نمایش پست‌ها با برچسب خانوم والده حاجی. نمایش همه پست‌ها
نمایش پست‌ها با برچسب خانوم والده حاجی. نمایش همه پست‌ها
ماشین مالیخولیایی
آقا دوروغ چرا، بقول مَش قاسم (دایی جان ناپلون) تا قبر آ آ آ آ! (و اشاره به چار انگشت دست) دیروزیه که حاج خانوم و حاجیشون تشریف برده بودن منزل خانوم والده ی حاجی، از قضا، عمو نیمای کوچ کرده ی فلک زده بلخره در پی قصد فوروش ماشین خود (همون الینای مروف یا بقول عمه هانی تُنی) و نیز در همون راستا اعلامیه در آگهی ها و این صوبتا، هم اونجا حضور داشتن و مشغول انتظار کشیدن مشتریایی بودن که از صوب زنگ زده و قرار گذاشته بودن تا بیان! بماند که حاجی انقد عمو رو دست انداخت که بابا کوشن پس مشتریاتو اینا اما بلخره یه چن تایی زنگ زدنو آدرس گرفتنو دستِ بر قضا اومدنو بلخره یکی واسه پسره بیس سالش ماشینو خرید! راسش از شوما چه پنهون که حاج خانوم از روزِ اولی که عمو این ماشینو گرفته بود ازش بدش میومد ینی اصلن کلن با این ماشین حال نمیکرد، هرچی میگفتن بابا ماشینش نرمه، فرمونش راحته اما این صوبتا به خرجش نمیرف! نشون به اون نشونی که همون اوایلی که تازه عمو ماشینشو گرفته بود، حاج خانوم بدونِ اینکه کسی نظرشو بپرسه برگش به عمو گف: "عمو آخه اینم ماشینه تو گرفتی؟ هر مزیتی که داشته باشه، زشتی قیافش همه رو میپوشونه!" (اینم داشته باشین که عمو خیلی به نظر حاج خانوم اهمیت میده ها و تو خرید همه چی اگه حاج خانوم باشه حتمن نظر حاج خانومو میپرسه و میگه همیشه حاج خانوم نظرای خوبی میده! اونوخ عمو نظرش بعد از چن ماه عوض شد و حالا میخاد یه ماشین مثه ماشینِ حاج خانومینا بخره البته یه تیپ بالاترشو ینی تیپِ شیش همونی که دندش اتوماتیکه! وااااااااااای! یادمه حاج خانومچه اینا همین قبل از عقدشون به سرشون زده بود ماشینو عوض کنن، اونوخ حاجی رفته بود گیر داده بود به یه ماشینِ مالزیایی! فک کن آخه کَسرِ لاتی نبود اگه از یه ماشینِ فرانسوی بیای بشینی پشتِ یه ماشینِ مالزیایی! آدم یادِ مالیخولیایی میوفته اصن! خلاصه خانومی که شوما باشین حتا رفتن یکی از همینا رو هم دیدن! اما راسش اصلن به دلِ حاج خانوم ننشستو این شد که فراموشش کردن، بعد از چن وختم که بسرشون زد همینی که عمو نیما میخاد بگیره رو بگیرن که نمیدونم چی شد که یوهو تبِ ماشین از سرشون افتاد و بیخیال شدن و فلن به همین راضین! آهان داشتم میگفتم، این عمو نیماهه بلخره حرفِ حاج خانومو گوش کردو حالا هم قراره یه سفیدِ دنده اوتوماتیک بخره، البته حاجی همیشه میگه دنده اوتوماتیک مالِ پیرمرداس اما من متَقِدم که اوتوماتیک بودنِ گیربکسِ ماشین باعث میشه که آدم پاش درد نگیره، حتا کمرش شایدم همه جاش اصلن! خلاصه میدونی مخصوص آدمایی از قبیلِ همین حاج خانومچه س که به نوعی ..ونشون گشادِ و آبِ هندونه و این صوبتا! خلاصه داشتم میگفتم اونوخ در این اثنا بود که خاهر خانومِ حاجی یوهو برگشته میگه میخاد موهاشو های.لایت کنه! فک کن! دیدنِ اون لحظه ی حاج خانومچه ثانیه یی یه ملیون میارزید!! آخه دخترِ آفتاب مهتاب ندیده ی مامانش، حالا میخاد بره موهاشو... اصلن آی کَن نات ایمَجین! (اصلن who can imagine! به مولا!) خلاصه با حالا داش از حاج خانوم نظر میپرسید که بره موهاشو چه رنگی کنه! حاج خانومم که یه چشش تعجب بود و دستِ بر قضا واسه کِنِفیِ شوما خاهرای گل، اون یکی چِشِشم حدقه!! با اون اینترنتِ نفتیِ خونه ی حاجی اینا داش تو اینترنت مدلِ مو به عمه هانی نشون میداد! بلخره حالا یه رنگی انتخاب کردن که شبیه فندقیه (آخه از شوما چه پنهون که عمه هانی موهاش قهوه ییِ خیلی خیلی خیلی سیرِ واسه همین های لایتِ فندقی قشنگ میشه فک کنم!) حالا از اونجایی که قراره امروز بره آرایشگا، دیگه حاج خانوم از صوب داره از فوضولی میمیره که عصری بشه بره ببینه موهاش چه رنگی شده؟!
پی نوشت: راسی دیشب از طرفِ عمو نیما به یه مسافرت دعوت شدیم که فلن تو شیشُ بِشیم که بریم یا نه! مقصد، شهر آرزوهای حاج خانومچه ینی شیرازِ و وصفِ بی مثالش.. وای ینی ممکنِ دوباره حاج خانوم بتونه بره پرسپولیس؟؟؟ ینی بازم پاسارگادو میبینه؟ اولینو آخرین باری که رفتش اونجا با داداش نادر بود! یادش بخیر که هر دوشون تنهایی میرفتن از صوب مثه این باستان شناسا تو تخ جمشیدو ول کنش نبودن تا خودِ شب! اما از وختی داداش نادر رف، دیگه حاج خانومچه پاشو هم به شیراز نذاشته.. حالا قراره اگه حاجی و حاج خانوم خاستن برن (البته با ماشین جدیده ی عمو نیماهه!) برن شیرازو از اونجام برن گناوه و یه چن روزی رو اونجا باشن.. البته هنوز احتمالش خیلی کمه! چون هم مرخصیشو احتمالن ندارن که بگیرن، هم اینکه یکم کارا بهم ریختس!
پی نوشت بعدی: راسی دلم بدجوری هوس دیدنِ فیلمِ عقدو کرده، حاجی؟ اینو یادته؟ (بعلت مرام بسیار زیاد و ارادتی که به رفیقِ شفیقمون داریم پاک شد عکسا) وای یادته یوهو افتادی تو آب و خیس شدی؟ من غش کرده بودم هم از دست ادا اطوارای تو، هم از ترسِ خیس شدنِ لباسات..
پی نوشتِ بعدتر: راسی رفقا چن روز دیگه که نه! همین دو روز دیگه اولین سالگردِ نامزدیِ حاجی و حاج خانومچس! راستش از شوما چه پنهون که پارسال این موقه ها چه حسو حالِ عجیبی داشتن این زنُ شوهر! فکرشو بکنین که از آسمون به معنایِ واقعی سنگ اومد پایین اما حاجی و حاج خانومچه رو نتونس از تصمیمشون منصرف کنه و نهایتن یه حلقه ی جواهری کوچولو و ریز اومد تو انگشتِ حاج خانومچه واسه همیشه نشس! خب تعریفش بمونه واسه خودِ همون روز (ینی پس فردا که همشو براتون تعریف میکنم!)
آخرین پی نوشت (قول میدم آخریش باشه!): خانومی که شوما باشین، خانوم والده ی حاجی با عمو نیما رفته یه کفشای راحتیی خریده که مالِ سنای تینیجریه! از هموناییِ که حاج خانومچه خیلی دوس داره اما.. (آیکونِ یه حاج خانومچه که با آه و حسرت داره به کفشا نیگا میکنه!)
ماشین مالیخولیایی
آقا دوروغ چرا، بقول مَش قاسم (دایی جان ناپلون) تا قبر آ آ آ آ! (و اشاره به چار انگشت دست) دیروزیه که حاج خانوم و حاجیشون تشریف برده بودن منزل خانوم والده ی حاجی، از قضا، عمو نیمای کوچ کرده ی فلک زده بلخره در پی قصد فوروش ماشین خود (همون الینای مروف یا بقول عمه هانی تُنی) و نیز در همون راستا اعلامیه در آگهی ها و این صوبتا، هم اونجا حضور داشتن و مشغول انتظار کشیدن مشتریایی بودن که از صوب زنگ زده و قرار گذاشته بودن تا بیان! بماند که حاجی انقد عمو رو دست انداخت که بابا کوشن پس مشتریاتو اینا اما بلخره یه چن تایی زنگ زدنو آدرس گرفتنو دستِ بر قضا اومدنو بلخره یکی واسه پسره بیس سالش ماشینو خرید! راسش از شوما چه پنهون که حاج خانوم از روزِ اولی که عمو این ماشینو گرفته بود ازش بدش میومد ینی اصلن کلن با این ماشین حال نمیکرد، هرچی میگفتن بابا ماشینش نرمه، فرمونش راحته اما این صوبتا به خرجش نمیرف! نشون به اون نشونی که همون اوایلی که تازه عمو ماشینشو گرفته بود، حاج خانوم بدونِ اینکه کسی نظرشو بپرسه برگش به عمو گف: "عمو آخه اینم ماشینه تو گرفتی؟ هر مزیتی که داشته باشه، زشتی قیافش همه رو میپوشونه!" (اینم داشته باشین که عمو خیلی به نظر حاج خانوم اهمیت میده ها و تو خرید همه چی اگه حاج خانوم باشه حتمن نظر حاج خانومو میپرسه و میگه همیشه حاج خانوم نظرای خوبی میده! اونوخ عمو نظرش بعد از چن ماه عوض شد و حالا میخاد یه ماشین مثه ماشینِ حاج خانومینا بخره البته یه تیپ بالاترشو ینی تیپِ شیش همونی که دندش اتوماتیکه! وااااااااااای! یادمه حاج خانومچه اینا همین قبل از عقدشون به سرشون زده بود ماشینو عوض کنن، اونوخ حاجی رفته بود گیر داده بود به یه ماشینِ مالزیایی! فک کن آخه کَسرِ لاتی نبود اگه از یه ماشینِ فرانسوی بیای بشینی پشتِ یه ماشینِ مالزیایی! آدم یادِ مالیخولیایی میوفته اصن! خلاصه خانومی که شوما باشین حتا رفتن یکی از همینا رو هم دیدن! اما راسش اصلن به دلِ حاج خانوم ننشستو این شد که فراموشش کردن، بعد از چن وختم که بسرشون زد همینی که عمو نیما میخاد بگیره رو بگیرن که نمیدونم چی شد که یوهو تبِ ماشین از سرشون افتاد و بیخیال شدن و فلن به همین راضین! آهان داشتم میگفتم، این عمو نیماهه بلخره حرفِ حاج خانومو گوش کردو حالا هم قراره یه سفیدِ دنده اوتوماتیک بخره، البته حاجی همیشه میگه دنده اوتوماتیک مالِ پیرمرداس اما من متَقِدم که اوتوماتیک بودنِ گیربکسِ ماشین باعث میشه که آدم پاش درد نگیره، حتا کمرش شایدم همه جاش اصلن! خلاصه میدونی مخصوص آدمایی از قبیلِ همین حاج خانومچه س که به نوعی ..ونشون گشادِ و آبِ هندونه و این صوبتا! خلاصه داشتم میگفتم اونوخ در این اثنا بود که خاهر خانومِ حاجی یوهو برگشته میگه میخاد موهاشو های.لایت کنه! فک کن! دیدنِ اون لحظه ی حاج خانومچه ثانیه یی یه ملیون میارزید!! آخه دخترِ آفتاب مهتاب ندیده ی مامانش، حالا میخاد بره موهاشو... اصلن آی کَن نات ایمَجین! (اصلن who can imagine! به مولا!) خلاصه با حالا داش از حاج خانوم نظر میپرسید که بره موهاشو چه رنگی کنه! حاج خانومم که یه چشش تعجب بود و دستِ بر قضا واسه کِنِفیِ شوما خاهرای گل، اون یکی چِشِشم حدقه!! با اون اینترنتِ نفتیِ خونه ی حاجی اینا داش تو اینترنت مدلِ مو به عمه هانی نشون میداد! بلخره حالا یه رنگی انتخاب کردن که شبیه فندقیه (آخه از شوما چه پنهون که عمه هانی موهاش قهوه ییِ خیلی خیلی خیلی سیرِ واسه همین های لایتِ فندقی قشنگ میشه فک کنم!) حالا از اونجایی که قراره امروز بره آرایشگا، دیگه حاج خانوم از صوب داره از فوضولی میمیره که عصری بشه بره ببینه موهاش چه رنگی شده؟!
پی نوشت: راسی دیشب از طرفِ عمو نیما به یه مسافرت دعوت شدیم که فلن تو شیشُ بِشیم که بریم یا نه! مقصد، شهر آرزوهای حاج خانومچه ینی شیرازِ و وصفِ بی مثالش.. وای ینی ممکنِ دوباره حاج خانوم بتونه بره پرسپولیس؟؟؟ ینی بازم پاسارگادو میبینه؟ اولینو آخرین باری که رفتش اونجا با داداش نادر بود! یادش بخیر که هر دوشون تنهایی میرفتن از صوب مثه این باستان شناسا تو تخ جمشیدو ول کنش نبودن تا خودِ شب! اما از وختی داداش نادر رف، دیگه حاج خانومچه پاشو هم به شیراز نذاشته.. حالا قراره اگه حاجی و حاج خانوم خاستن برن (البته با ماشین جدیده ی عمو نیماهه!) برن شیرازو از اونجام برن گناوه و یه چن روزی رو اونجا باشن.. البته هنوز احتمالش خیلی کمه! چون هم مرخصیشو احتمالن ندارن که بگیرن، هم اینکه یکم کارا بهم ریختس!
پی نوشت بعدی: راسی دلم بدجوری هوس دیدنِ فیلمِ عقدو کرده، حاجی؟ اینو یادته؟ (بعلت مرام بسیار زیاد و ارادتی که به رفیقِ شفیقمون داریم پاک شد عکسا) وای یادته یوهو افتادی تو آب و خیس شدی؟ من غش کرده بودم هم از دست ادا اطوارای تو، هم از ترسِ خیس شدنِ لباسات..
پی نوشتِ بعدتر: راسی رفقا چن روز دیگه که نه! همین دو روز دیگه اولین سالگردِ نامزدیِ حاجی و حاج خانومچس! راستش از شوما چه پنهون که پارسال این موقه ها چه حسو حالِ عجیبی داشتن این زنُ شوهر! فکرشو بکنین که از آسمون به معنایِ واقعی سنگ اومد پایین اما حاجی و حاج خانومچه رو نتونس از تصمیمشون منصرف کنه و نهایتن یه حلقه ی جواهری کوچولو و ریز اومد تو انگشتِ حاج خانومچه واسه همیشه نشس! خب تعریفش بمونه واسه خودِ همون روز (ینی پس فردا که همشو براتون تعریف میکنم!)
آخرین پی نوشت (قول میدم آخریش باشه!): خانومی که شوما باشین، خانوم والده ی حاجی با عمو نیما رفته یه کفشای راحتیی خریده که مالِ سنای تینیجریه! از هموناییِ که حاج خانومچه خیلی دوس داره اما.. (آیکونِ یه حاج خانومچه که با آه و حسرت داره به کفشا نیگا میکنه!)
همه ی زندگی فیلمه
آقا حاج خانومچه یه چن روزیه که میخاد راجه به یه فیلمی که اخیرن دیده بنویسه اما از شوما چه پنهون که مغزش بن کل هنگ کرده این روزا، البته بماند که خودشم نمیدونه چه مرگش شده ها! خلاصش بگم که خانومی که شوما باشین حاج خانومچه به توصیه ی یکی از همکاران محترمشون یه فیلمی رو دیدن بنام Goya's Ghost که توی رنجِ فیلمایی از این قبیل، این فیلم شاهکاری بود واسه خودش، مخصوصن اون دختره ناتالی پورتمن م که دیگه واقعن بازیگر حرفه ییه، که از قضا خود حاج خانومچه هم بعد از دیدن فیلم Closerاینو تائید کردن! آقا توصیه میکنم حتمن این فیلمو ببینین! میدونین قصدم از این توصیه چی بود؟ بذارین بگم که حاج خانومچه وختی این فیلمو دید، همونجوری که مثه گربه ها رو تختش خابیده بود، چشاشو بستو رفت به سالای دبیرستانش.. اااااااا! چقد از اون سالا گذشته بود و حاج خانومچه اصلن دوس نداش دوباره به اون موقه ها برگرده! حالا دلیلِ این فلش بک دُرُس بلافاصله بعد از فیلم چی میتونس باشه؟ این فیلم درباره ی تصمیم مزخرفیه که افراد کلیسا راجه به یه دختر بینوا میگیرن.. یادش افتاد که داره توی یه همچین کشور زندگی میکنه! کشوری که فقط از زن اسم زن بودن رو با خودش یدک میکشه! کشوری که اگه به زنی حتک حرمت بشه، اگه حتا در نهایت ناباوری بخان بهش رسیدگی کنن به چشم قضیه ی "نا.مو.س یه مرد" دیگه که میتونه بابای اون زن یا شوهر اون زن باشه نگا کنن! این ینی عمقِ فاجعه! ینی ما زنا حتا بخاطر زن بودنمون بهمون نگاه نمیکنن! نمیخام اینجا رو از اون شکل همیشگیش دربیارما! اما این مسئله (دیدنِ فیلمو میگم) باعث شد که حاج خانومچه یکم بیش از پیش به این مسائل فک کنه! یادش اومد که همون سالای دبیرستان یوهویی در کلاس باز میشد چن تا از اون خانومایی که دست بر قضا مقنعه چونه دار هم داشتن وارد کلاس میشدن، بیرونشون میکردنو کیفاشونو وارسی میکردن، به امید پیدا کردن یه آینه یا یه ماتیک! یادشه که هر از چن گاهی این پاتک بهشون خورده میشد اما این بار علاوه بر کیفها، موهاشونو چک میکردن که مبادا کسی رنگ کرده باشه.. وای خدا اون دوران یه دورانِ کاملن فاجعه یی بود! الانه نمیدونم تو مدرسه ها بازم از این خبرا میشه یا نه، اما چیزی من میدونم حاج خانومچه اصلن با یادآوری اون سالها، حالش از هر چی مدرسه و کلاسِ درسه بهم میخوره..
آقا تو این مقوله یکم روده درازی شد من کاملن معذرت میخام، راسی داش یادم میرف، همین دیروزیه بودآ، حاج خانومچه اینا مجددن به دیدار خاله گردالوی حاجی مشرف شدن، البته تو منزلِ دخترِ همون خاله گردالو! حالا فک کن همشون کلی مهربونو گرم از حاج خانومچه در حالِ پذیرایی بودن اما حاج خانومچه ی بیچاره از صوبش که سر درد گرفته بود، عصرش، به نقطه ی اوجش رسیده بودو وختی از اونجا درومدن نزدیک بود از سر درد بزنه زیر گریه که به لطف خانوم والده ی حاجی و دادن یک عدد قرص مسکن، حاج خانومچه یکم بهتر شد.. ااااااااه اینو میخاستم بگما که این خونواده ی حاجی اینا نیس! همشون افتادن تو این کانالای تی وی که همش شاپینگ داره، همین ت.ل.ه شا.پی.نگارو میگما! حالا هر چی که تبلیغ میکنه اینا زودی زنگ میزنن سفارش میدن! از جارو خاک انداز گرفته تا بخ.ار شو! آهان همین بخ.ار شو! که البته خاله گردالویِ حاجی واسه خانوم والده خریده بود و دیروز بهش کادو دادش شوروعِ ماجرا بود، دیشب با هزار شوقو ذوق اومدن خونه و حاج خانومچه بهمراه هانی خانوم مشغولِ سر هم کردنِ اجزای این بخ.ار شوئه شدن! خانومی که شوما باشین وختی کار انداختنا هیچ جایی رو دُرُسو درمون که تمیز نمیکرد هیچ تازه اگه تو موقه تمیز کردن باید مثلن پارچه رو سفت بکشی روی سطح تا تمیز بشه ها، اونوخ واسه این بخ.ار شوئه باس چار نفری بیوفتین روی اون سطحو بسابینش تا شاید یه ذره تمیز بشه! اونوخ خانوم والده و هانی خانوم اصرار داشتن که واااااای به به عجب چیز خوبیه و حاج خانومچه و حاجی بهمراه یکعدد عمو نیماشون با تعجب فقط به کارای این مادر و دختر دل خجسته نگا میکردن.. راسی از حاجی بگم که دیشب بعد از سوکوتی طولانی بلخره به حرف اومدو راجه به آخر هفته و شماله دوستاش صوبت کرد، البته به اصرار خود حاج خانومچه ها! بعدم نیس حاج خانومچه تو دلش با حاجی یه قهر یواشکی در یه موردی داره (البته بدونِ اطلاعِ خود حاجی) واسه همین هی اصرار کرد که بره شمال ولی حاجی همش میگف نه! اصلن حاجی دیشب انگاری پیانو خورده بود تو سرشو دوباره عاشقِ حاج خانومچه شده بود، همش قربون صدقه ی حاج خانومچه میرفتو تو پذیرایی جولوی همه ماچای آب دار میکردشو تهشم توی اتاق موقه ی رفتنِ حاج خانومچه دس انداخ دورِ کمر حاج خانومچه در حالیکه داش بوسش میکرد ازش خاس مثه همون قدیما حاج خانومچه یی دوسش داشته باشه بازم..
پی نوشت: راسی یه تشکر ویژه دارم از رفقای گرامیم که خیلی در زمینه دوازده خرداد کمک کردن! (آیکون حاج خانومچه که باهمتون قهره رسمن!)
آقا تو این مقوله یکم روده درازی شد من کاملن معذرت میخام، راسی داش یادم میرف، همین دیروزیه بودآ، حاج خانومچه اینا مجددن به دیدار خاله گردالوی حاجی مشرف شدن، البته تو منزلِ دخترِ همون خاله گردالو! حالا فک کن همشون کلی مهربونو گرم از حاج خانومچه در حالِ پذیرایی بودن اما حاج خانومچه ی بیچاره از صوبش که سر درد گرفته بود، عصرش، به نقطه ی اوجش رسیده بودو وختی از اونجا درومدن نزدیک بود از سر درد بزنه زیر گریه که به لطف خانوم والده ی حاجی و دادن یک عدد قرص مسکن، حاج خانومچه یکم بهتر شد.. ااااااااه اینو میخاستم بگما که این خونواده ی حاجی اینا نیس! همشون افتادن تو این کانالای تی وی که همش شاپینگ داره، همین ت.ل.ه شا.پی.نگارو میگما! حالا هر چی که تبلیغ میکنه اینا زودی زنگ میزنن سفارش میدن! از جارو خاک انداز گرفته تا بخ.ار شو! آهان همین بخ.ار شو! که البته خاله گردالویِ حاجی واسه خانوم والده خریده بود و دیروز بهش کادو دادش شوروعِ ماجرا بود، دیشب با هزار شوقو ذوق اومدن خونه و حاج خانومچه بهمراه هانی خانوم مشغولِ سر هم کردنِ اجزای این بخ.ار شوئه شدن! خانومی که شوما باشین وختی کار انداختنا هیچ جایی رو دُرُسو درمون که تمیز نمیکرد هیچ تازه اگه تو موقه تمیز کردن باید مثلن پارچه رو سفت بکشی روی سطح تا تمیز بشه ها، اونوخ واسه این بخ.ار شوئه باس چار نفری بیوفتین روی اون سطحو بسابینش تا شاید یه ذره تمیز بشه! اونوخ خانوم والده و هانی خانوم اصرار داشتن که واااااای به به عجب چیز خوبیه و حاج خانومچه و حاجی بهمراه یکعدد عمو نیماشون با تعجب فقط به کارای این مادر و دختر دل خجسته نگا میکردن.. راسی از حاجی بگم که دیشب بعد از سوکوتی طولانی بلخره به حرف اومدو راجه به آخر هفته و شماله دوستاش صوبت کرد، البته به اصرار خود حاج خانومچه ها! بعدم نیس حاج خانومچه تو دلش با حاجی یه قهر یواشکی در یه موردی داره (البته بدونِ اطلاعِ خود حاجی) واسه همین هی اصرار کرد که بره شمال ولی حاجی همش میگف نه! اصلن حاجی دیشب انگاری پیانو خورده بود تو سرشو دوباره عاشقِ حاج خانومچه شده بود، همش قربون صدقه ی حاج خانومچه میرفتو تو پذیرایی جولوی همه ماچای آب دار میکردشو تهشم توی اتاق موقه ی رفتنِ حاج خانومچه دس انداخ دورِ کمر حاج خانومچه در حالیکه داش بوسش میکرد ازش خاس مثه همون قدیما حاج خانومچه یی دوسش داشته باشه بازم..
پی نوشت: راسی یه تشکر ویژه دارم از رفقای گرامیم که خیلی در زمینه دوازده خرداد کمک کردن! (آیکون حاج خانومچه که باهمتون قهره رسمن!)
پی نوشت بعدی: این عکسه یادته حاجی.. تولد تو بود اما من کلا بوقی گذاشته بودمو همش از همه کادور میخاستم
همه ی زندگی فیلمه
آقا حاج خانومچه یه چن روزیه که میخاد راجه به یه فیلمی که اخیرن دیده بنویسه اما از شوما چه پنهون که مغزش بن کل هنگ کرده این روزا، البته بماند که خودشم نمیدونه چه مرگش شده ها! خلاصش بگم که خانومی که شوما باشین حاج خانومچه به توصیه ی یکی از همکاران محترمشون یه فیلمی رو دیدن بنام Goya's Ghost که توی رنجِ فیلمایی از این قبیل، این فیلم شاهکاری بود واسه خودش، مخصوصن اون دختره ناتالی پورتمن م که دیگه واقعن بازیگر حرفه ییه، که از قضا خود حاج خانومچه هم بعد از دیدن فیلم Closerاینو تائید کردن! آقا توصیه میکنم حتمن این فیلمو ببینین! میدونین قصدم از این توصیه چی بود؟ بذارین بگم که حاج خانومچه وختی این فیلمو دید، همونجوری که مثه گربه ها رو تختش خابیده بود، چشاشو بستو رفت به سالای دبیرستانش.. اااااااا! چقد از اون سالا گذشته بود و حاج خانومچه اصلن دوس نداش دوباره به اون موقه ها برگرده! حالا دلیلِ این فلش بک دُرُس بلافاصله بعد از فیلم چی میتونس باشه؟ این فیلم درباره ی تصمیم مزخرفیه که افراد کلیسا راجه به یه دختر بینوا میگیرن.. یادش افتاد که داره توی یه همچین کشور زندگی میکنه! کشوری که فقط از زن اسم زن بودن رو با خودش یدک میکشه! کشوری که اگه به زنی حتک حرمت بشه، اگه حتا در نهایت ناباوری بخان بهش رسیدگی کنن به چشم قضیه ی "نا.مو.س یه مرد" دیگه که میتونه بابای اون زن یا شوهر اون زن باشه نگا کنن! این ینی عمقِ فاجعه! ینی ما زنا حتا بخاطر زن بودنمون بهمون نگاه نمیکنن! نمیخام اینجا رو از اون شکل همیشگیش دربیارما! اما این مسئله (دیدنِ فیلمو میگم) باعث شد که حاج خانومچه یکم بیش از پیش به این مسائل فک کنه! یادش اومد که همون سالای دبیرستان یوهویی در کلاس باز میشد چن تا از اون خانومایی که دست بر قضا مقنعه چونه دار هم داشتن وارد کلاس میشدن، بیرونشون میکردنو کیفاشونو وارسی میکردن، به امید پیدا کردن یه آینه یا یه ماتیک! یادشه که هر از چن گاهی این پاتک بهشون خورده میشد اما این بار علاوه بر کیفها، موهاشونو چک میکردن که مبادا کسی رنگ کرده باشه.. وای خدا اون دوران یه دورانِ کاملن فاجعه یی بود! الانه نمیدونم تو مدرسه ها بازم از این خبرا میشه یا نه، اما چیزی من میدونم حاج خانومچه اصلن با یادآوری اون سالها، حالش از هر چی مدرسه و کلاسِ درسه بهم میخوره..
آقا تو این مقوله یکم روده درازی شد من کاملن معذرت میخام، راسی داش یادم میرف، همین دیروزیه بودآ، حاج خانومچه اینا مجددن به دیدار خاله گردالوی حاجی مشرف شدن، البته تو منزلِ دخترِ همون خاله گردالو! حالا فک کن همشون کلی مهربونو گرم از حاج خانومچه در حالِ پذیرایی بودن اما حاج خانومچه ی بیچاره از صوبش که سر درد گرفته بود، عصرش، به نقطه ی اوجش رسیده بودو وختی از اونجا درومدن نزدیک بود از سر درد بزنه زیر گریه که به لطف خانوم والده ی حاجی و دادن یک عدد قرص مسکن، حاج خانومچه یکم بهتر شد.. ااااااااه اینو میخاستم بگما که این خونواده ی حاجی اینا نیس! همشون افتادن تو این کانالای تی وی که همش شاپینگ داره، همین ت.ل.ه شا.پی.نگارو میگما! حالا هر چی که تبلیغ میکنه اینا زودی زنگ میزنن سفارش میدن! از جارو خاک انداز گرفته تا بخ.ار شو! آهان همین بخ.ار شو! که البته خاله گردالویِ حاجی واسه خانوم والده خریده بود و دیروز بهش کادو دادش شوروعِ ماجرا بود، دیشب با هزار شوقو ذوق اومدن خونه و حاج خانومچه بهمراه هانی خانوم مشغولِ سر هم کردنِ اجزای این بخ.ار شوئه شدن! خانومی که شوما باشین وختی کار انداختنا هیچ جایی رو دُرُسو درمون که تمیز نمیکرد هیچ تازه اگه تو موقه تمیز کردن باید مثلن پارچه رو سفت بکشی روی سطح تا تمیز بشه ها، اونوخ واسه این بخ.ار شوئه باس چار نفری بیوفتین روی اون سطحو بسابینش تا شاید یه ذره تمیز بشه! اونوخ خانوم والده و هانی خانوم اصرار داشتن که واااااای به به عجب چیز خوبیه و حاج خانومچه و حاجی بهمراه یکعدد عمو نیماشون با تعجب فقط به کارای این مادر و دختر دل خجسته نگا میکردن.. راسی از حاجی بگم که دیشب بعد از سوکوتی طولانی بلخره به حرف اومدو راجه به آخر هفته و شماله دوستاش صوبت کرد، البته به اصرار خود حاج خانومچه ها! بعدم نیس حاج خانومچه تو دلش با حاجی یه قهر یواشکی در یه موردی داره (البته بدونِ اطلاعِ خود حاجی) واسه همین هی اصرار کرد که بره شمال ولی حاجی همش میگف نه! اصلن حاجی دیشب انگاری پیانو خورده بود تو سرشو دوباره عاشقِ حاج خانومچه شده بود، همش قربون صدقه ی حاج خانومچه میرفتو تو پذیرایی جولوی همه ماچای آب دار میکردشو تهشم توی اتاق موقه ی رفتنِ حاج خانومچه دس انداخ دورِ کمر حاج خانومچه در حالیکه داش بوسش میکرد ازش خاس مثه همون قدیما حاج خانومچه یی دوسش داشته باشه بازم..
پی نوشت: راسی یه تشکر ویژه دارم از رفقای گرامیم که خیلی در زمینه دوازده خرداد کمک کردن! (آیکون حاج خانومچه که باهمتون قهره رسمن!)
آقا تو این مقوله یکم روده درازی شد من کاملن معذرت میخام، راسی داش یادم میرف، همین دیروزیه بودآ، حاج خانومچه اینا مجددن به دیدار خاله گردالوی حاجی مشرف شدن، البته تو منزلِ دخترِ همون خاله گردالو! حالا فک کن همشون کلی مهربونو گرم از حاج خانومچه در حالِ پذیرایی بودن اما حاج خانومچه ی بیچاره از صوبش که سر درد گرفته بود، عصرش، به نقطه ی اوجش رسیده بودو وختی از اونجا درومدن نزدیک بود از سر درد بزنه زیر گریه که به لطف خانوم والده ی حاجی و دادن یک عدد قرص مسکن، حاج خانومچه یکم بهتر شد.. ااااااااه اینو میخاستم بگما که این خونواده ی حاجی اینا نیس! همشون افتادن تو این کانالای تی وی که همش شاپینگ داره، همین ت.ل.ه شا.پی.نگارو میگما! حالا هر چی که تبلیغ میکنه اینا زودی زنگ میزنن سفارش میدن! از جارو خاک انداز گرفته تا بخ.ار شو! آهان همین بخ.ار شو! که البته خاله گردالویِ حاجی واسه خانوم والده خریده بود و دیروز بهش کادو دادش شوروعِ ماجرا بود، دیشب با هزار شوقو ذوق اومدن خونه و حاج خانومچه بهمراه هانی خانوم مشغولِ سر هم کردنِ اجزای این بخ.ار شوئه شدن! خانومی که شوما باشین وختی کار انداختنا هیچ جایی رو دُرُسو درمون که تمیز نمیکرد هیچ تازه اگه تو موقه تمیز کردن باید مثلن پارچه رو سفت بکشی روی سطح تا تمیز بشه ها، اونوخ واسه این بخ.ار شوئه باس چار نفری بیوفتین روی اون سطحو بسابینش تا شاید یه ذره تمیز بشه! اونوخ خانوم والده و هانی خانوم اصرار داشتن که واااااای به به عجب چیز خوبیه و حاج خانومچه و حاجی بهمراه یکعدد عمو نیماشون با تعجب فقط به کارای این مادر و دختر دل خجسته نگا میکردن.. راسی از حاجی بگم که دیشب بعد از سوکوتی طولانی بلخره به حرف اومدو راجه به آخر هفته و شماله دوستاش صوبت کرد، البته به اصرار خود حاج خانومچه ها! بعدم نیس حاج خانومچه تو دلش با حاجی یه قهر یواشکی در یه موردی داره (البته بدونِ اطلاعِ خود حاجی) واسه همین هی اصرار کرد که بره شمال ولی حاجی همش میگف نه! اصلن حاجی دیشب انگاری پیانو خورده بود تو سرشو دوباره عاشقِ حاج خانومچه شده بود، همش قربون صدقه ی حاج خانومچه میرفتو تو پذیرایی جولوی همه ماچای آب دار میکردشو تهشم توی اتاق موقه ی رفتنِ حاج خانومچه دس انداخ دورِ کمر حاج خانومچه در حالیکه داش بوسش میکرد ازش خاس مثه همون قدیما حاج خانومچه یی دوسش داشته باشه بازم..
پی نوشت: راسی یه تشکر ویژه دارم از رفقای گرامیم که خیلی در زمینه دوازده خرداد کمک کردن! (آیکون حاج خانومچه که باهمتون قهره رسمن!)
پی نوشت بعدی: این عکسه یادته حاجی.. تولد تو بود اما من کلا بوقی گذاشته بودمو همش از همه کادور میخاستم
خاله یا زن عمو؟؟ اونم از نوعِ گردالووو
راستش بقوله خودم از شوما چه پنهون که اون روزی که حاج خانومچه قرار بود بره کلاس ورزش، میکنه سه شمبه! نتونس بره به کلاسش برسه! حتمن میپرسین چرا؟! خب یه چیز کاملن واضحو مبرهنیه که الان براتون توضیح میدم، راستش از اون وختی که حاج خانومچه و حاجی عملیاته انتهاری والفجر مزدبج شونده رو انجام دادن، هنوز خاله خانومه گردالوی حاجی موفق به رویت این دو بزرگوار نشده بودن.. اولش یه چیز جالب براتون بگم که هیچ میدونستین که خاله ی حاجی، میشه زن عموی حاجی؟! خب میدونم بس که مغزتون کوچیکه نمیتونید خوب حلاجیش کنید بذارید واضح بگم خان عموی حاجی، شوهر خالشم هست! اِه! بازم نفهمیدید؟ خب دیگه برید یه عملِ بازِ عقل انجام بدین رفقای شریفه! دیگه عیبو ایراد از بنده ی حقیر نیس به مولا.. آقا داشتم میگفتم که اون شب ینی میکنه همون سه شمبه یی این زوجِ جوون به مناسبتِ تشریف فرمائیِ خاله خانومه گردالوی حاجی به منزل خانوم والدشون، تصمیم گرفتن که شب رو اونجا بگذرونن! آقا از شوما که پنهون نمیتونه باشه باور کنین که این حاج خانومچه اصلن قصدِ تمبلیو این صوبتا رو نداش خدایی نکرده ها! ماشالا به جونش که انقد اکتیویتش بالا رفته که بیستو چار ساعته در حاله فکر به ورزشه حالا البته کی عملی بشه خدا عالمه.. اولن که اون شب حاج خانومچه دچار نوعی سوکوت از نوعِ مطلقش گردیده بود که این باعثِ تعجب و ناراحتیِ حاجی شده بود! آخه دیگه ماشالا شوما همگی حاج خانومچه رو میشناسین دیگه یه پا شرو شیطونیه ماشالا! همین خودِ وجودِ مبارکش بسه واسه بهم ریختنِ یه گردان.. (به مولا این دفه دیگه اگه چشش بزنینو دوباره مریض پریض بشه با خودمو یه تیزی طرفینااااااااااااا!!!) خلاصه خانومی که شوما باشین این زوجِ جوون تشریف بردن خونه ی خانوم والده! از قضا عمو نیما و خاله مهتابم اونجا بودن، دیگه همگی دورِ هم یه شامی که کاملن مخصوصِ سالمندان بود خوردن.. (آخه راستش بازم از شوما پنهون نباشه که خانوم والده ی حاجی هم دست پختش بابِ طبعِ دندونِ حاج خانومچه س اما اون شب واسه مسن بودن خاله گردالوی حاجی و عموش مجبور شده بود از اون غذاهای سرخ شده و چرب و چیلی دُرُس نکنه! که باعثِ خالی موندنِ شیکمِ مبارکه حاج خانومچه شد!) حالا بماند که حاج خانومچه هم واسه اینکه یه خودی نشون بده تو سرو همسر رفتش تو آشپزخونه و شورو به شستنِ ظرفا کردا.. مطمئنم که خانوم والده و خاهر خانوم حاجی از تعجب شاخ درورده بودن آخه حاج خانومچه اهلِ این کارا نبوده تا حالا! خلاصه خانوم والده هم کلی تحویلشون گرفتو بعد از شستنِ ظرفا برای حاج خانومچه کلی توت فرنگی گذاشتو گف از هموناس که خیلی دوس داریاااااا.. (راسی یادم رفته بود بگم که در پی انجام کارهای ماینه فنی، خانوم والده یه شیشه ی بزرگ مربای توت فرنگی واسه حاج خانومچه فرستاده بود! آخه حاج خانومچه به نوعی فنِ پروپاقرصِ توت فرنگیه اصلن) اما از خاله گردالوی حاجی براتون بگم! تریفشو که خیلی شنیده بودش از قبل، اما واقعن به معنای واقعی یه فرشته ی مهربون! عشق! لُپالوووو! وای خدا انقد این لُپاش باحال بود که حد نداش (یاداوری میکنم که منو حاجی عاشقِ لُپیم! البته بیشتر حاجی! اصلن دلیلِ عاشق شدنشم نسبت به حاج خانومچه همون دوتا گولولییه که رو لپای لپالوی حاج خانومچه وجود داره_کاملن به زبونه خود حاجی بوداااا) آقا این خاله گردالوی حاجی انقدر اون شب همه رو خندوند و انقدر بامزه بود که حاج خانومچه یک دل نه بلکه صد دل عاشقش شد اصلن خودِ فال این لاو و این صوبتا دیگه.. یه چن لحظه یی هم که خان عموی حاجی شورو به تریفه خاطراتشون از جنگ کرد (آخه این دوتا فرشته توی شهر جنگ زده یی زندگی میکنن که موقه ی جنگ، بیشترین فشار روی این شهرو آدماش بوده..) حاج خانومچه خیلی دلش میخاس اون شب یه موقعیتی پیش میومد که میرف کنار خان عمو مینشستو خان عمو براش از اون خاطراتش تریف میکرد و حاج خانومچه چشماشو میبیستو همون لحظه ها رو تصور میکرد (حاج خانومچه عاشقه شنیدنه خاطرات قدیمیِ مخصوصن از نوعِ جنگ.. اما از زبونِ آدمای عادی! نه اونایی که..) خلاصه که خانومی که شوما باشین مِثکه یکی از مقالاتِ خاله مهتابم توی استرالیا تایید شده و حالا احتمالن بهمراه عمو نیما بخان یه سفر به کشور رویاهای حاج خانومچه سفر کنن.. خدا از این سفرا و از این مقاله ها نصیبِ همگی ما محتاجانِ درمانده کنه... خلاصه دیروزم که همش به این گذشت که حاج خانومچه چه شخصیتی دارن (ینی این که چه شخصیتی دارنو این صوبتا منوط به یه مطالعه ی کاملن تحقیقاتیِ سرکار حاج خانومچه بودااا) خیلی جالب بود که همه ی مواردو خصوصیاتی که راجه به اون شخصیت نوشته بود مصداقِ بارزِ یکعدد حاج خانومچه بود.. حالا این مطلبو ورداشته فرستاده واسه حاجی، حاجی هم داره کلی قربون صدقش میره که "ای جانم! عزیزم تو هیستیِ منی!!" آخه اسمِ شخصیتِ حاج خانومچه هیستریک بود! البته اصلن فکر بد راجه بش نکنینا! خود حاج خانومچه فک میکرد آدمایِ هیستریک ینی آدمایی که خیلی عصبی و تِنشِن دارین اما متوجه شدن اصلن اینجوری نیس! اگه میخاین راجه به این شخصیت بیشتر بدونین اینجا رو بخونین پیلیز.. خلاصه این شد که از دیروز نامِ حاج خانومچه به هیستی تغییر نموده اس! ضمنِ اینکه مطلع باشید حاج خانومچه هفته ی آینده ی خیلی سختی خاهد داش! چرا؟ خب الان براتون میگم.. شمبه عصر باس بره یه کیلینیک واسه زیباتر نمودنه پوسته صورتش (عمل!!!!) حالا عمل که بمعنای رفتن زیر تیغِ جراحی نیس که، این جراحی مراحی قدیمی شده خاهر الان همه کارا رو با لیزر انجام میدن دیگه! مام فک کردیم که بد نیس بره یه دستی به سرو رویِ این صورته لطیفش بزنه.. یکشمبه غروب هم باس بره مطبه دندون پزشکی نامحترم واسه دندوناش! دوتا دندونش "ان دو" داره (ینی درمان ریشه! قابل توجه بعضیا! "چیه؟ میدونم الان میخاستی تیلیفونو بر داری زنگ بزنی به بعضی اصغر خانا بپرسی که "اِن دو" نَمَنَدی!؟" خب من کارتو راحت کردم خاهر!) یه دندونش باس پروتز بشه و خلاصه روکش میخاد چن تاشون.. دیگه حساب کنین این دختر در انتهای روزِ یکشمبه چیزی ازش باقی میمونه؟ نه والا! اصلن حالی به آدم میمونه نه بلا! (حالا بیا وسط..)
خبرهای داغِ امروز هم اینه که حاجی و حاج خانومچه دوباره صوبیه خاب موندنو ینی خاب که نموندن که! حاجی بیچاره خیلی دیشب خوب نتونسته بود بخابه واس خاطر اینکه خیلی گرم بود و بیخاب هم شده بودن نیز! واسه همینم صوب با زورِ کتک از جاشون بلن شدن! راسی میگم چقد خوبه که آدم وختی تو خابه نازه، یه حاجی داشته باشه که واسه دقایقی زیاد، فقط بشینه آهسته و آروم فقط نگاش کنه تو خاب! بعدشم که آدم یوهو از خاب بپره، دستای گرمشو دورِ کمرش حلقه کنه و انقد لوسش کنه، نازش کنه، بوسش کنه تا دوباره خابش ببره.. حسِ فوق العاده یی بود.. امروزم حالا قراره واسه ناهار برن خونه ی خانوم والده که دوباره خاله گردالو رو ببینن و عصری هم بعد از کلاسه حاجی اگه خدا بخاد برن خونه ی سیا و مانا اینا!
خبرهای داغِ امروز هم اینه که حاجی و حاج خانومچه دوباره صوبیه خاب موندنو ینی خاب که نموندن که! حاجی بیچاره خیلی دیشب خوب نتونسته بود بخابه واس خاطر اینکه خیلی گرم بود و بیخاب هم شده بودن نیز! واسه همینم صوب با زورِ کتک از جاشون بلن شدن! راسی میگم چقد خوبه که آدم وختی تو خابه نازه، یه حاجی داشته باشه که واسه دقایقی زیاد، فقط بشینه آهسته و آروم فقط نگاش کنه تو خاب! بعدشم که آدم یوهو از خاب بپره، دستای گرمشو دورِ کمرش حلقه کنه و انقد لوسش کنه، نازش کنه، بوسش کنه تا دوباره خابش ببره.. حسِ فوق العاده یی بود.. امروزم حالا قراره واسه ناهار برن خونه ی خانوم والده که دوباره خاله گردالو رو ببینن و عصری هم بعد از کلاسه حاجی اگه خدا بخاد برن خونه ی سیا و مانا اینا!
خاله یا زن عمو؟؟ اونم از نوعِ گردالووو
راستش بقوله خودم از شوما چه پنهون که اون روزی که حاج خانومچه قرار بود بره کلاس ورزش، میکنه سه شمبه! نتونس بره به کلاسش برسه! حتمن میپرسین چرا؟! خب یه چیز کاملن واضحو مبرهنیه که الان براتون توضیح میدم، راستش از اون وختی که حاج خانومچه و حاجی عملیاته انتهاری والفجر مزدبج شونده رو انجام دادن، هنوز خاله خانومه گردالوی حاجی موفق به رویت این دو بزرگوار نشده بودن.. اولش یه چیز جالب براتون بگم که هیچ میدونستین که خاله ی حاجی، میشه زن عموی حاجی؟! خب میدونم بس که مغزتون کوچیکه نمیتونید خوب حلاجیش کنید بذارید واضح بگم خان عموی حاجی، شوهر خالشم هست! اِه! بازم نفهمیدید؟ خب دیگه برید یه عملِ بازِ عقل انجام بدین رفقای شریفه! دیگه عیبو ایراد از بنده ی حقیر نیس به مولا.. آقا داشتم میگفتم که اون شب ینی میکنه همون سه شمبه یی این زوجِ جوون به مناسبتِ تشریف فرمائیِ خاله خانومه گردالوی حاجی به منزل خانوم والدشون، تصمیم گرفتن که شب رو اونجا بگذرونن! آقا از شوما که پنهون نمیتونه باشه باور کنین که این حاج خانومچه اصلن قصدِ تمبلیو این صوبتا رو نداش خدایی نکرده ها! ماشالا به جونش که انقد اکتیویتش بالا رفته که بیستو چار ساعته در حاله فکر به ورزشه حالا البته کی عملی بشه خدا عالمه.. اولن که اون شب حاج خانومچه دچار نوعی سوکوت از نوعِ مطلقش گردیده بود که این باعثِ تعجب و ناراحتیِ حاجی شده بود! آخه دیگه ماشالا شوما همگی حاج خانومچه رو میشناسین دیگه یه پا شرو شیطونیه ماشالا! همین خودِ وجودِ مبارکش بسه واسه بهم ریختنِ یه گردان.. (به مولا این دفه دیگه اگه چشش بزنینو دوباره مریض پریض بشه با خودمو یه تیزی طرفینااااااااااااا!!!) خلاصه خانومی که شوما باشین این زوجِ جوون تشریف بردن خونه ی خانوم والده! از قضا عمو نیما و خاله مهتابم اونجا بودن، دیگه همگی دورِ هم یه شامی که کاملن مخصوصِ سالمندان بود خوردن.. (آخه راستش بازم از شوما پنهون نباشه که خانوم والده ی حاجی هم دست پختش بابِ طبعِ دندونِ حاج خانومچه س اما اون شب واسه مسن بودن خاله گردالوی حاجی و عموش مجبور شده بود از اون غذاهای سرخ شده و چرب و چیلی دُرُس نکنه! که باعثِ خالی موندنِ شیکمِ مبارکه حاج خانومچه شد!) حالا بماند که حاج خانومچه هم واسه اینکه یه خودی نشون بده تو سرو همسر رفتش تو آشپزخونه و شورو به شستنِ ظرفا کردا.. مطمئنم که خانوم والده و خاهر خانوم حاجی از تعجب شاخ درورده بودن آخه حاج خانومچه اهلِ این کارا نبوده تا حالا! خلاصه خانوم والده هم کلی تحویلشون گرفتو بعد از شستنِ ظرفا برای حاج خانومچه کلی توت فرنگی گذاشتو گف از هموناس که خیلی دوس داریاااااا.. (راسی یادم رفته بود بگم که در پی انجام کارهای ماینه فنی، خانوم والده یه شیشه ی بزرگ مربای توت فرنگی واسه حاج خانومچه فرستاده بود! آخه حاج خانومچه به نوعی فنِ پروپاقرصِ توت فرنگیه اصلن) اما از خاله گردالوی حاجی براتون بگم! تریفشو که خیلی شنیده بودش از قبل، اما واقعن به معنای واقعی یه فرشته ی مهربون! عشق! لُپالوووو! وای خدا انقد این لُپاش باحال بود که حد نداش (یاداوری میکنم که منو حاجی عاشقِ لُپیم! البته بیشتر حاجی! اصلن دلیلِ عاشق شدنشم نسبت به حاج خانومچه همون دوتا گولولییه که رو لپای لپالوی حاج خانومچه وجود داره_کاملن به زبونه خود حاجی بوداااا) آقا این خاله گردالوی حاجی انقدر اون شب همه رو خندوند و انقدر بامزه بود که حاج خانومچه یک دل نه بلکه صد دل عاشقش شد اصلن خودِ فال این لاو و این صوبتا دیگه.. یه چن لحظه یی هم که خان عموی حاجی شورو به تریفه خاطراتشون از جنگ کرد (آخه این دوتا فرشته توی شهر جنگ زده یی زندگی میکنن که موقه ی جنگ، بیشترین فشار روی این شهرو آدماش بوده..) حاج خانومچه خیلی دلش میخاس اون شب یه موقعیتی پیش میومد که میرف کنار خان عمو مینشستو خان عمو براش از اون خاطراتش تریف میکرد و حاج خانومچه چشماشو میبیستو همون لحظه ها رو تصور میکرد (حاج خانومچه عاشقه شنیدنه خاطرات قدیمیِ مخصوصن از نوعِ جنگ.. اما از زبونِ آدمای عادی! نه اونایی که..) خلاصه که خانومی که شوما باشین مِثکه یکی از مقالاتِ خاله مهتابم توی استرالیا تایید شده و حالا احتمالن بهمراه عمو نیما بخان یه سفر به کشور رویاهای حاج خانومچه سفر کنن.. خدا از این سفرا و از این مقاله ها نصیبِ همگی ما محتاجانِ درمانده کنه... خلاصه دیروزم که همش به این گذشت که حاج خانومچه چه شخصیتی دارن (ینی این که چه شخصیتی دارنو این صوبتا منوط به یه مطالعه ی کاملن تحقیقاتیِ سرکار حاج خانومچه بودااا) خیلی جالب بود که همه ی مواردو خصوصیاتی که راجه به اون شخصیت نوشته بود مصداقِ بارزِ یکعدد حاج خانومچه بود.. حالا این مطلبو ورداشته فرستاده واسه حاجی، حاجی هم داره کلی قربون صدقش میره که "ای جانم! عزیزم تو هیستیِ منی!!" آخه اسمِ شخصیتِ حاج خانومچه هیستریک بود! البته اصلن فکر بد راجه بش نکنینا! خود حاج خانومچه فک میکرد آدمایِ هیستریک ینی آدمایی که خیلی عصبی و تِنشِن دارین اما متوجه شدن اصلن اینجوری نیس! اگه میخاین راجه به این شخصیت بیشتر بدونین اینجا رو بخونین پیلیز.. خلاصه این شد که از دیروز نامِ حاج خانومچه به هیستی تغییر نموده اس! ضمنِ اینکه مطلع باشید حاج خانومچه هفته ی آینده ی خیلی سختی خاهد داش! چرا؟ خب الان براتون میگم.. شمبه عصر باس بره یه کیلینیک واسه زیباتر نمودنه پوسته صورتش (عمل!!!!) حالا عمل که بمعنای رفتن زیر تیغِ جراحی نیس که، این جراحی مراحی قدیمی شده خاهر الان همه کارا رو با لیزر انجام میدن دیگه! مام فک کردیم که بد نیس بره یه دستی به سرو رویِ این صورته لطیفش بزنه.. یکشمبه غروب هم باس بره مطبه دندون پزشکی نامحترم واسه دندوناش! دوتا دندونش "ان دو" داره (ینی درمان ریشه! قابل توجه بعضیا! "چیه؟ میدونم الان میخاستی تیلیفونو بر داری زنگ بزنی به بعضی اصغر خانا بپرسی که "اِن دو" نَمَنَدی!؟" خب من کارتو راحت کردم خاهر!) یه دندونش باس پروتز بشه و خلاصه روکش میخاد چن تاشون.. دیگه حساب کنین این دختر در انتهای روزِ یکشمبه چیزی ازش باقی میمونه؟ نه والا! اصلن حالی به آدم میمونه نه بلا! (حالا بیا وسط..)
خبرهای داغِ امروز هم اینه که حاجی و حاج خانومچه دوباره صوبیه خاب موندنو ینی خاب که نموندن که! حاجی بیچاره خیلی دیشب خوب نتونسته بود بخابه واس خاطر اینکه خیلی گرم بود و بیخاب هم شده بودن نیز! واسه همینم صوب با زورِ کتک از جاشون بلن شدن! راسی میگم چقد خوبه که آدم وختی تو خابه نازه، یه حاجی داشته باشه که واسه دقایقی زیاد، فقط بشینه آهسته و آروم فقط نگاش کنه تو خاب! بعدشم که آدم یوهو از خاب بپره، دستای گرمشو دورِ کمرش حلقه کنه و انقد لوسش کنه، نازش کنه، بوسش کنه تا دوباره خابش ببره.. حسِ فوق العاده یی بود.. امروزم حالا قراره واسه ناهار برن خونه ی خانوم والده که دوباره خاله گردالو رو ببینن و عصری هم بعد از کلاسه حاجی اگه خدا بخاد برن خونه ی سیا و مانا اینا!
خبرهای داغِ امروز هم اینه که حاجی و حاج خانومچه دوباره صوبیه خاب موندنو ینی خاب که نموندن که! حاجی بیچاره خیلی دیشب خوب نتونسته بود بخابه واس خاطر اینکه خیلی گرم بود و بیخاب هم شده بودن نیز! واسه همینم صوب با زورِ کتک از جاشون بلن شدن! راسی میگم چقد خوبه که آدم وختی تو خابه نازه، یه حاجی داشته باشه که واسه دقایقی زیاد، فقط بشینه آهسته و آروم فقط نگاش کنه تو خاب! بعدشم که آدم یوهو از خاب بپره، دستای گرمشو دورِ کمرش حلقه کنه و انقد لوسش کنه، نازش کنه، بوسش کنه تا دوباره خابش ببره.. حسِ فوق العاده یی بود.. امروزم حالا قراره واسه ناهار برن خونه ی خانوم والده که دوباره خاله گردالو رو ببینن و عصری هم بعد از کلاسه حاجی اگه خدا بخاد برن خونه ی سیا و مانا اینا!
اندر مصائب گرفتن ماینه فنی
میدونی هیچی بدتر از این نیست که صوبه اولِ صوب که پا میشی میای پشتِ میز کارت میشینی با یه عالمه کار!! ببینی که هیچی اینترنت نداری، تازه کلی هم سرت منت میذارن که بابا اینترنتت پر سرعته! دیش دارین! دیگه دِدیکِیتدو این صوبتا.. اما شانسِ شخمیِ ما اینه که گندِ دماغ ترین کامپیوتر اداره مالِ حاج خانومه! حالا حساب کنین که همه ی افراد دسترسیشون به اینترنت تووووپ! حاج خانوم دریغ از یه صَفِه ی ناقابلِ جنابِ یاهو خان خان! حالا بخوره تو سرش اصلن چیزای دیگه رو نخاستما! اما بجاش تمامیِ مسنجرهای عالم در این کامپیوتر روشن میشه! اَوتلوک کار میکنه! پس نتیجه اینکه اکسپلورِرش خرابه! نشون به اون نشونی که همین هفته ی پیشم همین مشکل پیش اومده بود که متوجه شدیم حاج خانوم رفتن بطور کاملن ژانگولری پرا.کسی نصب کردنو بعدم روششو یاد گرفتنو اینترنت به کار افتاد! اما الانم با اینکه مطمئن بودن که مشکل از این مسئله نیستو این خانوم تا شعاعِ صد کیلومتریِ این جناب نرفتن با این حال رفتنو این مسئله رو هم چک کردن اما نخیر! اصن اکسپلورر میگه دُرُس نمیشم که نمیشم! خلاصه حالا که ما دیدیم اینترنت قطعه گفتیم تا اولِ صوبیه کار و باری نداریم بشینیم یه دو کلومی با این رفقامون دردو دل کنیم همچی بفمی نفمی دلمون واز شه اوله صوبی! جونم براتون بگه که همین دیروزیه که از شوما چه پنهون حاج خانومچه با خانوم والده ی حاجی قرار داش که برن واسه ما.ینه فنی ماشینه خانوم والده! ینی این پروسه ی ما.ینه فنیه ها یه دو سالی بود که توی خونه ی حاجی اینا در جریان بود! حاجی از قرارِ ملوم هر روز تو خونه سرکوفت میشنید که کی ماشینو میبره ماینه اما اون بدبختم کارو زندگی داش دیگه وخ نمیکرد! حالا بماند که ماشینِ خودشونو تو همون ماهِ آخرِ پاییز پارسال برده بودن واسه ماینه! آخه خانوم والده ی حاجی راستش موردِ استفاده ی ماشینیش کمه! نهایتن از خونه تا سرِ خیابونی جایی! وگرنه که دور از جون حاجی قصدِ جریمه شدنِ خانوم والدشونو ندارن که! خلاصه که دیروز حاج خانومچه طیِ یه عملیاتِ انتهاری به حاجی پیشناهاد کرد که خودش ماشینو واسه ماینه ببره (آخه از شوما که پنهون نیس حاج خانومچه اسمِ دیگش شَناز صافکارِ! بچه یه پا اوستاس تو امورِ ماشین که بیا و ببین!) آره! داشتم میگفتم که دیگه حاج خانومچه طیِ تماسِ تلفنی با خانوم والده هماهنگ کرده بود خودشو و تا رسید دمِ منزلشون، خانوم والده تُندی پریدن بیرون که برن! دستِ بر قضا منزلِ حاجی اینا در نزدیکی یکی از همین مراکز واقه شده و دیگه با خیالی آسوده خانوم والده نشستن پشتِ فرمون با سرعتِ بیست تا در هر چارصد کیلومتر (توجه داشته باشین حاج خانومچه که خودش اِندِ بوق زدن واسه همین خانوماییه که حلزونوار حرکت میکنن تو خیابون! حالا در کنار ایشون نشسته بودن!) ماشینا پشتِ سرشون بوووووق میزدنو خانوم والده با اعتماد به نفسِ بالایی با همون سرعت توی لاین سمتِ چپ بودن! خلاصه بماند که حاج خانومچه یه دو سه کیلویی از حرصش کم کرد دیروز (بهش پیشناهاد شده که همیشه با خانوم والده بره بیرون که باعث بشه بلکه ایشون یه نیم گرمی از این سازمان گوشتشون کم بشه!!) تا اینکه بعد از انجام پروسه ی گرفتنه قبضو این صوبتا رفتن واسه ماینه فنی! اولش خانوم والده به حاج خانوم گف تو بشین پشتِ فرمون (آخه خانوم والده میترسید یه وخ هول کنه!) این شد که حاج خانومچه نشس پشتِ فرمون! یوهویی آقاهه گف: "چراغاتو روش کن!" حاج خانومچه موند! آخه تا حالا فقط یکی دوبار اونم تو روز پشتِ فرمونِ خانوم والده نشسته بودو نمیدونس چراغاش کوشن! بر حسبِ عادت دس برد پشتِ فرمونو یکی از همون بیلبیلَکایی که از پشتِ فرمون سبز شدنو زد (بطور اتفاقی راهنما بود!) ماشالا به هوشش که زودی فمید که باس اون یکیش چراغ باشه و خلاصه دیگه از شرمندگیِ جنابِ ماینه کننده درومد! بعدم که اون جناب به حاج خانومچه گف که ماشینو ببره یکم جولوترو بعدم خودشون پیاده شن! حاج خانومچه تقریبن یه سه چار سالِ پیش واسه فروشه اون یکی ماشینش یه بار رفته بود ما.ینه فنی اما خیلی یادش نبود، این شد که رو کرد به خانوم والده و گف: "ای ول! دیدی مامان! یارو دید ما خانومیم چه احترامی بهمون گذاش که خودش پشتِ فرمون نشس!" غافل از اینکه کلن این آقایونه جناب با هر ماشینی همین کارو میکردن نه فقط حاج خانومچه اینا! (بنابراین حاج خانومچه بسیار و بشدت کنف فرما شدن!) لازم به ذکرِ که ماشینِ خانوم والده چن تا عیبِ کوچیک از قبیلِ کمکِ جولو و چراغِ دنده عقبو این صوبتا داش که از دیدِ جنابانِ ماینه کننده بدور نموندو حاج خانومچه اینا رو راهیِ تمیرگا کردن! (حالا میتونستن بذارن واسه یه روزِ دیگه که حاجی از سفر اومدا! اما انگاری حاج خانومچه عزمشو جزم کرده بود که اینکارو همون روز تموم کنه!) دیگه خلاصه ماشینو بردن همون نزدیکی یه جایی واسه تمیرو خودشونم پیاده برگشتن منزلِ خانوم والده! دیگه نزدیکایِ 8.5 بود که رفتن ماشینو تحویل گرفتنو (اونوخ راننده حاج خانومچه بودش آخه خانوم والده فرمودن تو شب نمیتونن رانندگی کنن) رفتن دوباره تو مرکزو این دفه دیگه با سربلندی بیرون اومدن با گرفتنِ برچسبو کارتِ مخصوص! بعدشم رفتن یه فست فودی گرفتنو اومدن خونه با هانی خوردن! نشون به اون نشون که حاج خانومچه تا طرفای 11 اینا اونجا بودو کلی هم سه تایی برای هم خاطره تریف کردنو خندیدن! بعدم برگش خونه و طی دزدیِ بی شرمانه یی که از اتاقِ حاجی داشت، نشس فیلمِ ویکی کریستینا بارسلونا رو تا نصفه هاش دیدو بعدم خابید! (در جریان باشید که حاجی به تنهایی تشریف بردن دیشب استخر- همون استخر بزرگه تو مَشَد همه ازش تریف میکننا!)
پی نوشت: امروز حاجی برمیگرده! هورااااااااااااااااااااااااا
اندر مصائب گرفتن ماینه فنی
میدونی هیچی بدتر از این نیست که صوبه اولِ صوب که پا میشی میای پشتِ میز کارت میشینی با یه عالمه کار!! ببینی که هیچی اینترنت نداری، تازه کلی هم سرت منت میذارن که بابا اینترنتت پر سرعته! دیش دارین! دیگه دِدیکِیتدو این صوبتا.. اما شانسِ شخمیِ ما اینه که گندِ دماغ ترین کامپیوتر اداره مالِ حاج خانومه! حالا حساب کنین که همه ی افراد دسترسیشون به اینترنت تووووپ! حاج خانوم دریغ از یه صَفِه ی ناقابلِ جنابِ یاهو خان خان! حالا بخوره تو سرش اصلن چیزای دیگه رو نخاستما! اما بجاش تمامیِ مسنجرهای عالم در این کامپیوتر روشن میشه! اَوتلوک کار میکنه! پس نتیجه اینکه اکسپلورِرش خرابه! نشون به اون نشونی که همین هفته ی پیشم همین مشکل پیش اومده بود که متوجه شدیم حاج خانوم رفتن بطور کاملن ژانگولری پرا.کسی نصب کردنو بعدم روششو یاد گرفتنو اینترنت به کار افتاد! اما الانم با اینکه مطمئن بودن که مشکل از این مسئله نیستو این خانوم تا شعاعِ صد کیلومتریِ این جناب نرفتن با این حال رفتنو این مسئله رو هم چک کردن اما نخیر! اصن اکسپلورر میگه دُرُس نمیشم که نمیشم! خلاصه حالا که ما دیدیم اینترنت قطعه گفتیم تا اولِ صوبیه کار و باری نداریم بشینیم یه دو کلومی با این رفقامون دردو دل کنیم همچی بفمی نفمی دلمون واز شه اوله صوبی! جونم براتون بگه که همین دیروزیه که از شوما چه پنهون حاج خانومچه با خانوم والده ی حاجی قرار داش که برن واسه ما.ینه فنی ماشینه خانوم والده! ینی این پروسه ی ما.ینه فنیه ها یه دو سالی بود که توی خونه ی حاجی اینا در جریان بود! حاجی از قرارِ ملوم هر روز تو خونه سرکوفت میشنید که کی ماشینو میبره ماینه اما اون بدبختم کارو زندگی داش دیگه وخ نمیکرد! حالا بماند که ماشینِ خودشونو تو همون ماهِ آخرِ پاییز پارسال برده بودن واسه ماینه! آخه خانوم والده ی حاجی راستش موردِ استفاده ی ماشینیش کمه! نهایتن از خونه تا سرِ خیابونی جایی! وگرنه که دور از جون حاجی قصدِ جریمه شدنِ خانوم والدشونو ندارن که! خلاصه که دیروز حاج خانومچه طیِ یه عملیاتِ انتهاری به حاجی پیشناهاد کرد که خودش ماشینو واسه ماینه ببره (آخه از شوما که پنهون نیس حاج خانومچه اسمِ دیگش شَناز صافکارِ! بچه یه پا اوستاس تو امورِ ماشین که بیا و ببین!) آره! داشتم میگفتم که دیگه حاج خانومچه طیِ تماسِ تلفنی با خانوم والده هماهنگ کرده بود خودشو و تا رسید دمِ منزلشون، خانوم والده تُندی پریدن بیرون که برن! دستِ بر قضا منزلِ حاجی اینا در نزدیکی یکی از همین مراکز واقه شده و دیگه با خیالی آسوده خانوم والده نشستن پشتِ فرمون با سرعتِ بیست تا در هر چارصد کیلومتر (توجه داشته باشین حاج خانومچه که خودش اِندِ بوق زدن واسه همین خانوماییه که حلزونوار حرکت میکنن تو خیابون! حالا در کنار ایشون نشسته بودن!) ماشینا پشتِ سرشون بوووووق میزدنو خانوم والده با اعتماد به نفسِ بالایی با همون سرعت توی لاین سمتِ چپ بودن! خلاصه بماند که حاج خانومچه یه دو سه کیلویی از حرصش کم کرد دیروز (بهش پیشناهاد شده که همیشه با خانوم والده بره بیرون که باعث بشه بلکه ایشون یه نیم گرمی از این سازمان گوشتشون کم بشه!!) تا اینکه بعد از انجام پروسه ی گرفتنه قبضو این صوبتا رفتن واسه ماینه فنی! اولش خانوم والده به حاج خانوم گف تو بشین پشتِ فرمون (آخه خانوم والده میترسید یه وخ هول کنه!) این شد که حاج خانومچه نشس پشتِ فرمون! یوهویی آقاهه گف: "چراغاتو روش کن!" حاج خانومچه موند! آخه تا حالا فقط یکی دوبار اونم تو روز پشتِ فرمونِ خانوم والده نشسته بودو نمیدونس چراغاش کوشن! بر حسبِ عادت دس برد پشتِ فرمونو یکی از همون بیلبیلَکایی که از پشتِ فرمون سبز شدنو زد (بطور اتفاقی راهنما بود!) ماشالا به هوشش که زودی فمید که باس اون یکیش چراغ باشه و خلاصه دیگه از شرمندگیِ جنابِ ماینه کننده درومد! بعدم که اون جناب به حاج خانومچه گف که ماشینو ببره یکم جولوترو بعدم خودشون پیاده شن! حاج خانومچه تقریبن یه سه چار سالِ پیش واسه فروشه اون یکی ماشینش یه بار رفته بود ما.ینه فنی اما خیلی یادش نبود، این شد که رو کرد به خانوم والده و گف: "ای ول! دیدی مامان! یارو دید ما خانومیم چه احترامی بهمون گذاش که خودش پشتِ فرمون نشس!" غافل از اینکه کلن این آقایونه جناب با هر ماشینی همین کارو میکردن نه فقط حاج خانومچه اینا! (بنابراین حاج خانومچه بسیار و بشدت کنف فرما شدن!) لازم به ذکرِ که ماشینِ خانوم والده چن تا عیبِ کوچیک از قبیلِ کمکِ جولو و چراغِ دنده عقبو این صوبتا داش که از دیدِ جنابانِ ماینه کننده بدور نموندو حاج خانومچه اینا رو راهیِ تمیرگا کردن! (حالا میتونستن بذارن واسه یه روزِ دیگه که حاجی از سفر اومدا! اما انگاری حاج خانومچه عزمشو جزم کرده بود که اینکارو همون روز تموم کنه!) دیگه خلاصه ماشینو بردن همون نزدیکی یه جایی واسه تمیرو خودشونم پیاده برگشتن منزلِ خانوم والده! دیگه نزدیکایِ 8.5 بود که رفتن ماشینو تحویل گرفتنو (اونوخ راننده حاج خانومچه بودش آخه خانوم والده فرمودن تو شب نمیتونن رانندگی کنن) رفتن دوباره تو مرکزو این دفه دیگه با سربلندی بیرون اومدن با گرفتنِ برچسبو کارتِ مخصوص! بعدشم رفتن یه فست فودی گرفتنو اومدن خونه با هانی خوردن! نشون به اون نشون که حاج خانومچه تا طرفای 11 اینا اونجا بودو کلی هم سه تایی برای هم خاطره تریف کردنو خندیدن! بعدم برگش خونه و طی دزدیِ بی شرمانه یی که از اتاقِ حاجی داشت، نشس فیلمِ ویکی کریستینا بارسلونا رو تا نصفه هاش دیدو بعدم خابید! (در جریان باشید که حاجی به تنهایی تشریف بردن دیشب استخر- همون استخر بزرگه تو مَشَد همه ازش تریف میکننا!)
پی نوشت: امروز حاجی برمیگرده! هورااااااااااااااااااااااااا
اندر مصائبه کارته سوخت
راستش یه چن وختیه که حاج خانومچهه وختی از خاب پا میشه 
زیاد حوصله ی به دکو پوزش رسیدنو نداره ینی ماشالاه به جونش که خیلی اعتماد به نفس تشریف داره این روزا 
و همینجوری بی آرایش میاد از خونه بیرون! نشون به اون نشون که دیروزیه وختی داش میرف تنهایی خونه ی خانوم والده ی حاجی (آره میدونم شاخ دَرُوردین! 
اما تنهایی میرف! حالا میگم چرا!) حالا همین قیافه ی بی آرایشو صوبا تصور کنین که یه عالمه پفم کرده و خلاصه به زور چشاش باز میشه... 
همین صوبیه وختی حاج خانومچهه داش رانندگی میکردا
که یوهو جناب حاجی برگشته بهش میگه: "حاج خانومچه ی من؟!" 
میدونی با اینکه قیافت یه عالمگی پوفالوده سا 
"اما برای من شبیه گله پنبه دونه یی" و حاج خانومچه پشت فرمون با اون خر نازای همیشگیش 
آهان از ذوق مرگ شدنش بگم که کلی صوبیه حاجی از دستش خندید! آخ که این دختر چقد خنگ تشریف داره! حاجی میخاس حاج خانومچه رو سورپرایز کنه اما بس که این دختر فوضوله نذاش عملی بشه و انقد سئوال پیچ کرد تا حاجیه بیچاره لب به سخن گوشودو گف که قراره از این به بعد یکمی بیشتر پولدار بشیم! تا دو ساعت حاج خانومچه نفهمید قضیه رو و مثه مونگولا فقط جولوشو نیگا میکرد و هی با خودش فک میکرد که این پولی که این میگه که انقدری نیس که من بخاطرش بخام خوشحالی در کنم از خودم که 
خلاصه تا اینکه یوهو دوزاریش افتاد و زد زیر خنده 
بعدم به حاجی ماجرای خنگیشو گف .. 
دیگه دوتایی صوبیه تو ماشین انقد خندیدن که نگووووووووووو ... بعدم گیر داد به حاجی که واییییییییی من مانتو میخام، کفش میخام، شلوار میخام... اون بیچاره حاجیه هم مجبوری میگف چشم خانوم چشم 
آهان! یادم اومد دیروزیه حاج خانومچه چراغه بنزینش روشن شده بود،
گفته بودم که این ماشین خیر سرش زیاد میخوره! 
خلاصه حاجی هم گف بره از خانوم والدش کارته سوخته ایشونو بگیره! این شد که حاج خانومچه شالو کلاه کردو رف سمت خونه ی حاج اینا! 
راستش اولش قرار نبود بره بالا اما دید خانوم والده تازه از خرید اومدن 
و خسته و کوفته تشریف دارن توی پارکینگ با یه عالمه بار! دید اگه نره کمکش زشته و اونم گناه داره دیگه (از این حسایی که دیدین یوهو میاد سراغه آدم!؟) 
دیگه رفتو چادرو بست دور کمرشو هندونه و پرتاغالو چن تا چیز دیگه رو گرف تو دستشو برد بالا 
(جهته چندی خود شیرینی!) بعدشم که رف نشس بالا با خانوم والده و سرکار علیه خاهر حاجی، هانی خانوم دِ به غیبت! 
اَه که چه دله پُری از خاستگار داشتنو (آخه خانوم والده ی حاجی اینا مثه همه ی مادرای دیگه عاشقه شوهر دادنه هانیه! حالا بماند که خود هانی هم بدش نمیاد همچین) 
بعدشم که از اینکه پارسال یه خاستگار اومده بود خونشونو عمو نیما و باباشون نذاشته بودن حتا حرف بزنن و پسره رو پرونده بودن! (حالا جالبیه قضیه رو داشته باشین!) حاج خانومچه از تمومه جریان کامل خبر داشت از قبل ینی همون موقع که اومده بودن خاستگاری این بانو 
میدونس جریانو اما از ذاته بدش که گف یوهو برگشت گفت "اِه!؟ نمیدونستم!!!!" راس میگی؟؟؟؟ 
خلاصه اون مادر دختر هم شورو کردن به تعریف کردنو حاج خانومچه میدونس که همه ی زنا اینو دوس دارن!
(بس که این دختر بد ذاته به مولا!) 
خلاصه اونام شورو کردن که آره این نیماهه هست! همین نیماهه مخلافت کرد! حالا حاج خانومچه که تا دیروز داش سنگه این عمو نیماهه رو به سینه میزد یوهو رنگ عوض کردو اونوری شد بدذاااااااااااااات! شد یه پا آنتی عمو نیماهه 
بعدم سریع حرفو عوض کردن به خونه داری و حاج خانومچه هم که منتظره فرصته رو کردنه توانائی هاشون بودن،
گفتن که جمعه ییه یه فسنجون پختنو 
دیگه اونام کف کرده بودن از این همه هنری که از این انگشتای حاج خانومچه فوران کرده 
بعدشم که یه آشی این خانوم والده پخته بودن و حاج خانومچه ی کوپُل هم که دسته رد به سینه ی هیچ غذایی ماشالا به جونش نمیزنه که
دوتا بشقاب خوردو خورد..
بعدم که وختی حاجی اومد باهم رفتن بنزین زدنو بعدم برگش خونه! اونوخ تو ماشینم واسه خود شیرینی به حاجی گف که سه ساعت نشسته خونشونو کلی خود شیرینی کرد دیگه
راسی منتظره بی صبرانه ی دیدن لاست هستش (امشب
زیاد حوصله ی به دکو پوزش رسیدنو نداره ینی ماشالاه به جونش که خیلی اعتماد به نفس تشریف داره این روزا و همینجوری بی آرایش میاد از خونه بیرون! نشون به اون نشون که دیروزیه وختی داش میرف تنهایی خونه ی خانوم والده ی حاجی (آره میدونم شاخ دَرُوردین! اما تنهایی میرف! حالا میگم چرا!) حالا همین قیافه ی بی آرایشو صوبا تصور کنین که یه عالمه پفم کرده و خلاصه به زور چشاش باز میشه... همین صوبیه وختی حاج خانومچهه داش رانندگی میکردا
که یوهو جناب حاجی برگشته بهش میگه: "حاج خانومچه ی من؟!" میدونی با اینکه قیافت یه عالمگی پوفالوده سا "اما برای من شبیه گله پنبه دونه یی" و حاج خانومچه پشت فرمون با اون خر نازای همیشگیش آهان از ذوق مرگ شدنش بگم که کلی صوبیه حاجی از دستش خندید!
آخ که این دختر چقد خنگ تشریف داره! حاجی میخاس حاج خانومچه رو سورپرایز کنه اما بس که این دختر فوضوله نذاش عملی بشه و انقد سئوال پیچ کرد تا حاجیه بیچاره لب به سخن گوشودو گف که قراره از این به بعد یکمی بیشتر پولدار بشیم! تا دو ساعت حاج خانومچه نفهمید قضیه رو و مثه مونگولا فقط جولوشو نیگا میکرد و هی با خودش فک میکرد که این پولی که این میگه که انقدری نیس که من بخاطرش بخام خوشحالی در کنم از خودم که خلاصه تا اینکه یوهو دوزاریش افتاد و زد زیر خنده بعدم به حاجی ماجرای خنگیشو گف .. دیگه دوتایی صوبیه تو ماشین انقد خندیدن که نگووووووووووو ... بعدم گیر داد به حاجی که واییییییییی من مانتو میخام، کفش میخام، شلوار میخام... اون بیچاره حاجیه هم مجبوری میگف چشم خانوم چشم آهان! یادم اومد دیروزیه حاج خانومچه چراغه بنزینش روشن شده بود،
گفته بودم که این ماشین خیر سرش زیاد میخوره! خلاصه حاجی هم گف بره از خانوم والدش کارته سوخته ایشونو بگیره! این شد که حاج خانومچه شالو کلاه کردو رف سمت خونه ی حاج اینا! راستش اولش قرار نبود بره بالا اما دید خانوم والده تازه از خرید اومدن و خسته و کوفته تشریف دارن توی پارکینگ با یه عالمه بار! دید اگه نره کمکش زشته و اونم گناه داره دیگه (از این حسایی که دیدین یوهو میاد سراغه آدم!؟) دیگه رفتو چادرو بست دور کمرشو هندونه و پرتاغالو چن تا چیز دیگه رو گرف تو دستشو برد بالا (جهته چندی خود شیرینی!) بعدشم که رف نشس بالا با خانوم والده و سرکار علیه خاهر حاجی، هانی خانوم دِ به غیبت! اَه که چه دله پُری از خاستگار داشتنو (آخه خانوم والده ی حاجی اینا مثه همه ی مادرای دیگه عاشقه شوهر دادنه هانیه! حالا بماند که خود هانی هم بدش نمیاد همچین) بعدشم که از اینکه پارسال یه خاستگار اومده بود خونشونو عمو نیما و باباشون نذاشته بودن حتا حرف بزنن و پسره رو پرونده بودن! (حالا جالبیه قضیه رو داشته باشین!) حاج خانومچه از تمومه جریان کامل خبر داشت از قبل ینی همون موقع که اومده بودن خاستگاری این بانو میدونس جریانو اما از ذاته بدش که گف یوهو برگشت گفت "اِه!؟ نمیدونستم!!!!" راس میگی؟؟؟؟ خلاصه اون مادر دختر هم شورو کردن به تعریف کردنو حاج خانومچه میدونس که همه ی زنا اینو دوس دارن!
(بس که این دختر بد ذاته به مولا!) خلاصه اونام شورو کردن که آره این نیماهه هست! همین نیماهه مخلافت کرد! حالا حاج خانومچه که تا دیروز داش سنگه این عمو نیماهه رو به سینه میزد یوهو رنگ عوض کردو اونوری شد بدذاااااااااااااات! شد یه پا آنتی عمو نیماهه بعدم سریع حرفو عوض کردن به خونه داری و حاج خانومچه هم که منتظره فرصته رو کردنه توانائی هاشون بودن،
گفتن که جمعه ییه یه فسنجون پختنو دیگه اونام کف کرده بودن از این همه هنری که از این انگشتای حاج خانومچه فوران کرده بعدشم که یه آشی این خانوم والده پخته بودن و حاج خانومچه ی کوپُل هم که دسته رد به سینه ی هیچ غذایی ماشالا به جونش نمیزنه که
دوتا بشقاب خوردو خورد..بعدم که وختی حاجی اومد باهم رفتن بنزین زدنو بعدم برگش خونه! اونوخ تو ماشینم واسه خود شیرینی به حاجی گف که سه ساعت نشسته خونشونو کلی خود شیرینی کرد دیگه
راسی منتظره بی صبرانه ی دیدن لاست هستش (امشب ایشالا حاجی بیاره ببینیم!) 
پی نوشت: راستی رفقا بلخره دهنه لقه این حاج خانومچه کار دستمون دادو لو رفتیم اینجا! حاجی اومد اینجا رو خوند! یه نظرم به عنوانه ناشناس تو همین پست داده (آخه بچه امروز خیلی بیزی تشریف دارن فقط چن خط نوشتن برامون!)
اندر مصائبه کارته سوخت
راستش یه چن وختیه که حاج خانومچهه وختی از خاب پا میشه زیاد حوصله ی به دکو پوزش رسیدنو نداره ینی ماشالاه به جونش که خیلی اعتماد به نفس تشریف داره این روزا و همینجوری بی آرایش میاد از خونه بیرون! نشون به اون نشون که دیروزیه وختی داش میرف تنهایی خونه ی خانوم والده ی حاجی (آره میدونم شاخ دَرُوردین! اما تنهایی میرف! حالا میگم چرا!) حالا همین قیافه ی بی آرایشو صوبا تصور کنین که یه عالمه پفم کرده و خلاصه به زور چشاش باز میشه...
همین صوبیه وختی حاج خانومچهه داش رانندگی میکردا که یوهو جناب حاجی برگشته بهش میگه: "حاج خانومچه ی من؟!" میدونی با اینکه قیافت یه عالمگی پوفالوده سا "اما برای من شبیه گله پنبه دونه یی" و حاج خانومچه پشت فرمون با اون خر نازای همیشگیش
آهان از ذوق مرگ شدنش بگم که کلی صوبیه حاجی از دستش خندید! آخ که این دختر چقد خنگ تشریف داره! حاجی میخاس حاج خانومچه رو سورپرایز کنه اما بس که این دختر فوضوله نذاش عملی بشه و انقد سئوال پیچ کرد تا حاجیه بیچاره لب به سخن گوشودو گف که قراره از این به بعد یکمی بیشتر پولدار بشیم! تا دو ساعت حاج خانومچه نفهمید قضیه رو و مثه مونگولا فقط جولوشو نیگا میکرد و هی با خودش فک میکرد که این پولی که این میگه که انقدری نیس که من بخاطرش بخام خوشحالی در کنم از خودم که خلاصه تا اینکه یوهو دوزاریش افتاد و زد زیر خنده بعدم به حاجی ماجرای خنگیشو گف .. دیگه دوتایی صوبیه تو ماشین انقد خندیدن که نگووووووووووو ... بعدم گیر داد به حاجی که واییییییییی من مانتو میخام، کفش میخام، شلوار میخام... اون بیچاره حاجیه هم مجبوری میگف چشم خانوم چشم
آهان! یادم اومد دیروزیه حاج خانومچه چراغه بنزینش روشن شده بود، گفته بودم که این ماشین خیر سرش زیاد میخوره! خلاصه حاجی هم گف بره از خانوم والدش کارته سوخته ایشونو بگیره! این شد که حاج خانومچه شالو کلاه کردو رف سمت خونه ی حاج اینا! راستش اولش قرار نبود بره بالا اما دید خانوم والده تازه از خرید اومدن و خسته و کوفته تشریف دارن توی پارکینگ با یه عالمه بار! دید اگه نره کمکش زشته و اونم گناه داره دیگه (از این حسایی که دیدین یوهو میاد سراغه آدم!؟) دیگه رفتو چادرو بست دور کمرشو هندونه و پرتاغالو چن تا چیز دیگه رو گرف تو دستشو برد بالا (جهته چندی خود شیرینی!) بعدشم که رف نشس بالا با خانوم والده و سرکار علیه خاهر حاجی، هانی خانوم دِ به غیبت! اَه که چه دله پُری از خاستگار داشتنو (آخه خانوم والده ی حاجی اینا مثه همه ی مادرای دیگه عاشقه شوهر دادنه هانیه! حالا بماند که خود هانی هم بدش نمیاد همچین) بعدشم که از اینکه پارسال یه خاستگار اومده بود خونشونو عمو نیما و باباشون نذاشته بودن حتا حرف بزنن و پسره رو پرونده بودن! (حالا جالبیه قضیه رو داشته باشین!) حاج خانومچه از تمومه جریان کامل خبر داشت از قبل ینی همون موقع که اومده بودن خاستگاری این بانو میدونس جریانو اما از ذاته بدش که گف یوهو برگشت گفت "اِه!؟ نمیدونستم!!!!" راس میگی؟؟؟؟
خلاصه اون مادر دختر هم شورو کردن به تعریف کردنو حاج خانومچه میدونس که همه ی زنا اینو دوس دارن! (بس که این دختر بد ذاته به مولا!) خلاصه اونام شورو کردن که آره این نیماهه هست! همین نیماهه مخلافت کرد! حالا حاج خانومچه که تا دیروز داش سنگه این عمو نیماهه رو به سینه میزد یوهو رنگ عوض کردو اونوری شد بدذاااااااااااااات! شد یه پا آنتی عمو نیماهه
بعدم سریع حرفو عوض کردن به خونه داری و حاج خانومچه هم که منتظره فرصته رو کردنه توانائی هاشون بودن، گفتن که جمعه ییه یه فسنجون پختنو دیگه اونام کف کرده بودن از این همه هنری که از این انگشتای حاج خانومچه فوران کرده
بعدشم که یه آشی این خانوم والده پخته بودن و حاج خانومچه ی کوپُل هم که دسته رد به سینه ی هیچ غذایی ماشالا به جونش نمیزنه که دوتا بشقاب خوردو خورد..
بعدم که وختی حاجی اومد باهم رفتن بنزین زدنو بعدم برگش خونه! اونوخ تو ماشینم واسه خود شیرینی به حاجی گف که سه ساعت نشسته خونشونو کلی خود شیرینی کرد دیگه راسی منتظره بی صبرانه ی دیدن لاست هستش (امشب
زیاد حوصله ی به دکو پوزش رسیدنو نداره ینی ماشالاه به جونش که خیلی اعتماد به نفس تشریف داره این روزا و همینجوری بی آرایش میاد از خونه بیرون! نشون به اون نشون که دیروزیه وختی داش میرف تنهایی خونه ی خانوم والده ی حاجی (آره میدونم شاخ دَرُوردین! اما تنهایی میرف! حالا میگم چرا!) حالا همین قیافه ی بی آرایشو صوبا تصور کنین که یه عالمه پفم کرده و خلاصه به زور چشاش باز میشه... همین صوبیه وختی حاج خانومچهه داش رانندگی میکردا
که یوهو جناب حاجی برگشته بهش میگه: "حاج خانومچه ی من؟!" میدونی با اینکه قیافت یه عالمگی پوفالوده سا "اما برای من شبیه گله پنبه دونه یی" و حاج خانومچه پشت فرمون با اون خر نازای همیشگیش آهان از ذوق مرگ شدنش بگم که کلی صوبیه حاجی از دستش خندید!
آخ که این دختر چقد خنگ تشریف داره! حاجی میخاس حاج خانومچه رو سورپرایز کنه اما بس که این دختر فوضوله نذاش عملی بشه و انقد سئوال پیچ کرد تا حاجیه بیچاره لب به سخن گوشودو گف که قراره از این به بعد یکمی بیشتر پولدار بشیم! تا دو ساعت حاج خانومچه نفهمید قضیه رو و مثه مونگولا فقط جولوشو نیگا میکرد و هی با خودش فک میکرد که این پولی که این میگه که انقدری نیس که من بخاطرش بخام خوشحالی در کنم از خودم که خلاصه تا اینکه یوهو دوزاریش افتاد و زد زیر خنده بعدم به حاجی ماجرای خنگیشو گف .. دیگه دوتایی صوبیه تو ماشین انقد خندیدن که نگووووووووووو ... بعدم گیر داد به حاجی که واییییییییی من مانتو میخام، کفش میخام، شلوار میخام... اون بیچاره حاجیه هم مجبوری میگف چشم خانوم چشم آهان! یادم اومد دیروزیه حاج خانومچه چراغه بنزینش روشن شده بود،
گفته بودم که این ماشین خیر سرش زیاد میخوره! خلاصه حاجی هم گف بره از خانوم والدش کارته سوخته ایشونو بگیره! این شد که حاج خانومچه شالو کلاه کردو رف سمت خونه ی حاج اینا! راستش اولش قرار نبود بره بالا اما دید خانوم والده تازه از خرید اومدن و خسته و کوفته تشریف دارن توی پارکینگ با یه عالمه بار! دید اگه نره کمکش زشته و اونم گناه داره دیگه (از این حسایی که دیدین یوهو میاد سراغه آدم!؟) دیگه رفتو چادرو بست دور کمرشو هندونه و پرتاغالو چن تا چیز دیگه رو گرف تو دستشو برد بالا (جهته چندی خود شیرینی!) بعدشم که رف نشس بالا با خانوم والده و سرکار علیه خاهر حاجی، هانی خانوم دِ به غیبت! اَه که چه دله پُری از خاستگار داشتنو (آخه خانوم والده ی حاجی اینا مثه همه ی مادرای دیگه عاشقه شوهر دادنه هانیه! حالا بماند که خود هانی هم بدش نمیاد همچین) بعدشم که از اینکه پارسال یه خاستگار اومده بود خونشونو عمو نیما و باباشون نذاشته بودن حتا حرف بزنن و پسره رو پرونده بودن! (حالا جالبیه قضیه رو داشته باشین!) حاج خانومچه از تمومه جریان کامل خبر داشت از قبل ینی همون موقع که اومده بودن خاستگاری این بانو میدونس جریانو اما از ذاته بدش که گف یوهو برگشت گفت "اِه!؟ نمیدونستم!!!!" راس میگی؟؟؟؟ خلاصه اون مادر دختر هم شورو کردن به تعریف کردنو حاج خانومچه میدونس که همه ی زنا اینو دوس دارن!
(بس که این دختر بد ذاته به مولا!) خلاصه اونام شورو کردن که آره این نیماهه هست! همین نیماهه مخلافت کرد! حالا حاج خانومچه که تا دیروز داش سنگه این عمو نیماهه رو به سینه میزد یوهو رنگ عوض کردو اونوری شد بدذاااااااااااااات! شد یه پا آنتی عمو نیماهه بعدم سریع حرفو عوض کردن به خونه داری و حاج خانومچه هم که منتظره فرصته رو کردنه توانائی هاشون بودن،
گفتن که جمعه ییه یه فسنجون پختنو دیگه اونام کف کرده بودن از این همه هنری که از این انگشتای حاج خانومچه فوران کرده بعدشم که یه آشی این خانوم والده پخته بودن و حاج خانومچه ی کوپُل هم که دسته رد به سینه ی هیچ غذایی ماشالا به جونش نمیزنه که
دوتا بشقاب خوردو خورد..بعدم که وختی حاجی اومد باهم رفتن بنزین زدنو بعدم برگش خونه! اونوخ تو ماشینم واسه خود شیرینی به حاجی گف که سه ساعت نشسته خونشونو کلی خود شیرینی کرد دیگه
راسی منتظره بی صبرانه ی دیدن لاست هستش (امشب ایشالا حاجی بیاره ببینیم!)
پی نوشت: راستی رفقا بلخره دهنه لقه این حاج خانومچه کار دستمون دادو لو رفتیم اینجا! حاجی اومد اینجا رو خوند! یه نظرم به عنوانه ناشناس تو همین پست داده (آخه بچه امروز خیلی بیزی تشریف دارن فقط چن خط نوشتن برامون!)
