حاج خانوم

ماشین مالیخولیایی

آقا دوروغ چرا، بقول مَش قاسم (دایی جان ناپلون) تا قبر آ آ آ آ! (و اشاره به چار انگشت دست) دیروزیه که حاج خانوم و حاجیشون تشریف برده بودن منزل خانوم والده ی حاجی، از قضا، عمو نیمای کوچ کرده ی فلک زده بلخره در پی قصد فوروش ماشین خود (همون الینای مروف یا بقول عمه هانی تُنی) و نیز در همون راستا اعلامیه در آگهی ها و این صوبتا، هم اونجا حضور داشتن و مشغول انتظار کشیدن مشتریایی بودن که از صوب زنگ زده و قرار گذاشته بودن تا بیان! بماند که حاجی انقد عمو رو دست انداخت که بابا کوشن پس مشتریاتو اینا اما بلخره یه چن تایی زنگ زدنو آدرس گرفتنو دستِ بر قضا اومدنو بلخره یکی واسه پسره بیس سالش ماشینو خرید! راسش از شوما چه پنهون که حاج خانوم از روزِ اولی که عمو این ماشینو گرفته بود ازش بدش میومد ینی اصلن کلن با این ماشین حال نمیکرد، هرچی میگفتن بابا ماشینش نرمه، فرمونش راحته اما این صوبتا به خرجش نمیرف! نشون به اون نشونی که همون اوایلی که تازه عمو ماشینشو گرفته بود، حاج خانوم بدونِ اینکه کسی نظرشو بپرسه برگش به عمو گف: "عمو آخه اینم ماشینه تو گرفتی؟ هر مزیتی که داشته باشه، زشتی قیافش همه رو میپوشونه!" (اینم داشته باشین که عمو خیلی به نظر حاج خانوم اهمیت میده ها و تو خرید همه چی اگه حاج خانوم باشه حتمن نظر حاج خانومو میپرسه و میگه همیشه حاج خانوم نظرای خوبی میده! اونوخ عمو نظرش بعد از چن ماه عوض شد و حالا میخاد یه ماشین مثه ماشینِ حاج خانومینا بخره البته یه تیپ بالاترشو ینی تیپِ شیش همونی که دندش اتوماتیکه! وااااااااااای! یادمه حاج خانومچه اینا همین قبل از عقدشون به سرشون زده بود ماشینو عوض کنن، اونوخ حاجی رفته بود گیر داده بود به یه ماشینِ مالزیایی! فک کن آخه کَسرِ لاتی نبود اگه از یه ماشینِ فرانسوی بیای بشینی پشتِ یه ماشینِ مالزیایی! آدم یادِ مالیخولیایی میوفته اصن! خلاصه خانومی که شوما باشین حتا رفتن یکی از همینا رو هم دیدن! اما راسش اصلن به دلِ حاج خانوم ننشستو این شد که فراموشش کردن، بعد از چن وختم که بسرشون زد همینی که عمو نیما میخاد بگیره رو بگیرن که نمیدونم چی شد که یوهو تبِ ماشین از سرشون افتاد و بیخیال شدن و فلن به همین راضین! آهان داشتم میگفتم، این عمو نیماهه بلخره حرفِ حاج خانومو گوش کردو حالا هم قراره یه سفیدِ دنده اوتوماتیک بخره، البته حاجی همیشه میگه دنده اوتوماتیک مالِ پیرمرداس اما من متَقِدم که اوتوماتیک بودنِ گیربکسِ ماشین باعث میشه که آدم پاش درد نگیره، حتا کمرش شایدم همه جاش اصلن! خلاصه میدونی مخصوص آدمایی از قبیلِ همین حاج خانومچه س که به نوعی ..ونشون گشادِ و آبِ هندونه و این صوبتا! خلاصه داشتم میگفتم اونوخ در این اثنا بود که خاهر خانومِ حاجی یوهو برگشته میگه میخاد موهاشو های.لایت کنه! فک کن! دیدنِ اون لحظه ی حاج خانومچه ثانیه یی یه ملیون میارزید!! آخه دخترِ آفتاب مهتاب ندیده ی مامانش، حالا میخاد بره موهاشو... اصلن آی کَن نات ایمَجین! (اصلن who can imagine! به مولا!) خلاصه با حالا داش از حاج خانوم نظر میپرسید که بره موهاشو چه رنگی کنه! حاج خانومم که یه چشش تعجب بود و دستِ بر قضا واسه کِنِفیِ شوما خاهرای گل، اون یکی چِشِشم حدقه!! با اون اینترنتِ نفتیِ خونه ی حاجی اینا داش تو اینترنت مدلِ مو به عمه هانی نشون میداد! بلخره حالا یه رنگی انتخاب کردن که شبیه فندقیه (آخه از شوما چه پنهون که عمه هانی موهاش قهوه ییِ خیلی خیلی خیلی سیرِ واسه همین های لایتِ فندقی قشنگ میشه فک کنم!) حالا از اونجایی که قراره امروز بره آرایشگا، دیگه حاج خانوم از صوب داره از فوضولی میمیره که عصری بشه بره ببینه موهاش چه رنگی شده؟!

پی نوشت: راسی دیشب از طرفِ عمو نیما به یه مسافرت دعوت شدیم که فلن تو شیشُ بِشیم که بریم یا نه! مقصد، شهر آرزوهای حاج خانومچه ینی شیرازِ و وصفِ بی مثالش.. وای ینی ممکنِ دوباره حاج خانوم بتونه بره پرسپولیس؟؟؟ ینی بازم پاسارگادو میبینه؟ اولینو آخرین باری که رفتش اونجا با داداش نادر بود! یادش بخیر که هر دوشون تنهایی میرفتن از صوب مثه این باستان شناسا تو تخ جمشیدو ول کنش نبودن تا خودِ شب! اما از وختی داداش نادر رف، دیگه حاج خانومچه پاشو هم به شیراز نذاشته.. حالا قراره اگه حاجی و حاج خانوم خاستن برن (البته با ماشین جدیده ی عمو نیماهه!) برن شیرازو از اونجام برن گناوه و یه چن روزی رو اونجا باشن.. البته هنوز احتمالش خیلی کمه! چون هم مرخصیشو احتمالن ندارن که بگیرن، هم اینکه یکم کارا بهم ریختس!

پی نوشت بعدی: راسی دلم بدجوری هوس دیدنِ فیلمِ عقدو کرده، حاجی؟ اینو یادته؟ (بعلت مرام بسیار زیاد و ارادتی که به رفیقِ شفیقمون داریم پاک شد عکسا) وای یادته یوهو افتادی تو آب و خیس شدی؟ من غش کرده بودم هم از دست ادا اطوارای تو، هم از ترسِ خیس شدنِ لباسات..

پی نوشتِ بعدتر: راسی رفقا چن روز دیگه که نه! همین دو روز دیگه اولین سالگردِ نامزدیِ حاجی و حاج خانومچس! راستش از شوما چه پنهون که پارسال این موقه ها چه حسو حالِ عجیبی داشتن این زنُ شوهر! فکرشو بکنین که از آسمون به معنایِ واقعی سنگ اومد پایین اما حاجی و حاج خانومچه رو نتونس از تصمیمشون منصرف کنه و نهایتن یه حلقه ی جواهری کوچولو و ریز اومد تو انگشتِ حاج خانومچه واسه همیشه نشس! خب تعریفش بمونه واسه خودِ همون روز (ینی پس فردا که همشو براتون تعریف میکنم!)

آخرین پی نوشت (قول میدم آخریش باشه!): خانومی که شوما باشین، خانوم والده ی حاجی با عمو نیما رفته یه کفشای راحتیی خریده که مالِ سنای تینیجریه! از هموناییِ که حاج خانومچه خیلی دوس داره اما.. (آیکونِ یه حاج خانومچه که با آه و حسرت داره به کفشا نیگا میکنه!)

ماشین مالیخولیایی

آقا دوروغ چرا، بقول مَش قاسم (دایی جان ناپلون) تا قبر آ آ آ آ! (و اشاره به چار انگشت دست) دیروزیه که حاج خانوم و حاجیشون تشریف برده بودن منزل خانوم والده ی حاجی، از قضا، عمو نیمای کوچ کرده ی فلک زده بلخره در پی قصد فوروش ماشین خود (همون الینای مروف یا بقول عمه هانی تُنی) و نیز در همون راستا اعلامیه در آگهی ها و این صوبتا، هم اونجا حضور داشتن و مشغول انتظار کشیدن مشتریایی بودن که از صوب زنگ زده و قرار گذاشته بودن تا بیان! بماند که حاجی انقد عمو رو دست انداخت که بابا کوشن پس مشتریاتو اینا اما بلخره یه چن تایی زنگ زدنو آدرس گرفتنو دستِ بر قضا اومدنو بلخره یکی واسه پسره بیس سالش ماشینو خرید! راسش از شوما چه پنهون که حاج خانوم از روزِ اولی که عمو این ماشینو گرفته بود ازش بدش میومد ینی اصلن کلن با این ماشین حال نمیکرد، هرچی میگفتن بابا ماشینش نرمه، فرمونش راحته اما این صوبتا به خرجش نمیرف! نشون به اون نشونی که همون اوایلی که تازه عمو ماشینشو گرفته بود، حاج خانوم بدونِ اینکه کسی نظرشو بپرسه برگش به عمو گف: "عمو آخه اینم ماشینه تو گرفتی؟ هر مزیتی که داشته باشه، زشتی قیافش همه رو میپوشونه!" (اینم داشته باشین که عمو خیلی به نظر حاج خانوم اهمیت میده ها و تو خرید همه چی اگه حاج خانوم باشه حتمن نظر حاج خانومو میپرسه و میگه همیشه حاج خانوم نظرای خوبی میده! اونوخ عمو نظرش بعد از چن ماه عوض شد و حالا میخاد یه ماشین مثه ماشینِ حاج خانومینا بخره البته یه تیپ بالاترشو ینی تیپِ شیش همونی که دندش اتوماتیکه! وااااااااااای! یادمه حاج خانومچه اینا همین قبل از عقدشون به سرشون زده بود ماشینو عوض کنن، اونوخ حاجی رفته بود گیر داده بود به یه ماشینِ مالزیایی! فک کن آخه کَسرِ لاتی نبود اگه از یه ماشینِ فرانسوی بیای بشینی پشتِ یه ماشینِ مالزیایی! آدم یادِ مالیخولیایی میوفته اصن! خلاصه خانومی که شوما باشین حتا رفتن یکی از همینا رو هم دیدن! اما راسش اصلن به دلِ حاج خانوم ننشستو این شد که فراموشش کردن، بعد از چن وختم که بسرشون زد همینی که عمو نیما میخاد بگیره رو بگیرن که نمیدونم چی شد که یوهو تبِ ماشین از سرشون افتاد و بیخیال شدن و فلن به همین راضین! آهان داشتم میگفتم، این عمو نیماهه بلخره حرفِ حاج خانومو گوش کردو حالا هم قراره یه سفیدِ دنده اوتوماتیک بخره، البته حاجی همیشه میگه دنده اوتوماتیک مالِ پیرمرداس اما من متَقِدم که اوتوماتیک بودنِ گیربکسِ ماشین باعث میشه که آدم پاش درد نگیره، حتا کمرش شایدم همه جاش اصلن! خلاصه میدونی مخصوص آدمایی از قبیلِ همین حاج خانومچه س که به نوعی ..ونشون گشادِ و آبِ هندونه و این صوبتا! خلاصه داشتم میگفتم اونوخ در این اثنا بود که خاهر خانومِ حاجی یوهو برگشته میگه میخاد موهاشو های.لایت کنه! فک کن! دیدنِ اون لحظه ی حاج خانومچه ثانیه یی یه ملیون میارزید!! آخه دخترِ آفتاب مهتاب ندیده ی مامانش، حالا میخاد بره موهاشو... اصلن آی کَن نات ایمَجین! (اصلن who can imagine! به مولا!) خلاصه با حالا داش از حاج خانوم نظر میپرسید که بره موهاشو چه رنگی کنه! حاج خانومم که یه چشش تعجب بود و دستِ بر قضا واسه کِنِفیِ شوما خاهرای گل، اون یکی چِشِشم حدقه!! با اون اینترنتِ نفتیِ خونه ی حاجی اینا داش تو اینترنت مدلِ مو به عمه هانی نشون میداد! بلخره حالا یه رنگی انتخاب کردن که شبیه فندقیه (آخه از شوما چه پنهون که عمه هانی موهاش قهوه ییِ خیلی خیلی خیلی سیرِ واسه همین های لایتِ فندقی قشنگ میشه فک کنم!) حالا از اونجایی که قراره امروز بره آرایشگا، دیگه حاج خانوم از صوب داره از فوضولی میمیره که عصری بشه بره ببینه موهاش چه رنگی شده؟!

پی نوشت: راسی دیشب از طرفِ عمو نیما به یه مسافرت دعوت شدیم که فلن تو شیشُ بِشیم که بریم یا نه! مقصد، شهر آرزوهای حاج خانومچه ینی شیرازِ و وصفِ بی مثالش.. وای ینی ممکنِ دوباره حاج خانوم بتونه بره پرسپولیس؟؟؟ ینی بازم پاسارگادو میبینه؟ اولینو آخرین باری که رفتش اونجا با داداش نادر بود! یادش بخیر که هر دوشون تنهایی میرفتن از صوب مثه این باستان شناسا تو تخ جمشیدو ول کنش نبودن تا خودِ شب! اما از وختی داداش نادر رف، دیگه حاج خانومچه پاشو هم به شیراز نذاشته.. حالا قراره اگه حاجی و حاج خانوم خاستن برن (البته با ماشین جدیده ی عمو نیماهه!) برن شیرازو از اونجام برن گناوه و یه چن روزی رو اونجا باشن.. البته هنوز احتمالش خیلی کمه! چون هم مرخصیشو احتمالن ندارن که بگیرن، هم اینکه یکم کارا بهم ریختس!

پی نوشت بعدی: راسی دلم بدجوری هوس دیدنِ فیلمِ عقدو کرده، حاجی؟ اینو یادته؟ (بعلت مرام بسیار زیاد و ارادتی که به رفیقِ شفیقمون داریم پاک شد عکسا) وای یادته یوهو افتادی تو آب و خیس شدی؟ من غش کرده بودم هم از دست ادا اطوارای تو، هم از ترسِ خیس شدنِ لباسات..

پی نوشتِ بعدتر: راسی رفقا چن روز دیگه که نه! همین دو روز دیگه اولین سالگردِ نامزدیِ حاجی و حاج خانومچس! راستش از شوما چه پنهون که پارسال این موقه ها چه حسو حالِ عجیبی داشتن این زنُ شوهر! فکرشو بکنین که از آسمون به معنایِ واقعی سنگ اومد پایین اما حاجی و حاج خانومچه رو نتونس از تصمیمشون منصرف کنه و نهایتن یه حلقه ی جواهری کوچولو و ریز اومد تو انگشتِ حاج خانومچه واسه همیشه نشس! خب تعریفش بمونه واسه خودِ همون روز (ینی پس فردا که همشو براتون تعریف میکنم!)

آخرین پی نوشت (قول میدم آخریش باشه!): خانومی که شوما باشین، خانوم والده ی حاجی با عمو نیما رفته یه کفشای راحتیی خریده که مالِ سنای تینیجریه! از هموناییِ که حاج خانومچه خیلی دوس داره اما.. (آیکونِ یه حاج خانومچه که با آه و حسرت داره به کفشا نیگا میکنه!)

من از اینجا دل بکن نیستم!

آقا از خدا که پنهون نیس، دیگه شوما که کی باشین که حاج خانوم بخاد پنهون کاری کنه، خانومی که شوما باشین همونطور که مستحضر بودین و هستین حاجی به تنهایی بهمراه تنی چند از دوستانِ کاملن نابابش تشریف بردن شمال! (همین کلار.دشت خودمون که حاج خانومچه تا به این سنی که رسیده تا حالا پاشو اونجا نذاشته) حالا بماند که حاجی اونجا افتاد گوشه ی بیمارستانو حاج خانومچه هم اینور نگران شده بود و این صوبتا اما خدا رو شکر قضیه کاملن حل شد.. تازشم حاجی از سیابیشه واسه حاج خانومچه دو تا سطل ماستِ مروفم اوردن که مثلن حاج خانومچه نق نزنن (البته اون بیچاره حاجی قصدش این نبوده ها! این حاج خانومچه یکمکی بی چشمو رو تشریف دارن)

آقا یه صوبتی حاج خانومچه میخاس مردو مردونه داشته باشه با شوما رفقای ارجمندش! اونم اینه که بابا آخه میاین میگین اینجا سخت میشه کامنت گذاشت، بابا به مولا اینجوریام نیس که شوما میگین! من نمیدونم چرا مثلن خودم یا حتا حاجی خیلی راحت کامنت میذارن! باور بفرمایین از همین صوبه علی الطلوع که حاج خانومچه اومده پشت میزشو کامنتِ شکایتِ دوستشو خونده کارو زمین گذاشته و همش داره با بلاگفا و بلاگ اسکای و بلاگرای دیگه ور میره و یه وبلاگه نو میسازه اما خب چیکار کنه که دلش هنوز با همین جاس خو! واسه همینم رسمن از حضور تمامی عزیزان عذر خاهی میکنه و میگه که بذارین اینجا بمونم! منو از این جا بیرون نکنین! اینجا بو حاج خانومو میده آخه! پیلیز! راسش اصلن دلش یه جورایی رضا نمیده که از این جا دل بکنه به مولا! از صوب مثه این مریضای منتظر شفا چسبیده به زریحِ این بلاگر و میگه تا حاجت روام نکنی ول کنت نیستم به مولا! (شایدم یکی از همین روزا حاج خانومچه اومد و گف بروبچ بریزین بیاین خونم! ینی یه خونه ی دیگه یی دستو پا کرد! اما فلن قصد نداره! پس انقد نیاین پیغوم پسغوم بفرستین که اینجا کامنتاش اِلِ و بِلِِ! بذارین بچه به جاش عادت کرده بمونه همین جا!)

راسی میگم تبِ انتخابات خیلی رفته بالاها، فک کنین که حاج خانومچه صوبیه وختی از همین کاوه پیچید داخل، یه سری دختر و پسر ایستاده بودن سر چارراه و همش داشتن واسه عمو میری تبلیغ میکردن و تا دیدن حاج خانومچه هم روی ماشینش بندینکه سبز داره دیگه بقوله مروف سبزته و این صوبتا! آقا امیدوارم که اوضاعِ نابسامانِ این کشور بزودی دُرُس بشه! راسی اینو شنیدین که بقول دوستمون (لنگ درازو میگما!) عمو محمود داره تو معابر پر رفتو اومد شیرینی و شربت پخش میکنه؟! بخونین اینو! راسی رفقا چقد با این کمپینای انتخاباتیِ عمو میری حال کردین ها؟ اصلن دیدنشون؟ کافیه یه بار تو یو.تیو.ب بزنین د و م خ ر د ا د، براتون یه عالمه لینک میاره، اینا رو گفتم که بگم از اونجایی که حاج خانومچه شور میر حسینیش گرفته، این آهنگه مروفه کمپینه عموشو بلخره پیدا کرده که لینکشو اینجا هم میذاره، نمیدونم چقد هستین با این آهنگ.. (سر اومد زمستون.. شکفته بهارون..)

پی نوشت: رفقای عزیز! حاج خانوم همچنان به یاری سبز شوما عزیزان در رابطه با دوازده خرداد به شدت نیاز منده! گل ریزون یادتون نره ها! بابا همش چن روز دیگس به دادم برسین پیلیز! به مولا جبران میکنمااا!

من از اینجا دل بکن نیستم!

آقا از خدا که پنهون نیس، دیگه شوما که کی باشین که حاج خانوم بخاد پنهون کاری کنه، خانومی که شوما باشین همونطور که مستحضر بودین و هستین حاجی به تنهایی بهمراه تنی چند از دوستانِ کاملن نابابش تشریف بردن شمال! (همین کلار.دشت خودمون که حاج خانومچه تا به این سنی که رسیده تا حالا پاشو اونجا نذاشته) حالا بماند که حاجی اونجا افتاد گوشه ی بیمارستانو حاج خانومچه هم اینور نگران شده بود و این صوبتا اما خدا رو شکر قضیه کاملن حل شد.. تازشم حاجی از سیابیشه واسه حاج خانومچه دو تا سطل ماستِ مروفم اوردن که مثلن حاج خانومچه نق نزنن (البته اون بیچاره حاجی قصدش این نبوده ها! این حاج خانومچه یکمکی بی چشمو رو تشریف دارن)

آقا یه صوبتی حاج خانومچه میخاس مردو مردونه داشته باشه با شوما رفقای ارجمندش! اونم اینه که بابا آخه میاین میگین اینجا سخت میشه کامنت گذاشت، بابا به مولا اینجوریام نیس که شوما میگین! من نمیدونم چرا مثلن خودم یا حتا حاجی خیلی راحت کامنت میذارن! باور بفرمایین از همین صوبه علی الطلوع که حاج خانومچه اومده پشت میزشو کامنتِ شکایتِ دوستشو خونده کارو زمین گذاشته و همش داره با بلاگفا و بلاگ اسکای و بلاگرای دیگه ور میره و یه وبلاگه نو میسازه اما خب چیکار کنه که دلش هنوز با همین جاس خو! واسه همینم رسمن از حضور تمامی عزیزان عذر خاهی میکنه و میگه که بذارین اینجا بمونم! منو از این جا بیرون نکنین! اینجا بو حاج خانومو میده آخه! پیلیز! راسش اصلن دلش یه جورایی رضا نمیده که از این جا دل بکنه به مولا! از صوب مثه این مریضای منتظر شفا چسبیده به زریحِ این بلاگر و میگه تا حاجت روام نکنی ول کنت نیستم به مولا! (شایدم یکی از همین روزا حاج خانومچه اومد و گف بروبچ بریزین بیاین خونم! ینی یه خونه ی دیگه یی دستو پا کرد! اما فلن قصد نداره! پس انقد نیاین پیغوم پسغوم بفرستین که اینجا کامنتاش اِلِ و بِلِِ! بذارین بچه به جاش عادت کرده بمونه همین جا!)

راسی میگم تبِ انتخابات خیلی رفته بالاها، فک کنین که حاج خانومچه صوبیه وختی از همین کاوه پیچید داخل، یه سری دختر و پسر ایستاده بودن سر چارراه و همش داشتن واسه عمو میری تبلیغ میکردن و تا دیدن حاج خانومچه هم روی ماشینش بندینکه سبز داره دیگه بقوله مروف سبزته و این صوبتا! آقا امیدوارم که اوضاعِ نابسامانِ این کشور بزودی دُرُس بشه! راسی اینو شنیدین که بقول دوستمون (لنگ درازو میگما!) عمو محمود داره تو معابر پر رفتو اومد شیرینی و شربت پخش میکنه؟! بخونین اینو! راسی رفقا چقد با این کمپینای انتخاباتیِ عمو میری حال کردین ها؟ اصلن دیدنشون؟ کافیه یه بار تو یو.تیو.ب بزنین د و م خ ر د ا د، براتون یه عالمه لینک میاره، اینا رو گفتم که بگم از اونجایی که حاج خانومچه شور میر حسینیش گرفته، این آهنگه مروفه کمپینه عموشو بلخره پیدا کرده که لینکشو اینجا هم میذاره، نمیدونم چقد هستین با این آهنگ.. (سر اومد زمستون.. شکفته بهارون..)

پی نوشت: رفقای عزیز! حاج خانوم همچنان به یاری سبز شوما عزیزان در رابطه با دوازده خرداد به شدت نیاز منده! گل ریزون یادتون نره ها! بابا همش چن روز دیگس به دادم برسین پیلیز! به مولا جبران میکنمااا!