost که توی رنجِ فیلمایی از این قبیل، این فیلم شاهکاری بود واسه خودش، مخصوصن اون دختره ناتالی پورتمن م که دیگه واقعن بازیگر حرفه ییه، که از قضا خود حاج خانومچه هم بعد از دیدن فیلم Closerاینو تائید کردن! آقا توصیه میکنم حتمن این فیلمو ببینین! میدونین قصدم از این توصیه چی بود؟ بذارین بگم که حاج خانومچه وختی این فیلمو دید، همونجوری که مثه گربه ها رو تختش خابیده بود، چشاشو بستو رفت به سالای دبیرستانش.. اااااااا! چقد از اون سالا گذشته بود و حاج خانومچه اصلن دوس نداش دوباره به اون موقه ها برگرده! حالا دلیلِ این فلش بک دُرُس بلافاصله بعد از فیلم چی میتونس باشه؟ این فیلم درباره ی تصمیم مزخرفیه که افراد کلیسا راجه به یه دختر بینوا میگیرن.. یادش افتاد که داره توی یه همچین کشور زندگی میکنه! کشوری که فقط از زن اسم زن بودن رو با خودش یدک میکشه! کشوری که اگه به زنی حتک حرمت بشه، اگه حتا در نهایت ناباوری بخان بهش رسیدگی کنن به چشم قضیه ی "نا.مو.س یه مرد" دیگه که میتونه بابای اون زن یا شوهر اون زن باشه نگا کنن! این ینی عمقِ فاجعه! ینی ما زنا حتا بخاطر زن بودنمون بهمون نگاه نمیکنن! نمیخام اینجا رو از اون شکل همیشگیش دربیارما! اما این مسئله (دیدنِ فیلمو میگم) باعث شد که حاج خانومچه یکم بیش از پیش به این مسائل فک کنه! یادش اومد که همون سالای دبیرستان یوهویی در کلاس باز میشد چن تا از اون خانومایی که دست بر قضا مقنعه چونه دار هم داشتن وارد کلاس میشدن، بیرونشون میکردنو کیفاشونو وارسی میکردن، به امید پیدا کردن یه آینه یا یه ماتیک! یادشه که هر از چن گاهی این پاتک بهشون خورده میشد اما این بار علاوه بر کیفها، موهاشونو چک میکردن که مبادا کسی رنگ کرده باشه.. وای خدا اون دوران یه دورانِ کاملن فاجعه یی بود! الانه نمیدونم تو مدرسه ها بازم از این خبرا میشه یا نه، اما چیزی من میدونم حاج خانومچه اصلن با یادآوری اون سالها، حالش از هر چی مدرسه و کلاسِ درسه بهم میخوره..
آقا تو این مقوله یکم روده درازی شد من کاملن معذرت میخام، راسی داش یادم میرف، همین دیروزیه بودآ، حاج خانومچه اینا مجددن به دیدار خاله گردالوی حاجی مشرف شدن، البته تو منزلِ دخترِ همون خاله گردالو! حالا فک کن همشون کلی مهربونو گرم از حاج خانومچه در حالِ پذیرایی بودن اما حاج خانومچه ی بیچاره از صوبش که سر درد گرفته بود، عصرش، به نقطه ی اوجش رسیده بودو وختی از اونجا درومدن نزدیک بود از سر درد بزنه زیر گریه که به لطف خانوم والده ی حاجی و دادن یک عدد قرص مسکن، حاج خانومچه یکم بهتر شد.. ااااااااه اینو میخاستم بگما که این خونواده ی حاجی اینا نیس! همشون افتادن تو این کانالای تی وی که همش شاپینگ داره، همین ت.ل.ه شا.پی.نگارو میگما! حالا هر چی که تبلیغ میکنه اینا زودی زنگ میزنن سفارش میدن! از جارو خاک انداز گرفته تا بخ.ار شو! آهان همین بخ.ار شو! که البته خاله گردالویِ حاجی واسه خانوم والده خریده بود و دیروز بهش کادو دادش شوروعِ ماجرا بود، دیشب با هزار شوقو ذوق اومدن خونه و حاج خانومچه بهمراه هانی خانوم مشغولِ سر هم کردنِ اجزای این بخ.ار شوئه شدن! خانومی که شوما باشین وختی کار انداختنا هیچ جایی رو دُرُسو درمون که تمیز نمیکرد هیچ تازه اگه تو موقه تمیز کردن باید مثلن پارچه رو سفت بکشی روی سطح تا تمیز بشه ها، اونوخ واسه این بخ.ار شوئه باس چار نفری بیوفتین روی اون سطحو بسابینش تا شاید یه ذره تمیز بشه! اونوخ خانوم والده و هانی خانوم اصرار داشتن که واااااای به به عجب چیز خوبیه و حاج خانومچه و حاجی بهمراه یکعدد عمو نیماشون با تعجب فقط به کارای این مادر و دختر دل خجسته نگا میکردن.. راسی از حاجی بگم که دیشب بعد از سوکوتی طولانی بلخره به حرف اومدو راجه به آخر هفته و شماله دوستاش صوبت کرد، البته به اصرار خود حاج خانومچه ها! بعدم نیس حاج خانومچه تو دلش با حاجی یه قهر یواشکی در یه موردی داره (البته بدونِ اطلاعِ خود حاجی) واسه همین هی اصرار کرد که بره شمال ولی حاجی همش میگف نه! اصلن حاجی دیشب انگاری پیانو خورده بود تو سرشو دوباره عاشقِ حاج خانومچه شده بود، همش قربون صدقه ی حاج خانومچه میرفتو تو پذیرایی جولوی همه ماچای آب دار میکردشو تهشم توی اتاق موقه ی رفتنِ حاج خانومچه دس انداخ دورِ کمر حاج خانومچه در حالیکه داش بوسش میکرد ازش خاس مثه همون قدیما حاج خانومچه یی دوسش داشته باشه بازم.. 
پی نوشت: راسی یه تشکر ویژه دارم از رفقای گرامیم که خیلی در زمینه دوازده خرداد کمک کردن! (آیکون حاج خانومچه که باهمتون قهره رسمن!)

پی نوشت بعدی: این عکسه یادته حاجی.. تولد تو بود اما من کلا بوقی گذاشته بودمو همش از همه کادور میخاستم

دیداری از سامیه فیل کش

ارسال شده توسط حاج خانومچه | دسته بندی زنانه ها , عشقولانه , فوتوبلاگی | 12 دیدگاه

دیروز نوشت: لامصب عجب چیزی بود این اپیزود آخریه لاستااااااا! آدمو دیوونه میکرد.. ینی حاج خانومچه بس که خُلُو چل شده بود بعد از دیدن این دو اپیزودِ آخر نزدیک بود سرشو بکوبونه به دیوار، حتمن اگه زیاد اهل دیدن این سریالا نیستین با خودتون فک میکنین که عجب احمقیه ها! واسه یه سریال، اینجوری کنه اما باور کنین این سریال با همه ی چیزایی که تا حالا دیدینو شنیدین فرق میکنه! اما بهرحال این روزا تو خونه ی حاج خانومچه اینا حرفو حدیثه این سریال نقل مجلسشونه! اینا رو گفتم که بگم که اگه تو این چن روز بچه بدجوری تو کفِ .. همش یا داره فُرومِ لاست دات آی آر میخونه یا داره فوش میده که چجوری تا هش ماه دیگه صب کنه تا قسمتای جدید این سریال بیاد! خداییش اگه کسی با سازندگان این سریال آشنایی داش ازشون بپرسه "آیا به روح اعتقاد دارن؟" آقا از همه ی اینها که بگذریم میرسیم به مقوله ی خاطراتو خطرات.. اول یه چیزی بهتون بگم یکم بخندین.. نمیدونم اهل مطالعه هستین یا نه! (خیله خوب حالا واسه من کلاس نذار با اون کتابایی که چل ساله تو قفسه ی کتاب خونت جم کردی و سالی یه بارم سری بهشون نمیزنی!) خانومی که شوما باشین حاج خانومچه اینا یه منشیی داشتن که بعد از مدتها امروز مجدد موفق به زیارتش شدن، حالا این خانوم منشی چه ربطی به کتاب خوندن داره؟ هااااااااا! ببینین این خانوم منشی یه قدی تو حدودای صدو ده بیس سانتی داره که از قضا یکمی هم توپولو قدری هم کچله که تو همین سن چل پنجا سالگیش کماکان مجرد مونده.. این خانوم شباهتِ بسیار زیادی به "سامیه فیل کش" توی کتاب "ماشالا خان دربارگاه هارون الرشید" داره، آره خاهر خلاصش بگم که این همه صغرا کبرا چیدم که بگم که حاج خانومچه بهمراه جمعی از همکارانِ بدجنسش هر بار که این خانوم رو میبینن با لبخندی ملیح یادآوری صحنه ی سامیه خانوم رو برای هم دارن!! که این فقط بدجنسیِ این افراد رو نشون میده. حالا اگه این کتاب رو خواستین اینم لینک دانلودش! نمیدونم چقدر با "ایرج پزشک زاد" آشنا هستین! مثلن دایی جان ناپلئونشو خوندین یا دیدین؟ اما من که عاشق این نویسنده م با این شاهکاراش که آدمو میترکونه از خنده! حالا از همه ی اینا بگذریم میگم حاج خانومچه تو فکر یه سورپرایز هیجان انگیزو شادو فان واسه حاجی هستش واسه دوازده خرداد که اولین سالگرد خاستگاری و نومزدی و این صوبتاشونه! میشه کمکش کنین! یه ایده یی چیزی واسه یه جشن کوچولوی دو نفره ی یکمی هم بفمی نفمی رومَنس باشه! منتظر نظراتتونمااااااااا!پی نوشت: راستی دیروز حاج خانومچه نرسید بره واسه لیزر! اما امروز بدبختانه هر کاری میکنه نمیتونه دندونپزشکی رو بپیچونه!
امروز نوشت: آقا حاج خانومچه عجب غلطی کردآآآآآآآ رفتش سراغِ بیمه واسه هدیه ی ازدواجش!!! میگین چرا؟ خب ملومه خاهر، یکی از روزهای همین بهاری که توش هستیم حاجی به حاج خانومچه زنگ زد "که چی نشستی؟ بدو برو بیمه، دارن به اونایی که ازدواج کردن معادل متوسط یکماه حقوقشونو هدیه ی ازدواج میدن!" حاج خانومچه ی از خدا بی خبرم خوش و خرم راه افتاد رفت بیمه! بیمه نگو بلا بگوووووووو.. رفتن بیمه همانا، فرستادنش به شعبات گوناگون برای سابقه های گذشته ی بیمه شو یه بار دیگه واسه سابقه ی لیستِ حقوقیشو این صوبتا.. خلاصه واسه گرفتن مثقالی پولِ مفت، حاج خانومچه رو وادار به چه کارها که نکردن، دست آخر هم ورداشتن یه چک نوشتن واسه با.نک رف.اه شعبه ی قوزقولاب دره! خلاصه که ما که پشیمون شدیم حالا خود دانید اگه خاستین یه ماه بعد از عقدتون برین واسه گرفتن هد.یه ی ازدواجتون! (حالا فک کن واسه گرفتنه و.ا.مش میخان چه بلایی سرمون بیارن! حالا که از شانسِ شخمیِ ما از اولِ خرداد شده این.تر.نتی!خلاصه اینم از وضعیته تاهل مندیِ حاج خانومچه)
راسی دیروز حاج خانوم بلخره تشریفشونو بردن دندونپزشکی که خدا نصیبِ گرگِ بیابونشم نکنه به مولا! ینی یه پدری ازش درورودن که بیا و ببین! عینِ یه ساعتو چلُ پنج دیقه یی که اونجا بود این دهنِ مبارکش تا ما تحتش گشوده شده بود و اون خانوم دکتره که بیشتر شبیه جلادا بود تا دکترا تا آرنجش تو دهن حاج خانومچه بود! همشم غر میزد که "چقد بُزاقِ دهنت زیاده!" ینی دردی کشیده م که مپرس.... حالا بعد از اینهمه ور رفتن با این دندونِ بی صاحابِ حاج خانومچه تازه بهش میگه من یه رویه موقت گذاشتم روش فقط برای اینکه استیریل بمونه! برو دوباره خانوم منشی یه وخته یه ساعته و نیمه ی دیگه برات بذاره بیا ببینم چیکار میتونم بکنم واست!! از دیروز بعد از ظهر انگاری نه تنها دندونش موردِ جراحی قرار گرفته بلکه زبونِ مبارکشم نیز هم!! حالا بیچاره اصلن از اون اولشم که ماشالا به جونش که دُرُستو درمون حرف نمیزد که (میدونم الان همتون با من هم عقیده هستین! :دی) حالا دیگه اصلن زبونش بِن کُل از رگو ریشش قطع شده! حاجی هم در همین راستا رفته تمامی موهای مجعد و فرفریشو که مقبولِ حاج خانومچه بود و وختایی که حاج خانومچه خیلی مشعوف بودن از پشتِ گردن، دستشو فرو میبرد در حجم انبوهی از اون موها و تمامیِ لذایذ عالم بشریت در وجودش متبلور میشد، رو کوتاه نموده و حالا شده شبیه عمو نیما کچله! حاج خانومچه هم اصلن از این قضیه نه تنها که خوشحال نیس بلکه تو دیپ دپرشِنِ کامل بسر میبره! آخه این حاجی اگه میدونس که این حاج خانومچه چقد موهاشو دوس داش، هیچوخ حاضر نمیشد مرتکبِ این جنایت بشه، اونوخ حاج خانومچه تا اطلاعِ ثانوی و رشدِ مجددِ موهای حاجی در این دیپ دپرشنشون استوار و در اعتکاف بسر خاهن برد! (این عکس یادگاری) ( عکس یادگاری پاک شده است) از ابراز علاقه ی حاجی در ملاء عام به حاج خانومچه س وختی که حاج خانومچه عاشخِ موهای حاجی بود...)

دیداری از سامیه فیل کش

ارسال شده توسط حاج خانومچه | دسته بندی زنانه ها , عشقولانه , فوتوبلاگی | 12 دیدگاه

دیروز نوشت: لامصب عجب چیزی بود این اپیزود آخریه لاستااااااا! آدمو دیوونه میکرد.. ینی حاج خانومچه بس که خُلُو چل شده بود بعد از دیدن این دو اپیزودِ آخر نزدیک بود سرشو بکوبونه به دیوار، حتمن اگه زیاد اهل دیدن این سریالا نیستین با خودتون فک میکنین که عجب احمقیه ها! واسه یه سریال، اینجوری کنه اما باور کنین این سریال با همه ی چیزایی که تا حالا دیدینو شنیدین فرق میکنه! اما بهرحال این روزا تو خونه ی حاج خانومچه اینا حرفو حدیثه این سریال نقل مجلسشونه! اینا رو گفتم که بگم که اگه تو این چن روز بچه بدجوری تو کفِ .. همش یا داره فُرومِ لاست دات آی آر میخونه یا داره فوش میده که چجوری تا هش ماه دیگه صب کنه تا قسمتای جدید این سریال بیاد! خداییش اگه کسی با سازندگان این سریال آشنایی داش ازشون بپرسه "آیا به روح اعتقاد دارن؟" آقا از همه ی اینها که بگذریم میرسیم به مقوله ی خاطراتو خطرات.. اول یه چیزی بهتون بگم یکم بخندین.. نمیدونم اهل مطالعه هستین یا نه! (خیله خوب حالا واسه من کلاس نذار با اون کتابایی که چل ساله تو قفسه ی کتاب خونت جم کردی و سالی یه بارم سری بهشون نمیزنی!) خانومی که شوما باشین حاج خانومچه اینا یه منشیی داشتن که بعد از مدتها امروز مجدد موفق به زیارتش شدن، حالا این خانوم منشی چه ربطی به کتاب خوندن داره؟ هااااااااا! ببینین این خانوم منشی یه قدی تو حدودای صدو ده بیس سانتی داره که از قضا یکمی هم توپولو قدری هم کچله که تو همین سن چل پنجا سالگیش کماکان مجرد مونده.. این خانوم شباهتِ بسیار زیادی به "سامیه فیل کش" توی کتاب "ماشالا خان دربارگاه هارون الرشید" داره، آره خاهر خلاصش بگم که این همه صغرا کبرا چیدم که بگم که حاج خانومچه بهمراه جمعی از همکارانِ بدجنسش هر بار که این خانوم رو میبینن با لبخندی ملیح یادآوری صحنه ی سامیه خانوم رو برای هم دارن!! که این فقط بدجنسیِ این افراد رو نشون میده. حالا اگه این کتاب رو خواستین اینم لینک دانلودش! نمیدونم چقدر با "ایرج پزشک زاد" آشنا هستین! مثلن دایی جان ناپلئونشو خوندین یا دیدین؟ اما من که عاشق این نویسنده م با این شاهکاراش که آدمو میترکونه از خنده! حالا از همه ی اینا بگذریم میگم حاج خانومچه تو فکر یه سورپرایز هیجان انگیزو شادو فان واسه حاجی هستش واسه دوازده خرداد که اولین سالگرد خاستگاری و نومزدی و این صوبتاشونه! میشه کمکش کنین! یه ایده یی چیزی واسه یه جشن کوچولوی دو نفره ی یکمی هم بفمی نفمی رومَنس باشه! منتظر نظراتتونمااااااااا!پی نوشت: راستی دیروز حاج خانومچه نرسید بره واسه لیزر! اما امروز بدبختانه هر کاری میکنه نمیتونه دندونپزشکی رو بپیچونه!
امروز نوشت: آقا حاج خانومچه عجب غلطی کردآآآآآآآ رفتش سراغِ بیمه واسه هدیه ی ازدواجش!!! میگین چرا؟ خب ملومه خاهر، یکی از روزهای همین بهاری که توش هستیم حاجی به حاج خانومچه زنگ زد "که چی نشستی؟ بدو برو بیمه، دارن به اونایی که ازدواج کردن معادل متوسط یکماه حقوقشونو هدیه ی ازدواج میدن!" حاج خانومچه ی از خدا بی خبرم خوش و خرم راه افتاد رفت بیمه! بیمه نگو بلا بگوووووووو.. رفتن بیمه همانا، فرستادنش به شعبات گوناگون برای سابقه های گذشته ی بیمه شو یه بار دیگه واسه سابقه ی لیستِ حقوقیشو این صوبتا.. خلاصه واسه گرفتن مثقالی پولِ مفت، حاج خانومچه رو وادار به چه کارها که نکردن، دست آخر هم ورداشتن یه چک نوشتن واسه با.نک رف.اه شعبه ی قوزقولاب دره! خلاصه که ما که پشیمون شدیم حالا خود دانید اگه خاستین یه ماه بعد از عقدتون برین واسه گرفتن هد.یه ی ازدواجتون! (حالا فک کن واسه گرفتنه و.ا.مش میخان چه بلایی سرمون بیارن! حالا که از شانسِ شخمیِ ما از اولِ خرداد شده این.تر.نتی!خلاصه اینم از وضعیته تاهل مندیِ حاج خانومچه)
راسی دیروز حاج خانوم بلخره تشریفشونو بردن دندونپزشکی که خدا نصیبِ گرگِ بیابونشم نکنه به مولا! ینی یه پدری ازش درورودن که بیا و ببین! عینِ یه ساعتو چلُ پنج دیقه یی که اونجا بود این دهنِ مبارکش تا ما تحتش گشوده شده بود و اون خانوم دکتره که بیشتر شبیه جلادا بود تا دکترا تا آرنجش تو دهن حاج خانومچه بود! همشم غر میزد که "چقد بُزاقِ دهنت زیاده!" ینی دردی کشیده م که مپرس.... حالا بعد از اینهمه ور رفتن با این دندونِ بی صاحابِ حاج خانومچه تازه بهش میگه من یه رویه موقت گذاشتم روش فقط برای اینکه استیریل بمونه! برو دوباره خانوم منشی یه وخته یه ساعته و نیمه ی دیگه برات بذاره بیا ببینم چیکار میتونم بکنم واست!! از دیروز بعد از ظهر انگاری نه تنها دندونش موردِ جراحی قرار گرفته بلکه زبونِ مبارکشم نیز هم!! حالا بیچاره اصلن از اون اولشم که ماشالا به جونش که دُرُستو درمون حرف نمیزد که (میدونم الان همتون با من هم عقیده هستین! :دی) حالا دیگه اصلن زبونش بِن کُل از رگو ریشش قطع شده! حاجی هم در همین راستا رفته تمامی موهای مجعد و فرفریشو که مقبولِ حاج خانومچه بود و وختایی که حاج خانومچه خیلی مشعوف بودن از پشتِ گردن، دستشو فرو میبرد در حجم انبوهی از اون موها و تمامیِ لذایذ عالم بشریت در وجودش متبلور میشد، رو کوتاه نموده و حالا شده شبیه عمو نیما کچله! حاج خانومچه هم اصلن از این قضیه نه تنها که خوشحال نیس بلکه تو دیپ دپرشِنِ کامل بسر میبره! آخه این حاجی اگه میدونس که این حاج خانومچه چقد موهاشو دوس داش، هیچوخ حاضر نمیشد مرتکبِ این جنایت بشه، اونوخ حاج خانومچه تا اطلاعِ ثانوی و رشدِ مجددِ موهای حاجی در این دیپ دپرشنشون استوار و در اعتکاف بسر خاهن برد! (این عکس یادگاری) ( عکس یادگاری پاک شده است) از ابراز علاقه ی حاجی در ملاء عام به حاج خانومچه س وختی که حاج خانومچه عاشخِ موهای حاجی بود...)

خاله یا زن عمو؟؟ اونم از نوعِ گردالووو

ارسال شده توسط حاج خانومچه | دسته بندی خانوم والده حاجی , عشقولانه | 5 دیدگاه

راستش بقوله خودم از شوما چه پنهون که اون روزی که حاج خانومچه قرار بود بره کلاس ورزش، میکنه سه شمبه! نتونس بره به کلاسش برسه! حتمن میپرسین چرا؟! خب یه چیز کاملن واضحو مبرهنیه که الان براتون توضیح میدم، راستش از اون وختی که حاج خانومچه و حاجی عملیاته انتهاری والفجر مزدبج شونده رو انجام دادن، هنوز خاله خانومه گردالوی حاجی موفق به رویت این دو بزرگوار نشده بودن.. اولش یه چیز جالب براتون بگم که هیچ میدونستین که خاله ی حاجی، میشه زن عموی حاجی؟! خب میدونم بس که مغزتون کوچیکه نمیتونید خوب حلاجیش کنید بذارید واضح بگم خان عموی حاجی، شوهر خالشم هست! اِه! بازم نفهمیدید؟ خب دیگه برید یه عملِ بازِ عقل انجام بدین رفقای شریفه! دیگه عیبو ایراد از بنده ی حقیر نیس به مولا.. آقا داشتم میگفتم که اون شب ینی میکنه همون سه شمبه یی این زوجِ جوون به مناسبتِ تشریف فرمائیِ خاله خانومه گردالوی حاجی به منزل خانوم والدشون، تصمیم گرفتن که شب رو اونجا بگذرونن! آقا از شوما که پنهون نمیتونه باشه باور کنین که این حاج خانومچه اصلن قصدِ تمبلیو این صوبتا رو نداش خدایی نکرده ها! ماشالا به جونش که انقد اکتیویتش بالا رفته که بیستو چار ساعته در حاله فکر به ورزشه حالا البته کی عملی بشه خدا عالمه.. اولن که اون شب حاج خانومچه دچار نوعی سوکوت از نوعِ مطلقش گردیده بود که این باعثِ تعجب و ناراحتیِ حاجی شده بود! آخه دیگه ماشالا شوما همگی حاج خانومچه رو میشناسین دیگه یه پا شرو شیطونیه ماشالا! همین خودِ وجودِ مبارکش بسه واسه بهم ریختنِ یه گردان.. (به مولا این دفه دیگه اگه چشش بزنینو دوباره مریض پریض بشه با خودمو یه تیزی طرفینااااااااااااا!!!) خلاصه خانومی که شوما باشین این زوجِ جوون تشریف بردن خونه ی خانوم والده! از قضا عمو نیما و خاله مهتابم اونجا بودن، دیگه همگی دورِ هم یه شامی که کاملن مخصوصِ سالمندان بود خوردن.. (آخه راستش بازم از شوما پنهون نباشه که خانوم والده ی حاجی هم دست پختش بابِ طبعِ دندونِ حاج خانومچه س اما اون شب واسه مسن بودن خاله گردالوی حاجی و عموش مجبور شده بود از اون غذاهای سرخ شده و چرب و چیلی دُرُس نکنه! که باعثِ خالی موندنِ شیکمِ مبارکه حاج خانومچه شد!) حالا بماند که حاج خانومچه هم واسه اینکه یه خودی نشون بده تو سرو همسر رفتش تو آشپزخونه و شورو به شستنِ ظرفا کردا.. مطمئنم که خانوم والده و خاهر خانوم حاجی از تعجب شاخ درورده بودن آخه حاج خانومچه اهلِ این کارا نبوده تا حالا! خلاصه خانوم والده هم کلی تحویلشون گرفتو بعد از شستنِ ظرفا برای حاج خانومچه کلی توت فرنگی گذاشتو گف از هموناس که خیلی دوس داریاااااا.. (راسی یادم رفته بود بگم که در پی انجام کارهای ماینه فنی، خانوم والده یه شیشه ی بزرگ مربای توت فرنگی واسه حاج خانومچه فرستاده بود! آخه حاج خانومچه به نوعی فنِ پروپاقرصِ توت فرنگیه اصلن) اما از خاله گردالوی حاجی براتون بگم! تریفشو که خیلی شنیده بودش از قبل، اما واقعن به معنای واقعی یه فرشته ی مهربون! عشق! لُپالوووو! وای خدا انقد این لُپاش باحال بود که حد نداش (یاداوری میکنم که منو حاجی عاشقِ لُپیم! البته بیشتر حاجی! اصلن دلیلِ عاشق شدنشم نسبت به حاج خانومچه همون دوتا گولولییه که رو لپای لپالوی حاج خانومچه وجود داره_کاملن به زبونه خود حاجی بوداااا) آقا این خاله گردالوی حاجی انقدر اون شب همه رو خندوند و انقدر بامزه بود که حاج خانومچه یک دل نه بلکه صد دل عاشقش شد اصلن خودِ فال این لاو و این صوبتا دیگه.. یه چن لحظه یی هم که خان عموی حاجی شورو به تریفه خاطراتشون از جنگ کرد (آخه این دوتا فرشته توی شهر جنگ زده یی زندگی میکنن که موقه ی جنگ، بیشترین فشار روی این شهرو آدماش بوده..) حاج خانومچه خیلی دلش میخاس اون شب یه موقعیتی پیش میومد که میرف کنار خان عمو مینشستو خان عمو براش از اون خاطراتش تریف میکرد و حاج خانومچه چشماشو میبیستو همون لحظه ها رو تصور میکرد (حاج خانومچه عاشقه شنیدنه خاطرات قدیمیِ مخصوصن از نوعِ جنگ.. اما از زبونِ آدمای عادی! نه اونایی که..) خلاصه که خانومی که شوما باشین مِثکه یکی از مقالاتِ خاله مهتابم توی استرالیا تایید شده و حالا احتمالن بهمراه عمو نیما بخان یه سفر به کشور رویاهای حاج خانومچه سفر کنن.. خدا از این سفرا و از این مقاله ها نصیبِ همگی ما محتاجانِ درمانده کنه... خلاصه دیروزم که همش به این گذشت که حاج خانومچه چه شخصیتی دارن (ینی این که چه شخصیتی دارنو این صوبتا منوط به یه مطالعه ی کاملن تحقیقاتیِ سرکار حاج خانومچه بودااا) خیلی جالب بود که همه ی مواردو خصوصیاتی که راجه به اون شخصیت نوشته بود مصداقِ بارزِ یکعدد حاج خانومچه بود.. حالا این مطلبو ورداشته فرستاده واسه حاجی، حاجی هم داره کلی قربون صدقش میره که "ای جانم! عزیزم تو هیستیِ منی!!" آخه اسمِ شخصیتِ حاج خانومچه هیستریک بود! البته اصلن فکر بد راجه بش نکنینا! خود حاج خانومچه فک میکرد آدمایِ هیستریک ینی آدمایی که خیلی عصبی و تِنشِن دارین اما متوجه شدن اصلن اینجوری نیس! اگه میخاین راجه به این شخصیت بیشتر بدونین اینجا رو بخونین پیلیز.. خلاصه این شد که از دیروز نامِ حاج خانومچه به هیستی تغییر نموده اس! ضمنِ اینکه مطلع باشید حاج خانومچه هفته ی آینده ی خیلی سختی خاهد داش! چرا؟ خب الان براتون میگم.. شمبه عصر باس بره یه کیلینیک واسه زیباتر نمودنه پوسته صورتش (عمل!!!!) حالا عمل که بمعنای رفتن زیر تیغِ جراحی نیس که، این جراحی مراحی قدیمی شده خاهر الان همه کارا رو با لیزر انجام میدن دیگه! مام فک کردیم که بد نیس بره یه دستی به سرو رویِ این صورته لطیفش بزنه.. یکشمبه غروب هم باس بره مطبه دندون پزشکی نامحترم واسه دندوناش! دوتا دندونش "ان دو" داره (ینی درمان ریشه! قابل توجه بعضیا! "چیه؟ میدونم الان میخاستی تیلیفونو بر داری زنگ بزنی به بعضی اصغر خانا بپرسی که "اِن دو" نَمَنَدی!؟" خب من کارتو راحت کردم خاهر!) یه دندونش باس پروتز بشه و خلاصه روکش میخاد چن تاشون.. دیگه حساب کنین این دختر در انتهای روزِ یکشمبه چیزی ازش باقی میمونه؟ نه والا! اصلن حالی به آدم میمونه نه بلا! (حالا بیا وسط..) 
خبرهای داغِ امروز هم اینه که حاجی و حاج خانومچه دوباره صوبیه خاب موندنو ینی خاب که نموندن که! حاجی بیچاره خیلی دیشب خوب نتونسته بود بخابه واس خاطر اینکه خیلی گرم بود و بیخاب هم شده بودن نیز! واسه همینم صوب با زورِ کتک از جاشون بلن شدن! راسی میگم چقد خوبه که آدم وختی تو خابه نازه، یه حاجی داشته باشه که واسه دقایقی زیاد، فقط بشینه آهسته و آروم فقط نگاش کنه تو خاب! بعدشم که آدم یوهو از خاب بپره، دستای گرمشو دورِ کمرش حلقه کنه و انقد لوسش کنه، نازش کنه، بوسش کنه تا دوباره خابش ببره.. حسِ فوق العاده یی بود.. امروزم حالا قراره واسه ناهار برن خونه ی خانوم والده که دوباره خاله گردالو رو ببینن و عصری هم بعد از کلاسه حاجی اگه خدا بخاد برن خونه ی سیا و مانا اینا! 

خاله یا زن عمو؟؟ اونم از نوعِ گردالووو

ارسال شده توسط حاج خانومچه | دسته بندی خانوم والده حاجی , عشقولانه | 5 دیدگاه

راستش بقوله خودم از شوما چه پنهون که اون روزی که حاج خانومچه قرار بود بره کلاس ورزش، میکنه سه شمبه! نتونس بره به کلاسش برسه! حتمن میپرسین چرا؟! خب یه چیز کاملن واضحو مبرهنیه که الان براتون توضیح میدم، راستش از اون وختی که حاج خانومچه و حاجی عملیاته انتهاری والفجر مزدبج شونده رو انجام دادن، هنوز خاله خانومه گردالوی حاجی موفق به رویت این دو بزرگوار نشده بودن.. اولش یه چیز جالب براتون بگم که هیچ میدونستین که خاله ی حاجی، میشه زن عموی حاجی؟! خب میدونم بس که مغزتون کوچیکه نمیتونید خوب حلاجیش کنید بذارید واضح بگم خان عموی حاجی، شوهر خالشم هست! اِه! بازم نفهمیدید؟ خب دیگه برید یه عملِ بازِ عقل انجام بدین رفقای شریفه! دیگه عیبو ایراد از بنده ی حقیر نیس به مولا.. آقا داشتم میگفتم که اون شب ینی میکنه همون سه شمبه یی این زوجِ جوون به مناسبتِ تشریف فرمائیِ خاله خانومه گردالوی حاجی به منزل خانوم والدشون، تصمیم گرفتن که شب رو اونجا بگذرونن! آقا از شوما که پنهون نمیتونه باشه باور کنین که این حاج خانومچه اصلن قصدِ تمبلیو این صوبتا رو نداش خدایی نکرده ها! ماشالا به جونش که انقد اکتیویتش بالا رفته که بیستو چار ساعته در حاله فکر به ورزشه حالا البته کی عملی بشه خدا عالمه.. اولن که اون شب حاج خانومچه دچار نوعی سوکوت از نوعِ مطلقش گردیده بود که این باعثِ تعجب و ناراحتیِ حاجی شده بود! آخه دیگه ماشالا شوما همگی حاج خانومچه رو میشناسین دیگه یه پا شرو شیطونیه ماشالا! همین خودِ وجودِ مبارکش بسه واسه بهم ریختنِ یه گردان.. (به مولا این دفه دیگه اگه چشش بزنینو دوباره مریض پریض بشه با خودمو یه تیزی طرفینااااااااااااا!!!) خلاصه خانومی که شوما باشین این زوجِ جوون تشریف بردن خونه ی خانوم والده! از قضا عمو نیما و خاله مهتابم اونجا بودن، دیگه همگی دورِ هم یه شامی که کاملن مخصوصِ سالمندان بود خوردن.. (آخه راستش بازم از شوما پنهون نباشه که خانوم والده ی حاجی هم دست پختش بابِ طبعِ دندونِ حاج خانومچه س اما اون شب واسه مسن بودن خاله گردالوی حاجی و عموش مجبور شده بود از اون غذاهای سرخ شده و چرب و چیلی دُرُس نکنه! که باعثِ خالی موندنِ شیکمِ مبارکه حاج خانومچه شد!) حالا بماند که حاج خانومچه هم واسه اینکه یه خودی نشون بده تو سرو همسر رفتش تو آشپزخونه و شورو به شستنِ ظرفا کردا.. مطمئنم که خانوم والده و خاهر خانوم حاجی از تعجب شاخ درورده بودن آخه حاج خانومچه اهلِ این کارا نبوده تا حالا! خلاصه خانوم والده هم کلی تحویلشون گرفتو بعد از شستنِ ظرفا برای حاج خانومچه کلی توت فرنگی گذاشتو گف از هموناس که خیلی دوس داریاااااا.. (راسی یادم رفته بود بگم که در پی انجام کارهای ماینه فنی، خانوم والده یه شیشه ی بزرگ مربای توت فرنگی واسه حاج خانومچه فرستاده بود! آخه حاج خانومچه به نوعی فنِ پروپاقرصِ توت فرنگیه اصلن) اما از خاله گردالوی حاجی براتون بگم! تریفشو که خیلی شنیده بودش از قبل، اما واقعن به معنای واقعی یه فرشته ی مهربون! عشق! لُپالوووو! وای خدا انقد این لُپاش باحال بود که حد نداش (یاداوری میکنم که منو حاجی عاشقِ لُپیم! البته بیشتر حاجی! اصلن دلیلِ عاشق شدنشم نسبت به حاج خانومچه همون دوتا گولولییه که رو لپای لپالوی حاج خانومچه وجود داره_کاملن به زبونه خود حاجی بوداااا) آقا این خاله گردالوی حاجی انقدر اون شب همه رو خندوند و انقدر بامزه بود که حاج خانومچه یک دل نه بلکه صد دل عاشقش شد اصلن خودِ فال این لاو و این صوبتا دیگه.. یه چن لحظه یی هم که خان عموی حاجی شورو به تریفه خاطراتشون از جنگ کرد (آخه این دوتا فرشته توی شهر جنگ زده یی زندگی میکنن که موقه ی جنگ، بیشترین فشار روی این شهرو آدماش بوده..) حاج خانومچه خیلی دلش میخاس اون شب یه موقعیتی پیش میومد که میرف کنار خان عمو مینشستو خان عمو براش از اون خاطراتش تریف میکرد و حاج خانومچه چشماشو میبیستو همون لحظه ها رو تصور میکرد (حاج خانومچه عاشقه شنیدنه خاطرات قدیمیِ مخصوصن از نوعِ جنگ.. اما از زبونِ آدمای عادی! نه اونایی که..) خلاصه که خانومی که شوما باشین مِثکه یکی از مقالاتِ خاله مهتابم توی استرالیا تایید شده و حالا احتمالن بهمراه عمو نیما بخان یه سفر به کشور رویاهای حاج خانومچه سفر کنن.. خدا از این سفرا و از این مقاله ها نصیبِ همگی ما محتاجانِ درمانده کنه... خلاصه دیروزم که همش به این گذشت که حاج خانومچه چه شخصیتی دارن (ینی این که چه شخصیتی دارنو این صوبتا منوط به یه مطالعه ی کاملن تحقیقاتیِ سرکار حاج خانومچه بودااا) خیلی جالب بود که همه ی مواردو خصوصیاتی که راجه به اون شخصیت نوشته بود مصداقِ بارزِ یکعدد حاج خانومچه بود.. حالا این مطلبو ورداشته فرستاده واسه حاجی، حاجی هم داره کلی قربون صدقش میره که "ای جانم! عزیزم تو هیستیِ منی!!" آخه اسمِ شخصیتِ حاج خانومچه هیستریک بود! البته اصلن فکر بد راجه بش نکنینا! خود حاج خانومچه فک میکرد آدمایِ هیستریک ینی آدمایی که خیلی عصبی و تِنشِن دارین اما متوجه شدن اصلن اینجوری نیس! اگه میخاین راجه به این شخصیت بیشتر بدونین اینجا رو بخونین پیلیز.. خلاصه این شد که از دیروز نامِ حاج خانومچه به هیستی تغییر نموده اس! ضمنِ اینکه مطلع باشید حاج خانومچه هفته ی آینده ی خیلی سختی خاهد داش! چرا؟ خب الان براتون میگم.. شمبه عصر باس بره یه کیلینیک واسه زیباتر نمودنه پوسته صورتش (عمل!!!!) حالا عمل که بمعنای رفتن زیر تیغِ جراحی نیس که، این جراحی مراحی قدیمی شده خاهر الان همه کارا رو با لیزر انجام میدن دیگه! مام فک کردیم که بد نیس بره یه دستی به سرو رویِ این صورته لطیفش بزنه.. یکشمبه غروب هم باس بره مطبه دندون پزشکی نامحترم واسه دندوناش! دوتا دندونش "ان دو" داره (ینی درمان ریشه! قابل توجه بعضیا! "چیه؟ میدونم الان میخاستی تیلیفونو بر داری زنگ بزنی به بعضی اصغر خانا بپرسی که "اِن دو" نَمَنَدی!؟" خب من کارتو راحت کردم خاهر!) یه دندونش باس پروتز بشه و خلاصه روکش میخاد چن تاشون.. دیگه حساب کنین این دختر در انتهای روزِ یکشمبه چیزی ازش باقی میمونه؟ نه والا! اصلن حالی به آدم میمونه نه بلا! (حالا بیا وسط..) 
خبرهای داغِ امروز هم اینه که حاجی و حاج خانومچه دوباره صوبیه خاب موندنو ینی خاب که نموندن که! حاجی بیچاره خیلی دیشب خوب نتونسته بود بخابه واس خاطر اینکه خیلی گرم بود و بیخاب هم شده بودن نیز! واسه همینم صوب با زورِ کتک از جاشون بلن شدن! راسی میگم چقد خوبه که آدم وختی تو خابه نازه، یه حاجی داشته باشه که واسه دقایقی زیاد، فقط بشینه آهسته و آروم فقط نگاش کنه تو خاب! بعدشم که آدم یوهو از خاب بپره، دستای گرمشو دورِ کمرش حلقه کنه و انقد لوسش کنه، نازش کنه، بوسش کنه تا دوباره خابش ببره.. حسِ فوق العاده یی بود.. امروزم حالا قراره واسه ناهار برن خونه ی خانوم والده که دوباره خاله گردالو رو ببینن و عصری هم بعد از کلاسه حاجی اگه خدا بخاد برن خونه ی سیا و مانا اینا! 

اندر مصائب گرفتن ماینه فنی

ارسال شده توسط حاج خانومچه | دسته بندی خانوم والده حاجی , عشقولانه | 9 دیدگاه

اندر مصائب گرفتن ماینه فنی

ارسال شده توسط حاج خانومچه | دسته بندی خانوم والده حاجی , عشقولانه | 9 دیدگاه

ارسال شده توسط حاج خانومچه | دسته بندی زنانه ها , عشقولانه , مسافرتی | 10 دیدگاه