اولین سخن: امروز صوب که حاج خانومچه اومد اداره فقط دمبالِ نوشتنِ یه مطلب ا ن ت خ ا ب ا ت یِ دیگه بود، اما باهاس بگم که همین صوبیه یه خبری رو شنید که انقدر شاکد (Shocked) شد و ذوق مرگ که دلش نیومد شوما رو بی نصیب از این مطلب بذاره! عزیزترین دوستش که در حالِ مزدبجیته، این ازدباجش به یه روز جولوتر افتاده (بیشتر بخانید و تبریک بگید ببینم بچه های پر رو! خب به من چه که کسی به شوما تبریک نگف موقه ی ازدباجتون! بروبچ یادتون باشه به قولِ ر ئ ی س ج م ه و رِ آینده مان "ادب مرد، به ز دولت اوست"!) پس از همین جا، حاج خانومچه صمیمانه ترین تبریکا رو بهمراه بهترین آرزوها تقدیم عزیزترین و عروس ترین عروس دنیا میکنه "پیتی جونم و پسرک عزیز! انشالاه مبارکتون باشه" اینم یه مِسِج برای ملوس ترین عروس دنیا (آهای گلدونه ی ورپریده حسودی نکن! بدو بچه! دِهَه! هنوز وختِ تو نشده که! ایشالا یه ماه دیگه هم به شوما تبریک میگیم خانومی)
On your wedding day,
May God walk besides you,
filling your hearts with love as you
Begin your new life together.
خلاصه این دوستمونم قاطیِ ما مرغا شد و ایشالا از روزِ یکشمبه مثه همه ی ما مرغا مشغولِ قدقد کردن میشه! همگی با هم ایشالااااااااااااااااا (به مولا ازتون متنفرم اگه ایشالا رو از ته دلتون نگیناااااااا)
دومین سخن: دیروز همونطور که از قبلم گفتم حاج خانومچه بهمراه حاجی تشریف بردن و چسبیدن به این موج سبزی که از مِی دونِ ان قلا ب راه افتاده بود بسمتِ آ زا دی! بازم شورو هیجانِ ملت! بازم همون شعارها! بازم شورو شعف مردم از اومدنِ یکی از نسلِ سبز! بازم فریاد برای داشتنِ دولتی به رنگِ دولتِ امید.. راستی دیشب دیدید صوبتای جناب پرزیدنتِ شهیدمونو تو تی وی؟ حاج خانومچه اینا تو ماشین بسمت ص د ا س ی م ا ، از رادیو گوش کردن! راستش شاخ دروُردن مثه همه ی شوما رفقا که این آدم چطوری اینهمه پررو و وقیح تشریف دارن.. متن این سخنرانی رو میتونین اینجا بخونین..
راستش دیروز حاج خانومچه ماشالا به جونش بلخره حاجی رو گول زدو با خودش برد اونجا! دستِ بر قضا خاهر زاده های حاج خانومچه (مسودی و دیزاینر) هم بهمراهِ دوستاشون (مِد مِد و امیرالدوله) هم اونجا بودن! حالا فک کنین اونجا حاج خانومچه به دیدنِ کی نایل آمد؟ بعلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه! خودِ خودش بود! یه دخملِ ظریفو ناز و در عینِ حال ورپریده به نامِ گلدونه بانو! وای بر خلافِ شیطنتای بلاگستونیش خیلی هم خانومو ماه بود اما حاج خانومچه هنوز همونجور شَر و شیطون! اینم سندش که حاجی خاس از همه که بگن م و س و ی (به استناد گفته های خودِ گلی بانو) و اینم که میبینین حاج خانومچه ی سبزِ! (متنفرم ازتون اگه دیدینش و ماشالا نگین بهشا)! اینم حاج خانومچه و حاجی وختی شورِ سبز اونا رو هم در بر گرفته بود! دیشبم به همراهِ بروبچ تشریف بردن که برن دمِ در جایی که اون بیس دیقه چرندیاتو پخش میکنه که دیگه انقد شولوغ بود که تا ساعت دو و نیمِ شب (البته آخرش دیگه حاج خانوم ماشالا به جونش تطیل شده بود و خروپفش عالمو برداشته بود) تو ترافیکو مسخره بازیِ آدما بودن (اما به قولِ حاجی که ایشالا ماشالا به جونِ اونم بیاد الاهی - همه باهم، الاهــــــــــــــــــــــــــــــــــی- ما به همین مسخره بازیام علاقه داریم چرا که همینان که با مزخرف بازیاشون باعث شدن محفلِ سبزِ ما سبزتر بشه! همینا جوونای مملکتِ ما رو تشکیل میدن پس یا علی به همشون! راستی تو این گیرو دار حتا ماشین حاج خانومچه اینا هم طرفدارِ عمو سبزِ شده بودا!
پی نوشت: راستی تمومِ عکسای گرفته شده، هنر شخصِ شخیصِ حاجیِ! البته نه فک کنین حاج خانوم عکاسیش بده ها! نه بابا! بچه اصلن خودِ عکاس بانوئه! اما نیس حاج خانومچه دوس جونشو دیده بود، دیگه عکاسی و این صوبتا یادش رفته بود بابا!
پی نوشتِ بعدی: در راستای تشریف بردن عمو محمود به شریف، اینو ببینین چیکارش کردن! بدرقه ی عمو دُکی!
پی نوشتِ خیلی بعدتر: رفقا فک نکنین لامصب فقط تهرانِ خودمون از این خبراستا! اینجا رو ببینین! میدونِ نقشِ جهانِ اصفهانه ها!
(بعلت نتیجه ی پیروزی ظلم و کفر بر راستی و حقانیت، عکسا همگی پاک شدن)
اولین سخن: امروز صوب که حاج خانومچه اومد اداره فقط دمبالِ نوشتنِ یه مطلب ا ن ت خ ا ب ا ت یِ دیگه بود، اما باهاس بگم که همین صوبیه یه خبری رو شنید که انقدر شاکد (Shocked) شد و ذوق مرگ که دلش نیومد شوما رو بی نصیب از این مطلب بذاره! عزیزترین دوستش که در حالِ مزدبجیته، این ازدباجش به یه روز جولوتر افتاده (بیشتر بخانید و تبریک بگید ببینم بچه های پر رو! خب به من چه که کسی به شوما تبریک نگف موقه ی ازدباجتون! بروبچ یادتون باشه به قولِ ر ئ ی س ج م ه و رِ آینده مان "ادب مرد، به ز دولت اوست"!) پس از همین جا، حاج خانومچه صمیمانه ترین تبریکا رو بهمراه بهترین آرزوها تقدیم عزیزترین و عروس ترین عروس دنیا میکنه "پیتی جونم و پسرک عزیز! انشالاه مبارکتون باشه" اینم یه مِسِج برای ملوس ترین عروس دنیا (آهای گلدونه ی ورپریده حسودی نکن! بدو بچه! دِهَه! هنوز وختِ تو نشده که! ایشالا یه ماه دیگه هم به شوما تبریک میگیم خانومی)
On your wedding day,
May God walk besides you,
filling your hearts with love as you
Begin your new life together.
خلاصه این دوستمونم قاطیِ ما مرغا شد و ایشالا از روزِ یکشمبه مثه همه ی ما مرغا مشغولِ قدقد کردن میشه! همگی با هم ایشالااااااااااااااااا (به مولا ازتون متنفرم اگه ایشالا رو از ته دلتون نگیناااااااا)
دومین سخن: دیروز همونطور که از قبلم گفتم حاج خانومچه بهمراه حاجی تشریف بردن و چسبیدن به این موج سبزی که از مِی دونِ ان قلا ب راه افتاده بود بسمتِ آ زا دی! بازم شورو هیجانِ ملت! بازم همون شعارها! بازم شورو شعف مردم از اومدنِ یکی از نسلِ سبز! بازم فریاد برای داشتنِ دولتی به رنگِ دولتِ امید.. راستی دیشب دیدید صوبتای جناب پرزیدنتِ شهیدمونو تو تی وی؟ حاج خانومچه اینا تو ماشین بسمت ص د ا س ی م ا ، از رادیو گوش کردن! راستش شاخ دروُردن مثه همه ی شوما رفقا که این آدم چطوری اینهمه پررو و وقیح تشریف دارن.. متن این سخنرانی رو میتونین اینجا بخونین..
راستش دیروز حاج خانومچه ماشالا به جونش بلخره حاجی رو گول زدو با خودش برد اونجا! دستِ بر قضا خاهر زاده های حاج خانومچه (مسودی و دیزاینر) هم بهمراهِ دوستاشون (مِد مِد و امیرالدوله) هم اونجا بودن! حالا فک کنین اونجا حاج خانومچه به دیدنِ کی نایل آمد؟ بعلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه! خودِ خودش بود! یه دخملِ ظریفو ناز و در عینِ حال ورپریده به نامِ گلدونه بانو! وای بر خلافِ شیطنتای بلاگستونیش خیلی هم خانومو ماه بود اما حاج خانومچه هنوز همونجور شَر و شیطون! اینم سندش که حاجی خاس از همه که بگن م و س و ی (به استناد گفته های خودِ گلی بانو) و اینم که میبینین حاج خانومچه ی سبزِ! (متنفرم ازتون اگه دیدینش و ماشالا نگین بهشا)! اینم حاج خانومچه و حاجی وختی شورِ سبز اونا رو هم در بر گرفته بود! دیشبم به همراهِ بروبچ تشریف بردن که برن دمِ در جایی که اون بیس دیقه چرندیاتو پخش میکنه که دیگه انقد شولوغ بود که تا ساعت دو و نیمِ شب (البته آخرش دیگه حاج خانوم ماشالا به جونش تطیل شده بود و خروپفش عالمو برداشته بود) تو ترافیکو مسخره بازیِ آدما بودن (اما به قولِ حاجی که ایشالا ماشالا به جونِ اونم بیاد الاهی - همه باهم، الاهــــــــــــــــــــــــــــــــــی- ما به همین مسخره بازیام علاقه داریم چرا که همینان که با مزخرف بازیاشون باعث شدن محفلِ سبزِ ما سبزتر بشه! همینا جوونای مملکتِ ما رو تشکیل میدن پس یا علی به همشون! راستی تو این گیرو دار حتا ماشین حاج خانومچه اینا هم طرفدارِ عمو سبزِ شده بودا!
پی نوشت: راستی تمومِ عکسای گرفته شده، هنر شخصِ شخیصِ حاجیِ! البته نه فک کنین حاج خانوم عکاسیش بده ها! نه بابا! بچه اصلن خودِ عکاس بانوئه! اما نیس حاج خانومچه دوس جونشو دیده بود، دیگه عکاسی و این صوبتا یادش رفته بود بابا!
پی نوشتِ بعدی: در راستای تشریف بردن عمو محمود به شریف، اینو ببینین چیکارش کردن! بدرقه ی عمو دُکی!
پی نوشتِ خیلی بعدتر: رفقا فک نکنین لامصب فقط تهرانِ خودمون از این خبراستا! اینجا رو ببینین! میدونِ نقشِ جهانِ اصفهانه ها!
(بعلت نتیجه ی پیروزی ظلم و کفر بر راستی و حقانیت، عکسا همگی پاک شدن)
دور از چشِ همه ی شوما رفیق رفقای پایه، حاج خانومچه دیشب به یه کارناوالِ اساسی دعوت شده بود از طرف خونواده ی حاجی! یعنی بهتره بگم حاج خانومچه و حاجی اونا رو دعوت کرده بودن، لازم به ذکره که عمو نیما از هفته ی گذشته به یه هالیدیز تشریف برده بودنو تا دیشب اصلن این کارناوالا رو به چشِ خودشون ندیده بودن! و اما دیروز، تو آر یا ش هر که غوغایی بود در نوعِ خودش بی نظیر! راستش از شوما چه پنهون حاج خانومچه دوس داش به جای این رشته ی کشککی که وختی هر وخ هر جا اسمشو میاری همه فک میکنن رفتی وُرد و اِک سل یاد گرفتی نه بر نا مه نو ی س ی، میرفت عولوم س ی ا س ی میخوند! شایدم وختی شرشو از این مملکتِ قهویه یی کند و گورشو گم کرد رف یه مملکتِ گل و بلبلِ دیگه، خدا رو چه دیدی، شایدم اون رشته رو خوند! خلاصه باهاس بگم که حاج خانومچه با این حال که خیلی خیلی ماشالا به جونش آدمِ سر زنده ییه اما زیاد از این کارناوالایی که به ظاهر به اسمِ عمو سبزَس (بقول سانی جون جونم) اما در باطن خالی کردنِ انرژی ها و پتانسیلاییِه که تو کمر ملت به صورتِ قِرِشمال ایجاد شده بدش میاد! از شوما چه پنهون که حاج خانومچه راستیاتش با اینکه همش دمبالِ شولوغ پولوغ بازیایِ شبایی مثه شبِ چارشمبه سوریِه اما با اینحال الان این احساس رو تو طرفدارایِ عمو سبزِ دوس نداره! به جاش دمبالِ جاهاییِه که چارتا دونه شُعار بدن ملتُ از عمو سبزشون حمایت کنن نه اینکه بریزن تو خیابونُ شورو کنن به تحولِ خیابونا به یه دیسکویِ نرینه! و نیز سکّویِ راه رفتن برای دخترایِ سبزینه یی که بیشتر جای تاسف داره تا حتا تفکر.. راستش حاج خانومچه دیشب رو اصلن دوس نداش! نیس یه چن وختی هم هست که بیچاره تو فکر و افکارِ خودش درگیره (بروبچ همه بیایین همین جا براش دعا کنیم که شاید یه فرجی پیش بیاد بچه از این فکرُ خیالایی که خاب و خوراکو ازش گرفته، خلاص بشه! همه باهم آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآمــــــــــــــین! به مولا ازتون متنفرم اگه دعا نکنین واسشا) آره خلاصه دیشب، با ماشینِ عمو نیما رفتن میدون کاج! آقا گفتم ماشینِ عمو نیما! حاج خانومینا انقد خوشحالن که از این ماشینه نگرفتن! آخه مِثکه خیلی خیلی زیاد مصرفِ سوختش بالاس! مثلن ماشینِ حاج خانومچه تو شَهر همش صَدی هشتا میسوزونه اما ماشینِ عمو نیما صَدی هیودَه تا! اصلن فکرشم نمیتونم بکنم که یه روز با این وضعِ س ه م یه ب ن د یا بخام ماشین گیربکس اوتوماتیک بگیرم! خلاصه داشتم چی میگفتم؟ اصلن ماشالا این حاج خانومچه انقد بچه عاشقِ ماشینُ ماشین بازیِ که هوشو حواسِ دُرُس درمونیَم واسه آدم نمیذاره که! اینو حتا عمه هانی هم فهمیده! جونم براتون بگه که حاج خانومچه همش دمبالِ آدمایی میگش که یه ریزه حتا فشارای دولتِ فِلی رو حس کرده باشنُ واقعن به دمبالِ کمی تغییر اومده باشن بیرون! اما متاسفانه دریغ از دیدنِ این آدما! دیشب س ع ا د ت آ ب ا د، فک کنم تا صوب نخابید! خلاصش بگم که حاج خانومچه به دمبالِ تغییر در این وضعِ فعلی حاضر هر کاری از دسش بر میاد انجام بده اما این ملت فقط به دمبالِ دامبولُ دیمبولن متاسفانه! البته بگم نمیشه به اونام خُرده گرفت! برای اینکه به حدی تحتِ فشارن که توی یه همچین کارناوالایی (حالا مهم نیس، رنگش به رنگِ سبزِ م و س و ی باشه یا به رنگِ خونِ شبای ع ا ش و رایی باشه یا حتا بازی ا ی ر ا ن – ا س ت ر ا ل یا باشه! مهم اینه که مردم بریزن بیرون و شورو به رقص و پایکبوی کنن!) فقط نمیدونم چرا این دولت فکری به حالِ این مردم نمیکنه!؟ چرا به فکر این همه پتانسیلِ در حالِ انفجار نیس؟ نگرانم! از همه چی نگرانم! از شرایطِ روحیِ خود حاج خانومچه تو این روزا نگرانم تا سبزینگیِ جمعه ی در پیشِ رو!
پی نوشتِ اول: راستی این خبرم دیشب در پی شُعارِ حامیانِ سبز که میگفتن "یه هفته، دو هفته، محمود حموم نرفته" دیشب شنیدیم: "خبرِ جدیدِ هفته! محمود گرمابه رفته"!!!!
پی نوشتِ دوم: چقد من این پست رو دوس دارم..
دور از چشِ همه ی شوما رفیق رفقای پایه، حاج خانومچه دیشب به یه کارناوالِ اساسی دعوت شده بود از طرف خونواده ی حاجی! یعنی بهتره بگم حاج خانومچه و حاجی اونا رو دعوت کرده بودن، لازم به ذکره که عمو نیما از هفته ی گذشته به یه هالیدیز تشریف برده بودنو تا دیشب اصلن این کارناوالا رو به چشِ خودشون ندیده بودن! و اما دیروز، تو آر یا ش هر که غوغایی بود در نوعِ خودش بی نظیر! راستش از شوما چه پنهون حاج خانومچه دوس داش به جای این رشته ی کشککی که وختی هر وخ هر جا اسمشو میاری همه فک میکنن رفتی وُرد و اِک سل یاد گرفتی نه بر نا مه نو ی س ی، میرفت عولوم س ی ا س ی میخوند! شایدم وختی شرشو از این مملکتِ قهویه یی کند و گورشو گم کرد رف یه مملکتِ گل و بلبلِ دیگه، خدا رو چه دیدی، شایدم اون رشته رو خوند! خلاصه باهاس بگم که حاج خانومچه با این حال که خیلی خیلی ماشالا به جونش آدمِ سر زنده ییه اما زیاد از این کارناوالایی که به ظاهر به اسمِ عمو سبزَس (بقول سانی جون جونم) اما در باطن خالی کردنِ انرژی ها و پتانسیلاییِه که تو کمر ملت به صورتِ قِرِشمال ایجاد شده بدش میاد! از شوما چه پنهون که حاج خانومچه راستیاتش با اینکه همش دمبالِ شولوغ پولوغ بازیایِ شبایی مثه شبِ چارشمبه سوریِه اما با اینحال الان این احساس رو تو طرفدارایِ عمو سبزِ دوس نداره! به جاش دمبالِ جاهاییِه که چارتا دونه شُعار بدن ملتُ از عمو سبزشون حمایت کنن نه اینکه بریزن تو خیابونُ شورو کنن به تحولِ خیابونا به یه دیسکویِ نرینه! و نیز سکّویِ راه رفتن برای دخترایِ سبزینه یی که بیشتر جای تاسف داره تا حتا تفکر.. راستش حاج خانومچه دیشب رو اصلن دوس نداش! نیس یه چن وختی هم هست که بیچاره تو فکر و افکارِ خودش درگیره (بروبچ همه بیایین همین جا براش دعا کنیم که شاید یه فرجی پیش بیاد بچه از این فکرُ خیالایی که خاب و خوراکو ازش گرفته، خلاص بشه! همه باهم آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآمــــــــــــــین! به مولا ازتون متنفرم اگه دعا نکنین واسشا) آره خلاصه دیشب، با ماشینِ عمو نیما رفتن میدون کاج! آقا گفتم ماشینِ عمو نیما! حاج خانومینا انقد خوشحالن که از این ماشینه نگرفتن! آخه مِثکه خیلی خیلی زیاد مصرفِ سوختش بالاس! مثلن ماشینِ حاج خانومچه تو شَهر همش صَدی هشتا میسوزونه اما ماشینِ عمو نیما صَدی هیودَه تا! اصلن فکرشم نمیتونم بکنم که یه روز با این وضعِ س ه م یه ب ن د یا بخام ماشین گیربکس اوتوماتیک بگیرم! خلاصه داشتم چی میگفتم؟ اصلن ماشالا این حاج خانومچه انقد بچه عاشقِ ماشینُ ماشین بازیِ که هوشو حواسِ دُرُس درمونیَم واسه آدم نمیذاره که! اینو حتا عمه هانی هم فهمیده! جونم براتون بگه که حاج خانومچه همش دمبالِ آدمایی میگش که یه ریزه حتا فشارای دولتِ فِلی رو حس کرده باشنُ واقعن به دمبالِ کمی تغییر اومده باشن بیرون! اما متاسفانه دریغ از دیدنِ این آدما! دیشب س ع ا د ت آ ب ا د، فک کنم تا صوب نخابید! خلاصش بگم که حاج خانومچه به دمبالِ تغییر در این وضعِ فعلی حاضر هر کاری از دسش بر میاد انجام بده اما این ملت فقط به دمبالِ دامبولُ دیمبولن متاسفانه! البته بگم نمیشه به اونام خُرده گرفت! برای اینکه به حدی تحتِ فشارن که توی یه همچین کارناوالایی (حالا مهم نیس، رنگش به رنگِ سبزِ م و س و ی باشه یا به رنگِ خونِ شبای ع ا ش و رایی باشه یا حتا بازی ا ی ر ا ن – ا س ت ر ا ل یا باشه! مهم اینه که مردم بریزن بیرون و شورو به رقص و پایکبوی کنن!) فقط نمیدونم چرا این دولت فکری به حالِ این مردم نمیکنه!؟ چرا به فکر این همه پتانسیلِ در حالِ انفجار نیس؟ نگرانم! از همه چی نگرانم! از شرایطِ روحیِ خود حاج خانومچه تو این روزا نگرانم تا سبزینگیِ جمعه ی در پیشِ رو!
پی نوشتِ اول: راستی این خبرم دیشب در پی شُعارِ حامیانِ سبز که میگفتن "یه هفته، دو هفته، محمود حموم نرفته" دیشب شنیدیم: "خبرِ جدیدِ هفته! محمود گرمابه رفته"!!!!
پی نوشتِ دوم: چقد من این پست رو دوس دارم..
میدونین چیه رفقا؟ عمو محمودم رفتنی شد! دیروز در پی گرامیداشتِ فرهنگِ زنجیره ی انسانیِ سبز، حاج خانومم قاطیِ هوادارای میرحسین ریخت تو خیابون، اما چه ریختنی، سر راه اول رفت دمبالِ حاجی و از اون طرفم خان داداشِ ترغیب شده ی حاج خانوم بهمراه خپل خان (پسر کوچولوی خان داداش) با خاهر زاده و دوستای خاهر زاده جان رسیده بودن پارک وی! (اینم مدرکش که موجود هست) آهان نگفتم بهتون که مسیر تغییر کرد آخه حاج خانومچه نمیرسید بره پایینُ پا.رک و.ی خیلی براشون نزدیک بود واسه همینم قرار شد برن ولی.عصر تقاطع پا.رک و.ی! خلاصه آقا خیلی شولوغ شده بود، انقدری که چمر.ان از سرِ نیایش تقریبن ترافیک داشت تا نزدیکای شهر.بازیِ رحمت ا.. علیه که به اوج ترافیک خودش رسیده بود، مردم همه به سمت خیابونِ ولی.عصر در حالِ حرکت بودن، حاج خانوم تو این بیستو اندی سال که از خدا گرفته بود تا حالا یه همچین تجمعی رو به چشمای خودش ندیده بود! ماشالا به جونِ این مردم بیاد که همه یا از محلِ کاراشون اومده بودن یا از خونه هاشون، اما آثار هیچ خستگی یی رو تا خودِ ساعتِ نه و نیمی که حاج خانوم اینا اونجا بودن رو صورتِ هیچ کدومشون حس نمیکردی! فک پیاده پاشی از چاررا پا.رک و.ی بری تا تج.ری.ش اونم نه قدم زنان، بلکه شعار گویان، کلاغ پر کنان! (گنجیشک پر، کلاغ پر، پرنده پر، احمدیــــــــــــــــــــــــــی پــــــــــــــــــر! و همه میپریدن هوا و سوت میزدن) گفتم شعار و کلاغ پر! بذارین بگم که دیروز چه خبر بود، بذارین بگم که دیروز حاج خانومچه فمید که اگه مردم بخان شورش کنن و حتا تغییر رژیم بدن میتونن! چون واقعن دیروز یه قیامتِ بی نظیری بود در نوعِ خودش! طبقِ ممول بچه ها هم کنارِ خونواده هاشون اومده بودنو با جمعیت به سر دادنِ شعارها پیوسته بودن! بچه هایی که شاید حاج خانومچه وختی سنِ اونا بوده حتمن یا دستش تو دماخش بوده یا داشته یه شرّی رو به پا مینداخته! شعارها حاکی از رفتنِ عمو محمود بود! با مضمونی شبیهِ این! یا حتا ملت از سخنانِ پربارِ خودِ عمو محمود استفاده میکردن که "این سفیده! تو نمیفهمی!" و یا حتا به تمسخر گرفتنِ دیاگرامها و گرافهایی که عمو تو منا.ظره هاش عنوانشون کرده بود! یا این یکی که یه جورابِ کثیف گرفته بود تو دستشو داد میزد: "یه هفته، دو هفته، محمود حموم نرفته"! بقولِ مَش قاسمِ دا.یی جان ناپ.لئونینا، پنداری اولِ انقلاب پنجا و هف شده بود! یا "دلاورِ هسته ای! بگیر بخاب خسته ای"! البته بازارِ شیطنتهایِ بروبچ کمم نبودا! تو همون حینِ شعاراشون، درگیرِ مراتبِ جی اف بازی و این صوبتا نیز بودن ماشالا! یکی دوتا فیلمم هس که براتون این پایین میذارم امیدوارم که سرعت اینترنت اجازه ی پخشش رو بهمون بده! راسی مناظره ی دیشبو دیدین؟ بازم بقولِ مش قاسم، پنداری عمو رو مار نیش زده بود! اینم میدونِ تجریش! (دوستان عزیز، اینترنت حاج خانومچه اینا بخوره تو سرش با اینکه دیش میش دارنا بازم کنده الان! پس بقیه ی عکسا و فیلما بمونه هر وخ سرعت خوب شد!)
میدونین چیه رفقا؟ عمو محمودم رفتنی شد! دیروز در پی گرامیداشتِ فرهنگِ زنجیره ی انسانیِ سبز، حاج خانومم قاطیِ هوادارای میرحسین ریخت تو خیابون، اما چه ریختنی، سر راه اول رفت دمبالِ حاجی و از اون طرفم خان داداشِ ترغیب شده ی حاج خانوم بهمراه خپل خان (پسر کوچولوی خان داداش) با خاهر زاده و دوستای خاهر زاده جان رسیده بودن پارک وی! (اینم مدرکش که موجود هست) آهان نگفتم بهتون که مسیر تغییر کرد آخه حاج خانومچه نمیرسید بره پایینُ پا.رک و.ی خیلی براشون نزدیک بود واسه همینم قرار شد برن ولی.عصر تقاطع پا.رک و.ی! خلاصه آقا خیلی شولوغ شده بود، انقدری که چمر.ان از سرِ نیایش تقریبن ترافیک داشت تا نزدیکای شهر.بازیِ رحمت ا.. علیه که به اوج ترافیک خودش رسیده بود، مردم همه به سمت خیابونِ ولی.عصر در حالِ حرکت بودن، حاج خانوم تو این بیستو اندی سال که از خدا گرفته بود تا حالا یه همچین تجمعی رو به چشمای خودش ندیده بود! ماشالا به جونِ این مردم بیاد که همه یا از محلِ کاراشون اومده بودن یا از خونه هاشون، اما آثار هیچ خستگی یی رو تا خودِ ساعتِ نه و نیمی که حاج خانوم اینا اونجا بودن رو صورتِ هیچ کدومشون حس نمیکردی! فک پیاده پاشی از چاررا پا.رک و.ی بری تا تج.ری.ش اونم نه قدم زنان، بلکه شعار گویان، کلاغ پر کنان! (گنجیشک پر، کلاغ پر، پرنده پر، احمدیــــــــــــــــــــــــــی پــــــــــــــــــر! و همه میپریدن هوا و سوت میزدن) گفتم شعار و کلاغ پر! بذارین بگم که دیروز چه خبر بود، بذارین بگم که دیروز حاج خانومچه فمید که اگه مردم بخان شورش کنن و حتا تغییر رژیم بدن میتونن! چون واقعن دیروز یه قیامتِ بی نظیری بود در نوعِ خودش! طبقِ ممول بچه ها هم کنارِ خونواده هاشون اومده بودنو با جمعیت به سر دادنِ شعارها پیوسته بودن! بچه هایی که شاید حاج خانومچه وختی سنِ اونا بوده حتمن یا دستش تو دماخش بوده یا داشته یه شرّی رو به پا مینداخته! شعارها حاکی از رفتنِ عمو محمود بود! با مضمونی شبیهِ این! یا حتا ملت از سخنانِ پربارِ خودِ عمو محمود استفاده میکردن که "این سفیده! تو نمیفهمی!" و یا حتا به تمسخر گرفتنِ دیاگرامها و گرافهایی که عمو تو منا.ظره هاش عنوانشون کرده بود! یا این یکی که یه جورابِ کثیف گرفته بود تو دستشو داد میزد: "یه هفته، دو هفته، محمود حموم نرفته"! بقولِ مَش قاسمِ دا.یی جان ناپ.لئونینا، پنداری اولِ انقلاب پنجا و هف شده بود! یا "دلاورِ هسته ای! بگیر بخاب خسته ای"! البته بازارِ شیطنتهایِ بروبچ کمم نبودا! تو همون حینِ شعاراشون، درگیرِ مراتبِ جی اف بازی و این صوبتا نیز بودن ماشالا! یکی دوتا فیلمم هس که براتون این پایین میذارم امیدوارم که سرعت اینترنت اجازه ی پخشش رو بهمون بده! راسی مناظره ی دیشبو دیدین؟ بازم بقولِ مش قاسم، پنداری عمو رو مار نیش زده بود! اینم میدونِ تجریش! (دوستان عزیز، اینترنت حاج خانومچه اینا بخوره تو سرش با اینکه دیش میش دارنا بازم کنده الان! پس بقیه ی عکسا و فیلما بمونه هر وخ سرعت خوب شد!)
ماشین مالیخولیایی
آقا دوروغ چرا، بقول مَش قاسم (دایی جان ناپلون) تا قبر آ آ آ آ! (و اشاره به چار انگشت دست) دیروزیه که حاج خانوم و حاجیشون تشریف برده بودن منزل خانوم والده ی حاجی، از قضا، عمو نیمای کوچ کرده ی فلک زده بلخره در پی قصد فوروش ماشین خود (همون الینای مروف یا بقول عمه هانی تُنی) و نیز در همون راستا اعلامیه در آگهی ها و این صوبتا، هم اونجا حضور داشتن و مشغول انتظار کشیدن مشتریایی بودن که از صوب زنگ زده و قرار گذاشته بودن تا بیان! بماند که حاجی انقد عمو رو دست انداخت که بابا کوشن پس مشتریاتو اینا اما بلخره یه چن تایی زنگ زدنو آدرس گرفتنو دستِ بر قضا اومدنو بلخره یکی واسه پسره بیس سالش ماشینو خرید! راسش از شوما چه پنهون که حاج خانوم از روزِ اولی که عمو این ماشینو گرفته بود ازش بدش میومد ینی اصلن کلن با این ماشین حال نمیکرد، هرچی میگفتن بابا ماشینش نرمه، فرمونش راحته اما این صوبتا به خرجش نمیرف! نشون به اون نشونی که همون اوایلی که تازه عمو ماشینشو گرفته بود، حاج خانوم بدونِ اینکه کسی نظرشو بپرسه برگش به عمو گف: "عمو آخه اینم ماشینه تو گرفتی؟ هر مزیتی که داشته باشه، زشتی قیافش همه رو میپوشونه!" (اینم داشته باشین که عمو خیلی به نظر حاج خانوم اهمیت میده ها و تو خرید همه چی اگه حاج خانوم باشه حتمن نظر حاج خانومو میپرسه و میگه همیشه حاج خانوم نظرای خوبی میده! اونوخ عمو نظرش بعد از چن ماه عوض شد و حالا میخاد یه ماشین مثه ماشینِ حاج خانومینا بخره البته یه تیپ بالاترشو ینی تیپِ شیش همونی که دندش اتوماتیکه! وااااااااااای! یادمه حاج خانومچه اینا همین قبل از عقدشون به سرشون زده بود ماشینو عوض کنن، اونوخ حاجی رفته بود گیر داده بود به یه ماشینِ مالزیایی! فک کن آخه کَسرِ لاتی نبود اگه از یه ماشینِ فرانسوی بیای بشینی پشتِ یه ماشینِ مالزیایی! آدم یادِ مالیخولیایی میوفته اصن! خلاصه خانومی که شوما باشین حتا رفتن یکی از همینا رو هم دیدن! اما راسش اصلن به دلِ حاج خانوم ننشستو این شد که فراموشش کردن، بعد از چن وختم که بسرشون زد همینی که عمو نیما میخاد بگیره رو بگیرن که نمیدونم چی شد که یوهو تبِ ماشین از سرشون افتاد و بیخیال شدن و فلن به همین راضین! آهان داشتم میگفتم، این عمو نیماهه بلخره حرفِ حاج خانومو گوش کردو حالا هم قراره یه سفیدِ دنده اوتوماتیک بخره، البته حاجی همیشه میگه دنده اوتوماتیک مالِ پیرمرداس اما من متَقِدم که اوتوماتیک بودنِ گیربکسِ ماشین باعث میشه که آدم پاش درد نگیره، حتا کمرش شایدم همه جاش اصلن! خلاصه میدونی مخصوص آدمایی از قبیلِ همین حاج خانومچه س که به نوعی ..ونشون گشادِ و آبِ هندونه و این صوبتا! خلاصه داشتم میگفتم اونوخ در این اثنا بود که خاهر خانومِ حاجی یوهو برگشته میگه میخاد موهاشو های.لایت کنه! فک کن! دیدنِ اون لحظه ی حاج خانومچه ثانیه یی یه ملیون میارزید!! آخه دخترِ آفتاب مهتاب ندیده ی مامانش، حالا میخاد بره موهاشو... اصلن آی کَن نات ایمَجین! (اصلن who can imagine! به مولا!) خلاصه با حالا داش از حاج خانوم نظر میپرسید که بره موهاشو چه رنگی کنه! حاج خانومم که یه چشش تعجب بود و دستِ بر قضا واسه کِنِفیِ شوما خاهرای گل، اون یکی چِشِشم حدقه!! با اون اینترنتِ نفتیِ خونه ی حاجی اینا داش تو اینترنت مدلِ مو به عمه هانی نشون میداد! بلخره حالا یه رنگی انتخاب کردن که شبیه فندقیه (آخه از شوما چه پنهون که عمه هانی موهاش قهوه ییِ خیلی خیلی خیلی سیرِ واسه همین های لایتِ فندقی قشنگ میشه فک کنم!) حالا از اونجایی که قراره امروز بره آرایشگا، دیگه حاج خانوم از صوب داره از فوضولی میمیره که عصری بشه بره ببینه موهاش چه رنگی شده؟!
پی نوشت: راسی دیشب از طرفِ عمو نیما به یه مسافرت دعوت شدیم که فلن تو شیشُ بِشیم که بریم یا نه! مقصد، شهر آرزوهای حاج خانومچه ینی شیرازِ و وصفِ بی مثالش.. وای ینی ممکنِ دوباره حاج خانوم بتونه بره پرسپولیس؟؟؟ ینی بازم پاسارگادو میبینه؟ اولینو آخرین باری که رفتش اونجا با داداش نادر بود! یادش بخیر که هر دوشون تنهایی میرفتن از صوب مثه این باستان شناسا تو تخ جمشیدو ول کنش نبودن تا خودِ شب! اما از وختی داداش نادر رف، دیگه حاج خانومچه پاشو هم به شیراز نذاشته.. حالا قراره اگه حاجی و حاج خانوم خاستن برن (البته با ماشین جدیده ی عمو نیماهه!) برن شیرازو از اونجام برن گناوه و یه چن روزی رو اونجا باشن.. البته هنوز احتمالش خیلی کمه! چون هم مرخصیشو احتمالن ندارن که بگیرن، هم اینکه یکم کارا بهم ریختس!
پی نوشت بعدی: راسی دلم بدجوری هوس دیدنِ فیلمِ عقدو کرده، حاجی؟ اینو یادته؟ (بعلت مرام بسیار زیاد و ارادتی که به رفیقِ شفیقمون داریم پاک شد عکسا) وای یادته یوهو افتادی تو آب و خیس شدی؟ من غش کرده بودم هم از دست ادا اطوارای تو، هم از ترسِ خیس شدنِ لباسات..
پی نوشتِ بعدتر: راسی رفقا چن روز دیگه که نه! همین دو روز دیگه اولین سالگردِ نامزدیِ حاجی و حاج خانومچس! راستش از شوما چه پنهون که پارسال این موقه ها چه حسو حالِ عجیبی داشتن این زنُ شوهر! فکرشو بکنین که از آسمون به معنایِ واقعی سنگ اومد پایین اما حاجی و حاج خانومچه رو نتونس از تصمیمشون منصرف کنه و نهایتن یه حلقه ی جواهری کوچولو و ریز اومد تو انگشتِ حاج خانومچه واسه همیشه نشس! خب تعریفش بمونه واسه خودِ همون روز (ینی پس فردا که همشو براتون تعریف میکنم!)
آخرین پی نوشت (قول میدم آخریش باشه!): خانومی که شوما باشین، خانوم والده ی حاجی با عمو نیما رفته یه کفشای راحتیی خریده که مالِ سنای تینیجریه! از هموناییِ که حاج خانومچه خیلی دوس داره اما.. (آیکونِ یه حاج خانومچه که با آه و حسرت داره به کفشا نیگا میکنه!)
ماشین مالیخولیایی
آقا دوروغ چرا، بقول مَش قاسم (دایی جان ناپلون) تا قبر آ آ آ آ! (و اشاره به چار انگشت دست) دیروزیه که حاج خانوم و حاجیشون تشریف برده بودن منزل خانوم والده ی حاجی، از قضا، عمو نیمای کوچ کرده ی فلک زده بلخره در پی قصد فوروش ماشین خود (همون الینای مروف یا بقول عمه هانی تُنی) و نیز در همون راستا اعلامیه در آگهی ها و این صوبتا، هم اونجا حضور داشتن و مشغول انتظار کشیدن مشتریایی بودن که از صوب زنگ زده و قرار گذاشته بودن تا بیان! بماند که حاجی انقد عمو رو دست انداخت که بابا کوشن پس مشتریاتو اینا اما بلخره یه چن تایی زنگ زدنو آدرس گرفتنو دستِ بر قضا اومدنو بلخره یکی واسه پسره بیس سالش ماشینو خرید! راسش از شوما چه پنهون که حاج خانوم از روزِ اولی که عمو این ماشینو گرفته بود ازش بدش میومد ینی اصلن کلن با این ماشین حال نمیکرد، هرچی میگفتن بابا ماشینش نرمه، فرمونش راحته اما این صوبتا به خرجش نمیرف! نشون به اون نشونی که همون اوایلی که تازه عمو ماشینشو گرفته بود، حاج خانوم بدونِ اینکه کسی نظرشو بپرسه برگش به عمو گف: "عمو آخه اینم ماشینه تو گرفتی؟ هر مزیتی که داشته باشه، زشتی قیافش همه رو میپوشونه!" (اینم داشته باشین که عمو خیلی به نظر حاج خانوم اهمیت میده ها و تو خرید همه چی اگه حاج خانوم باشه حتمن نظر حاج خانومو میپرسه و میگه همیشه حاج خانوم نظرای خوبی میده! اونوخ عمو نظرش بعد از چن ماه عوض شد و حالا میخاد یه ماشین مثه ماشینِ حاج خانومینا بخره البته یه تیپ بالاترشو ینی تیپِ شیش همونی که دندش اتوماتیکه! وااااااااااای! یادمه حاج خانومچه اینا همین قبل از عقدشون به سرشون زده بود ماشینو عوض کنن، اونوخ حاجی رفته بود گیر داده بود به یه ماشینِ مالزیایی! فک کن آخه کَسرِ لاتی نبود اگه از یه ماشینِ فرانسوی بیای بشینی پشتِ یه ماشینِ مالزیایی! آدم یادِ مالیخولیایی میوفته اصن! خلاصه خانومی که شوما باشین حتا رفتن یکی از همینا رو هم دیدن! اما راسش اصلن به دلِ حاج خانوم ننشستو این شد که فراموشش کردن، بعد از چن وختم که بسرشون زد همینی که عمو نیما میخاد بگیره رو بگیرن که نمیدونم چی شد که یوهو تبِ ماشین از سرشون افتاد و بیخیال شدن و فلن به همین راضین! آهان داشتم میگفتم، این عمو نیماهه بلخره حرفِ حاج خانومو گوش کردو حالا هم قراره یه سفیدِ دنده اوتوماتیک بخره، البته حاجی همیشه میگه دنده اوتوماتیک مالِ پیرمرداس اما من متَقِدم که اوتوماتیک بودنِ گیربکسِ ماشین باعث میشه که آدم پاش درد نگیره، حتا کمرش شایدم همه جاش اصلن! خلاصه میدونی مخصوص آدمایی از قبیلِ همین حاج خانومچه س که به نوعی ..ونشون گشادِ و آبِ هندونه و این صوبتا! خلاصه داشتم میگفتم اونوخ در این اثنا بود که خاهر خانومِ حاجی یوهو برگشته میگه میخاد موهاشو های.لایت کنه! فک کن! دیدنِ اون لحظه ی حاج خانومچه ثانیه یی یه ملیون میارزید!! آخه دخترِ آفتاب مهتاب ندیده ی مامانش، حالا میخاد بره موهاشو... اصلن آی کَن نات ایمَجین! (اصلن who can imagine! به مولا!) خلاصه با حالا داش از حاج خانوم نظر میپرسید که بره موهاشو چه رنگی کنه! حاج خانومم که یه چشش تعجب بود و دستِ بر قضا واسه کِنِفیِ شوما خاهرای گل، اون یکی چِشِشم حدقه!! با اون اینترنتِ نفتیِ خونه ی حاجی اینا داش تو اینترنت مدلِ مو به عمه هانی نشون میداد! بلخره حالا یه رنگی انتخاب کردن که شبیه فندقیه (آخه از شوما چه پنهون که عمه هانی موهاش قهوه ییِ خیلی خیلی خیلی سیرِ واسه همین های لایتِ فندقی قشنگ میشه فک کنم!) حالا از اونجایی که قراره امروز بره آرایشگا، دیگه حاج خانوم از صوب داره از فوضولی میمیره که عصری بشه بره ببینه موهاش چه رنگی شده؟!
پی نوشت: راسی دیشب از طرفِ عمو نیما به یه مسافرت دعوت شدیم که فلن تو شیشُ بِشیم که بریم یا نه! مقصد، شهر آرزوهای حاج خانومچه ینی شیرازِ و وصفِ بی مثالش.. وای ینی ممکنِ دوباره حاج خانوم بتونه بره پرسپولیس؟؟؟ ینی بازم پاسارگادو میبینه؟ اولینو آخرین باری که رفتش اونجا با داداش نادر بود! یادش بخیر که هر دوشون تنهایی میرفتن از صوب مثه این باستان شناسا تو تخ جمشیدو ول کنش نبودن تا خودِ شب! اما از وختی داداش نادر رف، دیگه حاج خانومچه پاشو هم به شیراز نذاشته.. حالا قراره اگه حاجی و حاج خانوم خاستن برن (البته با ماشین جدیده ی عمو نیماهه!) برن شیرازو از اونجام برن گناوه و یه چن روزی رو اونجا باشن.. البته هنوز احتمالش خیلی کمه! چون هم مرخصیشو احتمالن ندارن که بگیرن، هم اینکه یکم کارا بهم ریختس!
پی نوشت بعدی: راسی دلم بدجوری هوس دیدنِ فیلمِ عقدو کرده، حاجی؟ اینو یادته؟ (بعلت مرام بسیار زیاد و ارادتی که به رفیقِ شفیقمون داریم پاک شد عکسا) وای یادته یوهو افتادی تو آب و خیس شدی؟ من غش کرده بودم هم از دست ادا اطوارای تو، هم از ترسِ خیس شدنِ لباسات..
پی نوشتِ بعدتر: راسی رفقا چن روز دیگه که نه! همین دو روز دیگه اولین سالگردِ نامزدیِ حاجی و حاج خانومچس! راستش از شوما چه پنهون که پارسال این موقه ها چه حسو حالِ عجیبی داشتن این زنُ شوهر! فکرشو بکنین که از آسمون به معنایِ واقعی سنگ اومد پایین اما حاجی و حاج خانومچه رو نتونس از تصمیمشون منصرف کنه و نهایتن یه حلقه ی جواهری کوچولو و ریز اومد تو انگشتِ حاج خانومچه واسه همیشه نشس! خب تعریفش بمونه واسه خودِ همون روز (ینی پس فردا که همشو براتون تعریف میکنم!)
آخرین پی نوشت (قول میدم آخریش باشه!): خانومی که شوما باشین، خانوم والده ی حاجی با عمو نیما رفته یه کفشای راحتیی خریده که مالِ سنای تینیجریه! از هموناییِ که حاج خانومچه خیلی دوس داره اما.. (آیکونِ یه حاج خانومچه که با آه و حسرت داره به کفشا نیگا میکنه!)
پی نوشت: میگن آدم راضی نباشه یه چیزی میشه! اما به مولا من هرگز راضی به مریضیش نبودم! حاجی رو میگم! از لحظه یی که رسیدن، سر درد بدی گرفته (البته حاج خانومچه هزار بار گفته بود وختی مینوشی، قل نکش! اما کو گوشه شنوا خاهر!؟) اینه که کار به جاهای باریک میکشه و حاجی سر از بیمارستانو سرمو این صوبتا در میاره که خدا رو شکر الان حالش خوبه اما اینه دیگه خاهر که از قدیم گفتن "هرکی با آزی در افتاد! وَر افتاد!"
پی نوشت بعدی: آقا در راستای همون جنبشه که گفتم اینو ببینین اگه پایه بودین بیاین با ما! تازشم به بعضیا جاش خیلی نزدیکه ها (نیشتو ببند!)
دوباره یه پی نوشته دیگه: حاجی کاش میدونستی چقد هوس کردم میرفتیم دوباره اینجا.. اینو یادته؟ اینو چی؟ چقد یوهویی دلم خاس..
پی نوشت: میگن آدم راضی نباشه یه چیزی میشه! اما به مولا من هرگز راضی به مریضیش نبودم! حاجی رو میگم! از لحظه یی که رسیدن، سر درد بدی گرفته (البته حاج خانومچه هزار بار گفته بود وختی مینوشی، قل نکش! اما کو گوشه شنوا خاهر!؟) اینه که کار به جاهای باریک میکشه و حاجی سر از بیمارستانو سرمو این صوبتا در میاره که خدا رو شکر الان حالش خوبه اما اینه دیگه خاهر که از قدیم گفتن "هرکی با آزی در افتاد! وَر افتاد!"
پی نوشت بعدی: آقا در راستای همون جنبشه که گفتم اینو ببینین اگه پایه بودین بیاین با ما! تازشم به بعضیا جاش خیلی نزدیکه ها (نیشتو ببند!)
دوباره یه پی نوشته دیگه: حاجی کاش میدونستی چقد هوس کردم میرفتیم دوباره اینجا.. اینو یادته؟ اینو چی؟ چقد یوهویی دلم خاس..
دیداری از سامیه فیل کش
امروز نوشت: آقا حاج خانومچه عجب غلطی کردآآآآآآآ رفتش سراغِ بیمه واسه هدیه ی ازدواجش!!! میگین چرا؟ خب ملومه خاهر، یکی از روزهای همین بهاری که توش هستیم حاجی به حاج خانومچه زنگ زد "که چی نشستی؟ بدو برو بیمه، دارن به اونایی که ازدواج کردن معادل متوسط یکماه حقوقشونو هدیه ی ازدواج میدن!" حاج خانومچه ی از خدا بی خبرم خوش و خرم راه افتاد رفت بیمه! بیمه نگو بلا بگوووووووو.. رفتن بیمه همانا، فرستادنش به شعبات گوناگون برای سابقه های گذشته ی بیمه شو یه بار دیگه واسه سابقه ی لیستِ حقوقیشو این صوبتا.. خلاصه واسه گرفتن مثقالی پولِ مفت، حاج خانومچه رو وادار به چه کارها که نکردن، دست آخر هم ورداشتن یه چک نوشتن واسه با.نک رف.اه شعبه ی قوزقولاب دره! خلاصه که ما که پشیمون شدیم حالا خود دانید اگه خاستین یه ماه بعد از عقدتون برین واسه گرفتن هد.یه ی ازدواجتون! (حالا فک کن واسه گرفتنه و.ا.مش میخان چه بلایی سرمون بیارن! حالا که از شانسِ شخمیِ ما از اولِ خرداد شده این.تر.نتی!خلاصه اینم از وضعیته تاهل مندیِ حاج خانومچه)
راسی دیروز حاج خانوم بلخره تشریفشونو بردن دندونپزشکی که خدا نصیبِ گرگِ بیابونشم نکنه به مولا! ینی یه پدری ازش درورودن که بیا و ببین! عینِ یه ساعتو چلُ پنج دیقه یی که اونجا بود این دهنِ مبارکش تا ما تحتش گشوده شده بود و اون خانوم دکتره که بیشتر شبیه جلادا بود تا دکترا تا آرنجش تو دهن حاج خانومچه بود! همشم غر میزد که "چقد بُزاقِ دهنت زیاده!" ینی دردی کشیده م که مپرس.... حالا بعد از اینهمه ور رفتن با این دندونِ بی صاحابِ حاج خانومچه تازه بهش میگه من یه رویه موقت گذاشتم روش فقط برای اینکه استیریل بمونه! برو دوباره خانوم منشی یه وخته یه ساعته و نیمه ی دیگه برات بذاره بیا ببینم چیکار میتونم بکنم واست!! از دیروز بعد از ظهر انگاری نه تنها دندونش موردِ جراحی قرار گرفته بلکه زبونِ مبارکشم نیز هم!! حالا بیچاره اصلن از اون اولشم که ماشالا به جونش که دُرُستو درمون حرف نمیزد که (میدونم الان همتون با من هم عقیده هستین! :دی) حالا دیگه اصلن زبونش بِن کُل از رگو ریشش قطع شده! حاجی هم در همین راستا رفته تمامی موهای مجعد و فرفریشو که مقبولِ حاج خانومچه بود و وختایی که حاج خانومچه خیلی مشعوف بودن از پشتِ گردن، دستشو فرو میبرد در حجم انبوهی از اون موها و تمامیِ لذایذ عالم بشریت در وجودش متبلور میشد، رو کوتاه نموده و حالا شده شبیه عمو نیما کچله! حاج خانومچه هم اصلن از این قضیه نه تنها که خوشحال نیس بلکه تو دیپ دپرشِنِ کامل بسر میبره! آخه این حاجی اگه میدونس که این حاج خانومچه چقد موهاشو دوس داش، هیچوخ حاضر نمیشد مرتکبِ این جنایت بشه، اونوخ حاج خانومچه تا اطلاعِ ثانوی و رشدِ مجددِ موهای حاجی در این دیپ دپرشنشون استوار و در اعتکاف بسر خاهن برد! (این عکس یادگاری) ( عکس یادگاری پاک شده است) از ابراز علاقه ی حاجی در ملاء عام به حاج خانومچه س وختی که حاج خانومچه عاشخِ موهای حاجی بود...)
دیداری از سامیه فیل کش
امروز نوشت: آقا حاج خانومچه عجب غلطی کردآآآآآآآ رفتش سراغِ بیمه واسه هدیه ی ازدواجش!!! میگین چرا؟ خب ملومه خاهر، یکی از روزهای همین بهاری که توش هستیم حاجی به حاج خانومچه زنگ زد "که چی نشستی؟ بدو برو بیمه، دارن به اونایی که ازدواج کردن معادل متوسط یکماه حقوقشونو هدیه ی ازدواج میدن!" حاج خانومچه ی از خدا بی خبرم خوش و خرم راه افتاد رفت بیمه! بیمه نگو بلا بگوووووووو.. رفتن بیمه همانا، فرستادنش به شعبات گوناگون برای سابقه های گذشته ی بیمه شو یه بار دیگه واسه سابقه ی لیستِ حقوقیشو این صوبتا.. خلاصه واسه گرفتن مثقالی پولِ مفت، حاج خانومچه رو وادار به چه کارها که نکردن، دست آخر هم ورداشتن یه چک نوشتن واسه با.نک رف.اه شعبه ی قوزقولاب دره! خلاصه که ما که پشیمون شدیم حالا خود دانید اگه خاستین یه ماه بعد از عقدتون برین واسه گرفتن هد.یه ی ازدواجتون! (حالا فک کن واسه گرفتنه و.ا.مش میخان چه بلایی سرمون بیارن! حالا که از شانسِ شخمیِ ما از اولِ خرداد شده این.تر.نتی!خلاصه اینم از وضعیته تاهل مندیِ حاج خانومچه)
راسی دیروز حاج خانوم بلخره تشریفشونو بردن دندونپزشکی که خدا نصیبِ گرگِ بیابونشم نکنه به مولا! ینی یه پدری ازش درورودن که بیا و ببین! عینِ یه ساعتو چلُ پنج دیقه یی که اونجا بود این دهنِ مبارکش تا ما تحتش گشوده شده بود و اون خانوم دکتره که بیشتر شبیه جلادا بود تا دکترا تا آرنجش تو دهن حاج خانومچه بود! همشم غر میزد که "چقد بُزاقِ دهنت زیاده!" ینی دردی کشیده م که مپرس.... حالا بعد از اینهمه ور رفتن با این دندونِ بی صاحابِ حاج خانومچه تازه بهش میگه من یه رویه موقت گذاشتم روش فقط برای اینکه استیریل بمونه! برو دوباره خانوم منشی یه وخته یه ساعته و نیمه ی دیگه برات بذاره بیا ببینم چیکار میتونم بکنم واست!! از دیروز بعد از ظهر انگاری نه تنها دندونش موردِ جراحی قرار گرفته بلکه زبونِ مبارکشم نیز هم!! حالا بیچاره اصلن از اون اولشم که ماشالا به جونش که دُرُستو درمون حرف نمیزد که (میدونم الان همتون با من هم عقیده هستین! :دی) حالا دیگه اصلن زبونش بِن کُل از رگو ریشش قطع شده! حاجی هم در همین راستا رفته تمامی موهای مجعد و فرفریشو که مقبولِ حاج خانومچه بود و وختایی که حاج خانومچه خیلی مشعوف بودن از پشتِ گردن، دستشو فرو میبرد در حجم انبوهی از اون موها و تمامیِ لذایذ عالم بشریت در وجودش متبلور میشد، رو کوتاه نموده و حالا شده شبیه عمو نیما کچله! حاج خانومچه هم اصلن از این قضیه نه تنها که خوشحال نیس بلکه تو دیپ دپرشِنِ کامل بسر میبره! آخه این حاجی اگه میدونس که این حاج خانومچه چقد موهاشو دوس داش، هیچوخ حاضر نمیشد مرتکبِ این جنایت بشه، اونوخ حاج خانومچه تا اطلاعِ ثانوی و رشدِ مجددِ موهای حاجی در این دیپ دپرشنشون استوار و در اعتکاف بسر خاهن برد! (این عکس یادگاری) ( عکس یادگاری پاک شده است) از ابراز علاقه ی حاجی در ملاء عام به حاج خانومچه س وختی که حاج خانومچه عاشخِ موهای حاجی بود...)
من.. خالی از عاطفه و خشم ..
(خانوما! آقایون! بعد از مدتها پیتی نقابِ "پیتی وار"شو گذاش کنارو نامِ واقعیشو به نمایش گذاشت.. (در همین زمینه بیشتر بخانید)من.. خالی از عاطفه و خشم ..
(خانوما! آقایون! بعد از مدتها پیتی نقابِ "پیتی وار"شو گذاش کنارو نامِ واقعیشو به نمایش گذاشت.. (در همین زمینه بیشتر بخانید)غنچه ی شکفته ی بهاری
دیشب خیلی خوبو آروم گذشت و حاج خانومچه (با اینکه یه عالمه فکرش خرابه مامی و باباشه) اما در کنار حاجیشون یه خابه راحت داش 
مکان: ماشین، زمان: همین صوبیه که داشتن میرفتن اداره، 
پی نوشت اول: راسی خوبه حاجی اینجا رو نمیخونه ها! 
پی نوشت دوم: این عکسم، از عکسای عیده که احساس کردم دوس دارم بذارمش اینجا خب! 
غنچه ی شکفته ی بهاری
دیشب خیلی خوبو آروم گذشت و حاج خانومچه (با اینکه یه عالمه فکرش خرابه مامی و باباشه) اما در کنار حاجیشون یه خابه راحت داش
مکان: ماشین، زمان: همین صوبیه که داشتن میرفتن اداره،
پی نوشت اول: راسی خوبه حاجی اینجا رو نمیخونه ها!
پی نوشت دوم: این عکسم، از عکسای عیده که احساس کردم دوس دارم بذارمش اینجا خب!
اینم اولین هنر عکاس بانو هستش که میبینید (خب معلومه که از یکعدد آقای همسرم عکس میگیرم! معلومه که سوژه ی عکسای منه! خب معلومه که خیلی هم جیگرررررررررررررره!) البته یه دست کاری کوچولوی فوتوشاپی روشه ها! عکس رو هم مجبور شدم کوچیکش کنم آخه اینجا آپلود نمیشد اون همه حجم!!!!!
اینم اولین هنر عکاس بانو هستش که میبینید (خب معلومه که از یکعدد آقای همسرم عکس میگیرم! معلومه که سوژه ی عکسای منه! خب معلومه که خیلی هم جیگرررررررررررررره!) البته یه دست کاری کوچولوی فوتوشاپی روشه ها! عکس رو هم مجبور شدم کوچیکش کنم آخه اینجا آپلود نمیشد اون همه حجم!!!!!
