و این نوشته ی زیر ناخودآگاه اشکامو روی گونه هام جاری کرد.. حالم بس ناجوانمردانه گند است..نگاهم نکن ، نگاهت آتشم میزند (توسط احمد باطبی)
تو را به جان عزیزت اینطور نگاهم نکن . نگاهت آتشم میزند . نفسم را میگیری ، خفه میشوم . نگاهم نکن . نگاهت تمام زندگی ام را به آتش میکشد عزیز .
یعنی چه ؟ خدایا یعنی چه ؟ خدایا کجایی پس ؟ چرا هر وقت نیازت داریم ناپدید میشوی؟ مگر نه اینکه میگفتی رحمان و رحیمم ، مگر نمی گفتی یار مظلومان ودشمن ستمگرانم ؟ چرا وقت نیاز نابینا میشوی ؟ 30 سال کافی نبود؟ کشتار دهه شصت کافی نبود ؟ کشتار جنگ هشت ساله کافی نبود؟ کشتار 18 تیر کافی نبود ؟ چشمت را باز کن ، اگر آزمایشی بود کردی ، اگر مصلحتی بود انجام دادی ، اگر دور اندیشی بود داشتی ، امروز میبینی به اسم تو کشتار میکنند ، نگذار باور کنم که نماز جمعه ریاکاران را بر آسفالت خونین خیابان ، بیشتر از نگاه مظلوم این دختر دوست داری . هر وقت نیازت داشتم نبودی . من بَد . این دختر معصوم هم من بودم که راضی شدی در آغوش پدرش جان بدهد ؟ پس اگر فردا وجودت را به ناسزا کشیدم گله نکن
عزیزم کاش وقت رفتن چشمانت را میبستی...آخر آخرین نگاهت جانم را میسوزاند
و این نوشته ی زیر ناخودآگاه اشکامو روی گونه هام جاری کرد.. حالم بس ناجوانمردانه گند است..نگاهم نکن ، نگاهت آتشم میزند (توسط احمد باطبی)
تو را به جان عزیزت اینطور نگاهم نکن . نگاهت آتشم میزند . نفسم را میگیری ، خفه میشوم . نگاهم نکن . نگاهت تمام زندگی ام را به آتش میکشد عزیز .
یعنی چه ؟ خدایا یعنی چه ؟ خدایا کجایی پس ؟ چرا هر وقت نیازت داریم ناپدید میشوی؟ مگر نه اینکه میگفتی رحمان و رحیمم ، مگر نمی گفتی یار مظلومان ودشمن ستمگرانم ؟ چرا وقت نیاز نابینا میشوی ؟ 30 سال کافی نبود؟ کشتار دهه شصت کافی نبود ؟ کشتار جنگ هشت ساله کافی نبود؟ کشتار 18 تیر کافی نبود ؟ چشمت را باز کن ، اگر آزمایشی بود کردی ، اگر مصلحتی بود انجام دادی ، اگر دور اندیشی بود داشتی ، امروز میبینی به اسم تو کشتار میکنند ، نگذار باور کنم که نماز جمعه ریاکاران را بر آسفالت خونین خیابان ، بیشتر از نگاه مظلوم این دختر دوست داری . هر وقت نیازت داشتم نبودی . من بَد . این دختر معصوم هم من بودم که راضی شدی در آغوش پدرش جان بدهد ؟ پس اگر فردا وجودت را به ناسزا کشیدم گله نکن
عزیزم کاش وقت رفتن چشمانت را میبستی...آخر آخرین نگاهت جانم را میسوزاند
حرفی نیست... در سکوتم، فریاد را نظاره کنید..
حرفی نیست... در سکوتم، فریاد را نظاره کنید..
از سه راه می توان آرای مردم را شمرد، با کامپیوتر، با دست، با چماق
آخ که چقد دلم میخاست انقد دوباره خوب میشدم که میتونستم از خودم و زندگیم بنویسم! اما افسوس و صد افسوس که خیلی با خوب شدن فاصله هست..
فقط بگم که دیروزم حاج خانومچه به همراهِ حاجی قاطی این موجِ عظیمی که حالا دیگه نه تنها سبز پوش نیستن که سیاه پوششون کردن، شد.. باورم نمیشه که امروز قراره توی میدونِ توپخونه یا همین امام خمینی فعلی همه به سوگِ عزیزانی که تو همین هفته ی پیش دستشون تو دستامون بود و با هم فریاد میزدیم "یا حسین! میرحسین" و حالا فقط از اونا یاد و خاطره یی مونده.. باورم نمیشه که امروز حاج خانومچه برخلافِ رنگین کمانِ هر روزیش، سرتا پا سیاه پوش شده.. تنها کاری که تونست بکنه و خدا حاجی رو عمر بده که نق و نوق نکرد و با تمامِ خستگیش برد تا حاج خانومچه دو تا رولِ روبانِ مشکی بگیره و تا شب تیکه تیکه ش کنه تا امروز همه به دستاشون یه روبانِ سیاه ببندن به سوگواری عزیزان از دست رفته مان..
پی نوشت: راستی حاج خانومچه قراره امروز بعنوانِ عکاسِ اختصاصیِ این مراسمِ سوگواری برای وبلاگِ طرفدارانِ میرحسین، چن تایی هم عکس بگیره. تنهامون نذارین! رای مون رو که سوزوندن، حداقل نذارین خونِ این عزیزانمون پایمال بشه! با ما همراه شوید..
این مطلب پایین رو هم که به نقل از استادِ بزرگ، ابراهیم نبوی عزیز هست رو میذارم اینجا..
رای ما رو دزدیدن، دارن باهاش پزمی دن
ابراهیم نبوی
معجزه چیز خوبی است که از قضای روزگار هفته ای سه بار، سالی 56 هفته و ماهی 37 روز در زندگی سیاسی ایرانی اتفاق می افتد. انتخابات اخیر که با رای اکثریت مردم به میرحسین موسوی و در نتیجه پیروزی قاطعانه احمدی نژاد انجامید، یکی از این معجزات بود، به برخی نکات آن توجه کنید
اول، یک ماه قبل از اینکه رای گیری انجام شود، نتیجه انتخابات توسط دوست رئیس جمهور دقیقا به همین میزان اعلام شد. حمید رسائی یک ماه قبل گفت در انتخابات یک ماه بعد احمدی نژاد 24 میلیون و موسوی 12 میلیون رای می آورد. وزیر کشور برای اجرای این معجزه زحمات بسیاری کشید.
دوم، از دو هفته قبل از انتخابات سی میلیون نفر در همه شهرها به نفع یک نامزد انتخاباتی به خیابان آمدند، ولی روز انتخابات 12 میلیون نفر به او رای دادند.
سوم، یک روز قبل از برگزاری انتخابات رئیس جمهوری که 24 میلیون رای آورد، تمام شهرها تحت کنترل نظامی قرار گرفت و ارتباط اس ام اس قطع شد.
چهارم، پنج ساعت قبل از پایان رای گیری نتیجه شمارش آرایی که هنوز نوشته نشده بود، معلوم شد و در سایت طرفدار دولت اعلام شد و دو ساعت قبل از پایان رای گیری نامزدها تحت مراقبت قرار گرفتند.
پنجم، سه ساعت قبل از پایان رای گیری رئیس جمهوری که با دوازده میلیون اختلاف پیروز شده بود، طرفداران نامزدی که محکوم به شکست خوردن شده بود، دستگیر شدند تا متوجه شوند که دقیقا چطوری شکست خورده اند.
ششم، رای گیری دو ساعت قبل از اینکه تمام شود، پایان یافت و چون جمهوری اسلامی علاقه مفرطی به مشارکت بیشتر مردم داشت، و در حالی که مردم توی صف ها منتظر رای دادن بودند، رای گیری را تمام کرد که بیش از این به حضور ملت افتخار نکنند.
هفتم: یک ساعت قبل از پایان رای گیری نتیجه شمارش آرا با درصد رای افراد معلوم شد و وزارت کشور مواظب بود که در جریان اعلام آرا هیچ تغییری در منحنی نسبت آرای نامزدها به هم اتفاق نیفتد، که مبادا مردم فکر کنند که تقلب نشده است.
هشتم: تعداد طرفداران رئیس جمهور 24 میلیونی که جشن پیروزی اش را در میدان ولی عصر تهران گرفتند به پانصد هزار نفر نمی رسید، اما تعداد طرفداران موسوی که 12 میلیون رای آورده بود، سه میلیون نفر بود.
نهم: رهبر معظم و دستپاچه انقلاب قبل از اینکه صحت انتخابات تائید شود، پیروزی رئیس جمهور را تبریک گفت و شورای نگهبان یک روز بعد اعلام کرد که ده روز طول می کشد تا صحت انتخابات تائید شود.
دهم: تعداد آرای کروبی در انتخابات از تعداد اعضای ستادش کمتر بود.
یازدهم: یکی از بزرگترین معجزات این انتخابات این بود که براساس آمارهای وزارت کشور معلوم شد مردم ایران 102 درصد خودشان هستند.
دوازدهم: دولت تصمیم گرفت از 300 هزار نفر نیروهای نظامی برای شمارش آرا استفاده کند، ولی چون این نیروها کتک زدن را از شمردن بهتر بلد بودند، وزیر کشور نتیجه آرا را اعلام کرد و بعدا برای اثبات آن نتیجه از آن 300 هزار نفر استفاده کرد. آنها با باتوم و گاز اشک آور به مردم اثبات کردند که شمارش آرا درست است.
نتیجه گیری اخلاقی: آدمی که دروغ می گوید، حتما تقلب هم می کند.
نتیجه گیری ابزاری: از سه راه می توان آرای مردم را شمرد، با کامپیوتر، با دست، با چماق
نتیجه گیری سیاسی: مردم خوبند، بشرط اینکه تعدادشان را نشمرید.
از سه راه می توان آرای مردم را شمرد، با کامپیوتر، با دست، با چماق
آخ که چقد دلم میخاست انقد دوباره خوب میشدم که میتونستم از خودم و زندگیم بنویسم! اما افسوس و صد افسوس که خیلی با خوب شدن فاصله هست..
فقط بگم که دیروزم حاج خانومچه به همراهِ حاجی قاطی این موجِ عظیمی که حالا دیگه نه تنها سبز پوش نیستن که سیاه پوششون کردن، شد.. باورم نمیشه که امروز قراره توی میدونِ توپخونه یا همین امام خمینی فعلی همه به سوگِ عزیزانی که تو همین هفته ی پیش دستشون تو دستامون بود و با هم فریاد میزدیم "یا حسین! میرحسین" و حالا فقط از اونا یاد و خاطره یی مونده.. باورم نمیشه که امروز حاج خانومچه برخلافِ رنگین کمانِ هر روزیش، سرتا پا سیاه پوش شده.. تنها کاری که تونست بکنه و خدا حاجی رو عمر بده که نق و نوق نکرد و با تمامِ خستگیش برد تا حاج خانومچه دو تا رولِ روبانِ مشکی بگیره و تا شب تیکه تیکه ش کنه تا امروز همه به دستاشون یه روبانِ سیاه ببندن به سوگواری عزیزان از دست رفته مان..
پی نوشت: راستی حاج خانومچه قراره امروز بعنوانِ عکاسِ اختصاصیِ این مراسمِ سوگواری برای وبلاگِ طرفدارانِ میرحسین، چن تایی هم عکس بگیره. تنهامون نذارین! رای مون رو که سوزوندن، حداقل نذارین خونِ این عزیزانمون پایمال بشه! با ما همراه شوید..
این مطلب پایین رو هم که به نقل از استادِ بزرگ، ابراهیم نبوی عزیز هست رو میذارم اینجا..
رای ما رو دزدیدن، دارن باهاش پزمی دن
ابراهیم نبوی
معجزه چیز خوبی است که از قضای روزگار هفته ای سه بار، سالی 56 هفته و ماهی 37 روز در زندگی سیاسی ایرانی اتفاق می افتد. انتخابات اخیر که با رای اکثریت مردم به میرحسین موسوی و در نتیجه پیروزی قاطعانه احمدی نژاد انجامید، یکی از این معجزات بود، به برخی نکات آن توجه کنید
اول، یک ماه قبل از اینکه رای گیری انجام شود، نتیجه انتخابات توسط دوست رئیس جمهور دقیقا به همین میزان اعلام شد. حمید رسائی یک ماه قبل گفت در انتخابات یک ماه بعد احمدی نژاد 24 میلیون و موسوی 12 میلیون رای می آورد. وزیر کشور برای اجرای این معجزه زحمات بسیاری کشید.
دوم، از دو هفته قبل از انتخابات سی میلیون نفر در همه شهرها به نفع یک نامزد انتخاباتی به خیابان آمدند، ولی روز انتخابات 12 میلیون نفر به او رای دادند.
سوم، یک روز قبل از برگزاری انتخابات رئیس جمهوری که 24 میلیون رای آورد، تمام شهرها تحت کنترل نظامی قرار گرفت و ارتباط اس ام اس قطع شد.
چهارم، پنج ساعت قبل از پایان رای گیری نتیجه شمارش آرایی که هنوز نوشته نشده بود، معلوم شد و در سایت طرفدار دولت اعلام شد و دو ساعت قبل از پایان رای گیری نامزدها تحت مراقبت قرار گرفتند.
پنجم، سه ساعت قبل از پایان رای گیری رئیس جمهوری که با دوازده میلیون اختلاف پیروز شده بود، طرفداران نامزدی که محکوم به شکست خوردن شده بود، دستگیر شدند تا متوجه شوند که دقیقا چطوری شکست خورده اند.
ششم، رای گیری دو ساعت قبل از اینکه تمام شود، پایان یافت و چون جمهوری اسلامی علاقه مفرطی به مشارکت بیشتر مردم داشت، و در حالی که مردم توی صف ها منتظر رای دادن بودند، رای گیری را تمام کرد که بیش از این به حضور ملت افتخار نکنند.
هفتم: یک ساعت قبل از پایان رای گیری نتیجه شمارش آرا با درصد رای افراد معلوم شد و وزارت کشور مواظب بود که در جریان اعلام آرا هیچ تغییری در منحنی نسبت آرای نامزدها به هم اتفاق نیفتد، که مبادا مردم فکر کنند که تقلب نشده است.
هشتم: تعداد طرفداران رئیس جمهور 24 میلیونی که جشن پیروزی اش را در میدان ولی عصر تهران گرفتند به پانصد هزار نفر نمی رسید، اما تعداد طرفداران موسوی که 12 میلیون رای آورده بود، سه میلیون نفر بود.
نهم: رهبر معظم و دستپاچه انقلاب قبل از اینکه صحت انتخابات تائید شود، پیروزی رئیس جمهور را تبریک گفت و شورای نگهبان یک روز بعد اعلام کرد که ده روز طول می کشد تا صحت انتخابات تائید شود.
دهم: تعداد آرای کروبی در انتخابات از تعداد اعضای ستادش کمتر بود.
یازدهم: یکی از بزرگترین معجزات این انتخابات این بود که براساس آمارهای وزارت کشور معلوم شد مردم ایران 102 درصد خودشان هستند.
دوازدهم: دولت تصمیم گرفت از 300 هزار نفر نیروهای نظامی برای شمارش آرا استفاده کند، ولی چون این نیروها کتک زدن را از شمردن بهتر بلد بودند، وزیر کشور نتیجه آرا را اعلام کرد و بعدا برای اثبات آن نتیجه از آن 300 هزار نفر استفاده کرد. آنها با باتوم و گاز اشک آور به مردم اثبات کردند که شمارش آرا درست است.
نتیجه گیری اخلاقی: آدمی که دروغ می گوید، حتما تقلب هم می کند.
نتیجه گیری ابزاری: از سه راه می توان آرای مردم را شمرد، با کامپیوتر، با دست، با چماق
نتیجه گیری سیاسی: مردم خوبند، بشرط اینکه تعدادشان را نشمرید.
گرگها خوب بدانند در اين ايل غريب / گر پدر مرد، تفنگ پدري هست هنوز
پی نوشت اول: راهپیمایی کنسل شد!!
دلم میخاد بنویسم اما دست و دلم به نوشتن نمیره..
داره چه بلایی سر ایرانِ قشنگمون میاد؟ چه بلایی سر همه ی ماهایی که تا همین جمعه هم، لبخندی کوتاه رو لبامون بود، میاد؟ چرا تهرانِ پر از دود و دمِ ماشینا، تبدیل شده به فلسطینِ دوم؟ چرا دیگه فقط رنگِ آتیشُ تو چارشمبه سوریا نمیشه دید؟ چرا همه ی شهرمون پر از دودِ گازاییِ که من فقط تو فیلمای دورانِ جنگ فقط اسمشو شنیدم؟! چی داره میبینه این چشام؟ مگه این مردم چیکار کردن؟ مگه چی خاستن؟ بقولِ خانوم والده ی حاجی "خیلی سوختن داره که هم بری رای بدی! هم رایِ تو بسوزونن، بدتر از اون وختی میری شکایت، با تیر بکشننت"!!! خدایا چرا ساکتی؟ چطور میتونی ببینی این همه ظلم و ستم در حقِ این مردمِ بی گناه میشه و تو ساکت بشینی؟ میدونم که همین روزاس که به دادِ این مردم میرسی! میدونم که بلخره دعاهای این همه مادر رو نشنیده نمیذاری! دارم چی مینویسم؟ انگاری همین هفته ی پیش بود که حتا وختی مطالبی که مینوشتمو میخوندم، بویی از طنز توش حس میشد اما حالا فقط غصه و غم! دلم میخاد با بهترین دوستم که این روزای شادترین روزاشه شادی کنم اما چیکار کنم که توانم یاریم نمیکنه! دلم میخاد فریاد بزنم بگم "پس رای من کوش؟" پس این جمله که میگن "میزان، رای ملت است" یعنی چه؟ این که این حرف رو بگیم و بعد تو عمل یه چیزِ دیگه یعنی خود "دیکتاتوری"! کاش مردم همه م ا ه و ا ر ه داشتن! کاش واقعیتِ این د و ل ت رو میدیدن! دلم خیلی گرفته رفقا! هر روز کارشون شده قطع کردنِ موبایلا و شبکه های خبری فارسی زبانی مثه بی بی سی و پارازیتای متفاوت رو وی اُ اِی و کم شدنِ سرعتِ اینترنتامون! (اس مس هم که دیگه خابشو ببینیم فک کنم!) دیگه حتا تو ماشینِ منی که همیشه صدایِ دامبولو دیمبول میومد جزء سکوت، سکوت و فقط سکوت چیزی شنیده نمیشه! دیگه تو اتاقم فقط بی بی سی و وی اُ اِی میبینم! با اینکه همیشه شاید علیرغم علاقم به این سی ا ستِ بی پدر و مادر، هرگز سمتش نمیرفتم اما الان نمیتونم انگار اگه حرف نزنم گلوم از بغض میترکه! خوبه حالا به سایه سرِ همین اینترنتِ چُسَکیمون هرگز از چن لحظه یی خبر جدیدی بدستمون میرسه! یعنی هر لحظه هر صفحه یی که جولوم بازه در حالِ رِفرِش شدنه! همش انگار منتظرِ خبر تازه یی هستم! این فقط در رابطه با من صدق نمیکنه! از حاجی گرفته تا همه ی اون ورپریده هایی که دوستشون دارم، خان دادش و همه و همه در حالِ آپ دیت کردنِ خودشونن نسبت به اخبار! ماشالا که خبرایِ کمی هم بدستمون نمیاد! مثلن از شمبه همه ی کشور به آشوب افتاده! دیروز که دو شمبه بود همه به ندایِ یا حسین با روضه ی سوکوت ریخته بودن تو خیابونا! و به پیامِ مریدِ خودشون "لبیک" گویان از امام حسین تا آزادی همراهیش کردن! خیلی از آقایونی که ما میشناختیم در بازداش بسر میبرن! خیلی از ما جوونا رو کشتنو حتا خونواده هاشونم بیخبرن! فلن تازه ترین خبرا رو میتونین تو سایتِ این دوستمون ببینین!
پی نوشت اول: ضمنن امروز رو از دست ندین رفقا! نترسین! بخدایی که قبولش دارین خدا با ماست!
پی نوشت بعدی: احتمالن طبق اخباری که توی ایمیلا به دستم رسیده روز پنجشمبه قراره همه برن قم برای تحصن! اگه قطعی باشه حتمن خبر میدم!
گرگها خوب بدانند در اين ايل غريب / گر پدر مرد، تفنگ پدري هست هنوز
پی نوشت اول: راهپیمایی کنسل شد!!
دلم میخاد بنویسم اما دست و دلم به نوشتن نمیره..
داره چه بلایی سر ایرانِ قشنگمون میاد؟ چه بلایی سر همه ی ماهایی که تا همین جمعه هم، لبخندی کوتاه رو لبامون بود، میاد؟ چرا تهرانِ پر از دود و دمِ ماشینا، تبدیل شده به فلسطینِ دوم؟ چرا دیگه فقط رنگِ آتیشُ تو چارشمبه سوریا نمیشه دید؟ چرا همه ی شهرمون پر از دودِ گازاییِ که من فقط تو فیلمای دورانِ جنگ فقط اسمشو شنیدم؟! چی داره میبینه این چشام؟ مگه این مردم چیکار کردن؟ مگه چی خاستن؟ بقولِ خانوم والده ی حاجی "خیلی سوختن داره که هم بری رای بدی! هم رایِ تو بسوزونن، بدتر از اون وختی میری شکایت، با تیر بکشننت"!!! خدایا چرا ساکتی؟ چطور میتونی ببینی این همه ظلم و ستم در حقِ این مردمِ بی گناه میشه و تو ساکت بشینی؟ میدونم که همین روزاس که به دادِ این مردم میرسی! میدونم که بلخره دعاهای این همه مادر رو نشنیده نمیذاری! دارم چی مینویسم؟ انگاری همین هفته ی پیش بود که حتا وختی مطالبی که مینوشتمو میخوندم، بویی از طنز توش حس میشد اما حالا فقط غصه و غم! دلم میخاد با بهترین دوستم که این روزای شادترین روزاشه شادی کنم اما چیکار کنم که توانم یاریم نمیکنه! دلم میخاد فریاد بزنم بگم "پس رای من کوش؟" پس این جمله که میگن "میزان، رای ملت است" یعنی چه؟ این که این حرف رو بگیم و بعد تو عمل یه چیزِ دیگه یعنی خود "دیکتاتوری"! کاش مردم همه م ا ه و ا ر ه داشتن! کاش واقعیتِ این د و ل ت رو میدیدن! دلم خیلی گرفته رفقا! هر روز کارشون شده قطع کردنِ موبایلا و شبکه های خبری فارسی زبانی مثه بی بی سی و پارازیتای متفاوت رو وی اُ اِی و کم شدنِ سرعتِ اینترنتامون! (اس مس هم که دیگه خابشو ببینیم فک کنم!) دیگه حتا تو ماشینِ منی که همیشه صدایِ دامبولو دیمبول میومد جزء سکوت، سکوت و فقط سکوت چیزی شنیده نمیشه! دیگه تو اتاقم فقط بی بی سی و وی اُ اِی میبینم! با اینکه همیشه شاید علیرغم علاقم به این سی ا ستِ بی پدر و مادر، هرگز سمتش نمیرفتم اما الان نمیتونم انگار اگه حرف نزنم گلوم از بغض میترکه! خوبه حالا به سایه سرِ همین اینترنتِ چُسَکیمون هرگز از چن لحظه یی خبر جدیدی بدستمون میرسه! یعنی هر لحظه هر صفحه یی که جولوم بازه در حالِ رِفرِش شدنه! همش انگار منتظرِ خبر تازه یی هستم! این فقط در رابطه با من صدق نمیکنه! از حاجی گرفته تا همه ی اون ورپریده هایی که دوستشون دارم، خان دادش و همه و همه در حالِ آپ دیت کردنِ خودشونن نسبت به اخبار! ماشالا که خبرایِ کمی هم بدستمون نمیاد! مثلن از شمبه همه ی کشور به آشوب افتاده! دیروز که دو شمبه بود همه به ندایِ یا حسین با روضه ی سوکوت ریخته بودن تو خیابونا! و به پیامِ مریدِ خودشون "لبیک" گویان از امام حسین تا آزادی همراهیش کردن! خیلی از آقایونی که ما میشناختیم در بازداش بسر میبرن! خیلی از ما جوونا رو کشتنو حتا خونواده هاشونم بیخبرن! فلن تازه ترین خبرا رو میتونین تو سایتِ این دوستمون ببینین!
پی نوشت اول: ضمنن امروز رو از دست ندین رفقا! نترسین! بخدایی که قبولش دارین خدا با ماست!
پی نوشت بعدی: احتمالن طبق اخباری که توی ایمیلا به دستم رسیده روز پنجشمبه قراره همه برن قم برای تحصن! اگه قطعی باشه حتمن خبر میدم!
بهترین مطلب ها:
لال شوم، کور شوم، لیک محال است که من خر شوم!!
وای چه خبر شده!؟ چرا اینجوری شد مملکتی که قرار بود توش رنگِ سبز هم کنار رنگهای دیگش قرار بگیره! چی شد اونهمه صدا!؟ چی شد اونهمه رایی که ملت توی صندوقها انداختن؟ چی شد؟ واقعن چی شد؟ برای ما دهه شصتیایی که تو تهران زندگی میکنیمُ هرگز این روزها رو به چشم خودمون ندیده بودیم، همه چیز انگار سیاه و سفید شده! دیگه هیچ رنگی اینجا از نظرشون مفهومی نداره! شب موقع ی خاب صدای "الله اکبر" همه جا رو فرا گرفته، "مرگ بر دیکتاتور" تو گوشم هنوز زمزمه میکنه! دیروز تهران تبدیل به صحنه ی جنگ و خونریزی شده بود، دلم آشوب شده، از بامدادِ شمبه یعنی دقیقن از ساعتِ 12 جمعه شب تا الان یه لحظه هم نتونستم آروم بخابم! به راستی دیکتاتور کیه؟ یکی به من بگه دیکتاتوری چیه؟ باید چیکار کرد؟ بهم بگین تمومیِ مردمِ جهان با ظلم و ستم چیکار میکنن؟ با زور و استبداد چیکار میکنن؟ چرا با ما مثه گوسفند رفتار میکنن؟ اس مسا رو که از روزِ جمعه صوب قطع کردن! اینترنت قطعیِ شدیدی داره حتا واسه ما که مشترکینِ دِدیکِیتِدشون هستیم! تمامیِ موبایلا دیشب قطع شده بود تو تهران! وسیله ی ارتباط جمعیِ خیلی از ما آدما ب ی ب ی س ی هستش که به لطفِ جنابِ منتخب الدوله اونم با پارازیتِ بسیار زیاد گذاشتیم کنار! میموند و ی اُ اِی که آقای سازگارا گفتگویی داشتن با ملت که جایِ بسی تامل داشت! راستش من خودم وختی هفته ی گذشته همین آقا تو همین کانال داشت حرف میزد و مردم رو به تحریم رای دادن دعوت میکرد با کلی فوش و بد و بیرا گفتن کانال رو عوض کردم اما دیشب فهمیدم کاملن حرفاش درست بوده! نمیدونم این روزها چه بلایی سر این مردم داره میاد، من از یه منبع کاملن موثق که خونشون تو میدون مادرِ شنیدم دیشب بجای شلیک تیر هوایی، به مردم شلیک شده و سه نفر کشته شدن! (اونم ساعت 4 صوب) فک کنین که هم برین رای بدین، هم سرتونو کلاه بذارن، هم وختی میرین اعتراض میکنین که رای هاتونو پس بدن، به سمتتون حمله کنن! تا کی قراره با ما اینجوری برخورد بشه نمیدونم! تمامِ وسایلِ ارتباط جمعی که ما رو به ستاد سبزیا متصل میکرد قطع شده! حالا از هر گوشه و کنار یه پیامی مبنی بر یه جنبشی میاد! دیروز یه بنده خدایی میگفت اینجوری کارشونو سخت تر کردن! اگه میذاشتن مردم با هم در ارتباط باشن، اینجوری حداقل یه خیابون یا یه منطقه بود! اما حالا همه جا و همه ی شهرها و حتا این اعتصاب ها تا مناطقِ مختلفِ کشورهای دیگه هم رسیده! دلم نمیخاد کسی رو ترغیب کنم واسه اینکه حرکتی انجام بده چون خدا رو شکر همه ی ما آدما انقدری عاقل و بالغ هستیم که بتونیم خودمون در جایگاه تصمیم باشیم! اما میخام بگم کمی حداقل کمی بر خلافِ تمامیِ شورش ها و تمامیِ انقلابهایی که شده و من و تو ازشون دوری کردیم با این عنوان که "به ما چه؟" یا "یه چن روزی شورش هست و اینام سرکوبشون میکنن و فقط ممکنه برای ما بد بشه و ما رو هم بزنن و .." منم همیشه مثه شوما فک میکردم اما الان فرق میکنه! به اون خدایی که همه مون قبولش داریم به شعور و فهممون توهین شده! یعنی اینجا دیگه م و س و ی و ک ر و ب ی و ایکس و ایگرگ باهم فرقی ندارن! فقط الان تنها چیزی که مهمه من یکی مثه همه ی کسانی که دیروز فریاد میزدن میخوام فریاد بزنم "رایِ ما رو پس بدین"!
پی نوشت: راستی رفقا امروز روزِ مادر و روز زنِ! منم به نوبه ی خودم این روزِ بزرگ رو به همه ی مادرانِ عزیز، بانوانِ محترمه، مخصوصن اونایی که فقط یه روزِ بانو شدن و حتا اونایی که چن وخ دیگه (بعد از امتحاناشون) بانو میشن، تبریک میگم. ایشالا امروز بهترین روزِ عمرتون باشه و همیشه سایه ی همه ی مادرا روی سرِ هممون باشه.
پی نوشت بعدی: راستی سانی یه شعرِ فوق العاده قشنگ تو این پستش گذاشته که بی ربط به پستِ من نمیتونه باشه و ازش بی نهایت ممنونم!
بهترین مطلب ها:
لال شوم، کور شوم، لیک محال است که من خر شوم!!
وای چه خبر شده!؟ چرا اینجوری شد مملکتی که قرار بود توش رنگِ سبز هم کنار رنگهای دیگش قرار بگیره! چی شد اونهمه صدا!؟ چی شد اونهمه رایی که ملت توی صندوقها انداختن؟ چی شد؟ واقعن چی شد؟ برای ما دهه شصتیایی که تو تهران زندگی میکنیمُ هرگز این روزها رو به چشم خودمون ندیده بودیم، همه چیز انگار سیاه و سفید شده! دیگه هیچ رنگی اینجا از نظرشون مفهومی نداره! شب موقع ی خاب صدای "الله اکبر" همه جا رو فرا گرفته، "مرگ بر دیکتاتور" تو گوشم هنوز زمزمه میکنه! دیروز تهران تبدیل به صحنه ی جنگ و خونریزی شده بود، دلم آشوب شده، از بامدادِ شمبه یعنی دقیقن از ساعتِ 12 جمعه شب تا الان یه لحظه هم نتونستم آروم بخابم! به راستی دیکتاتور کیه؟ یکی به من بگه دیکتاتوری چیه؟ باید چیکار کرد؟ بهم بگین تمومیِ مردمِ جهان با ظلم و ستم چیکار میکنن؟ با زور و استبداد چیکار میکنن؟ چرا با ما مثه گوسفند رفتار میکنن؟ اس مسا رو که از روزِ جمعه صوب قطع کردن! اینترنت قطعیِ شدیدی داره حتا واسه ما که مشترکینِ دِدیکِیتِدشون هستیم! تمامیِ موبایلا دیشب قطع شده بود تو تهران! وسیله ی ارتباط جمعیِ خیلی از ما آدما ب ی ب ی س ی هستش که به لطفِ جنابِ منتخب الدوله اونم با پارازیتِ بسیار زیاد گذاشتیم کنار! میموند و ی اُ اِی که آقای سازگارا گفتگویی داشتن با ملت که جایِ بسی تامل داشت! راستش من خودم وختی هفته ی گذشته همین آقا تو همین کانال داشت حرف میزد و مردم رو به تحریم رای دادن دعوت میکرد با کلی فوش و بد و بیرا گفتن کانال رو عوض کردم اما دیشب فهمیدم کاملن حرفاش درست بوده! نمیدونم این روزها چه بلایی سر این مردم داره میاد، من از یه منبع کاملن موثق که خونشون تو میدون مادرِ شنیدم دیشب بجای شلیک تیر هوایی، به مردم شلیک شده و سه نفر کشته شدن! (اونم ساعت 4 صوب) فک کنین که هم برین رای بدین، هم سرتونو کلاه بذارن، هم وختی میرین اعتراض میکنین که رای هاتونو پس بدن، به سمتتون حمله کنن! تا کی قراره با ما اینجوری برخورد بشه نمیدونم! تمامِ وسایلِ ارتباط جمعی که ما رو به ستاد سبزیا متصل میکرد قطع شده! حالا از هر گوشه و کنار یه پیامی مبنی بر یه جنبشی میاد! دیروز یه بنده خدایی میگفت اینجوری کارشونو سخت تر کردن! اگه میذاشتن مردم با هم در ارتباط باشن، اینجوری حداقل یه خیابون یا یه منطقه بود! اما حالا همه جا و همه ی شهرها و حتا این اعتصاب ها تا مناطقِ مختلفِ کشورهای دیگه هم رسیده! دلم نمیخاد کسی رو ترغیب کنم واسه اینکه حرکتی انجام بده چون خدا رو شکر همه ی ما آدما انقدری عاقل و بالغ هستیم که بتونیم خودمون در جایگاه تصمیم باشیم! اما میخام بگم کمی حداقل کمی بر خلافِ تمامیِ شورش ها و تمامیِ انقلابهایی که شده و من و تو ازشون دوری کردیم با این عنوان که "به ما چه؟" یا "یه چن روزی شورش هست و اینام سرکوبشون میکنن و فقط ممکنه برای ما بد بشه و ما رو هم بزنن و .." منم همیشه مثه شوما فک میکردم اما الان فرق میکنه! به اون خدایی که همه مون قبولش داریم به شعور و فهممون توهین شده! یعنی اینجا دیگه م و س و ی و ک ر و ب ی و ایکس و ایگرگ باهم فرقی ندارن! فقط الان تنها چیزی که مهمه من یکی مثه همه ی کسانی که دیروز فریاد میزدن میخوام فریاد بزنم "رایِ ما رو پس بدین"!
پی نوشت: راستی رفقا امروز روزِ مادر و روز زنِ! منم به نوبه ی خودم این روزِ بزرگ رو به همه ی مادرانِ عزیز، بانوانِ محترمه، مخصوصن اونایی که فقط یه روزِ بانو شدن و حتا اونایی که چن وخ دیگه (بعد از امتحاناشون) بانو میشن، تبریک میگم. ایشالا امروز بهترین روزِ عمرتون باشه و همیشه سایه ی همه ی مادرا روی سرِ هممون باشه.
پی نوشت بعدی: راستی سانی یه شعرِ فوق العاده قشنگ تو این پستش گذاشته که بی ربط به پستِ من نمیتونه باشه و ازش بی نهایت ممنونم!
اولین سخن: امروز صوب که حاج خانومچه اومد اداره فقط دمبالِ نوشتنِ یه مطلب ا ن ت خ ا ب ا ت یِ دیگه بود، اما باهاس بگم که همین صوبیه یه خبری رو شنید که انقدر شاکد (Shocked) شد و ذوق مرگ که دلش نیومد شوما رو بی نصیب از این مطلب بذاره! عزیزترین دوستش که در حالِ مزدبجیته، این ازدباجش به یه روز جولوتر افتاده (بیشتر بخانید و تبریک بگید ببینم بچه های پر رو! خب به من چه که کسی به شوما تبریک نگف موقه ی ازدباجتون! بروبچ یادتون باشه به قولِ ر ئ ی س ج م ه و رِ آینده مان "ادب مرد، به ز دولت اوست"!) پس از همین جا، حاج خانومچه صمیمانه ترین تبریکا رو بهمراه بهترین آرزوها تقدیم عزیزترین و عروس ترین عروس دنیا میکنه "پیتی جونم و پسرک عزیز! انشالاه مبارکتون باشه" اینم یه مِسِج برای ملوس ترین عروس دنیا (آهای گلدونه ی ورپریده حسودی نکن! بدو بچه! دِهَه! هنوز وختِ تو نشده که! ایشالا یه ماه دیگه هم به شوما تبریک میگیم خانومی)
On your wedding day,
May God walk besides you,
filling your hearts with love as you
Begin your new life together.
خلاصه این دوستمونم قاطیِ ما مرغا شد و ایشالا از روزِ یکشمبه مثه همه ی ما مرغا مشغولِ قدقد کردن میشه! همگی با هم ایشالااااااااااااااااا (به مولا ازتون متنفرم اگه ایشالا رو از ته دلتون نگیناااااااا)
دومین سخن: دیروز همونطور که از قبلم گفتم حاج خانومچه بهمراه حاجی تشریف بردن و چسبیدن به این موج سبزی که از مِی دونِ ان قلا ب راه افتاده بود بسمتِ آ زا دی! بازم شورو هیجانِ ملت! بازم همون شعارها! بازم شورو شعف مردم از اومدنِ یکی از نسلِ سبز! بازم فریاد برای داشتنِ دولتی به رنگِ دولتِ امید.. راستی دیشب دیدید صوبتای جناب پرزیدنتِ شهیدمونو تو تی وی؟ حاج خانومچه اینا تو ماشین بسمت ص د ا س ی م ا ، از رادیو گوش کردن! راستش شاخ دروُردن مثه همه ی شوما رفقا که این آدم چطوری اینهمه پررو و وقیح تشریف دارن.. متن این سخنرانی رو میتونین اینجا بخونین..
راستش دیروز حاج خانومچه ماشالا به جونش بلخره حاجی رو گول زدو با خودش برد اونجا! دستِ بر قضا خاهر زاده های حاج خانومچه (مسودی و دیزاینر) هم بهمراهِ دوستاشون (مِد مِد و امیرالدوله) هم اونجا بودن! حالا فک کنین اونجا حاج خانومچه به دیدنِ کی نایل آمد؟ بعلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه! خودِ خودش بود! یه دخملِ ظریفو ناز و در عینِ حال ورپریده به نامِ گلدونه بانو! وای بر خلافِ شیطنتای بلاگستونیش خیلی هم خانومو ماه بود اما حاج خانومچه هنوز همونجور شَر و شیطون! اینم سندش که حاجی خاس از همه که بگن م و س و ی (به استناد گفته های خودِ گلی بانو) و اینم که میبینین حاج خانومچه ی سبزِ! (متنفرم ازتون اگه دیدینش و ماشالا نگین بهشا)! اینم حاج خانومچه و حاجی وختی شورِ سبز اونا رو هم در بر گرفته بود! دیشبم به همراهِ بروبچ تشریف بردن که برن دمِ در جایی که اون بیس دیقه چرندیاتو پخش میکنه که دیگه انقد شولوغ بود که تا ساعت دو و نیمِ شب (البته آخرش دیگه حاج خانوم ماشالا به جونش تطیل شده بود و خروپفش عالمو برداشته بود) تو ترافیکو مسخره بازیِ آدما بودن (اما به قولِ حاجی که ایشالا ماشالا به جونِ اونم بیاد الاهی - همه باهم، الاهــــــــــــــــــــــــــــــــــی- ما به همین مسخره بازیام علاقه داریم چرا که همینان که با مزخرف بازیاشون باعث شدن محفلِ سبزِ ما سبزتر بشه! همینا جوونای مملکتِ ما رو تشکیل میدن پس یا علی به همشون! راستی تو این گیرو دار حتا ماشین حاج خانومچه اینا هم طرفدارِ عمو سبزِ شده بودا!
پی نوشت: راستی تمومِ عکسای گرفته شده، هنر شخصِ شخیصِ حاجیِ! البته نه فک کنین حاج خانوم عکاسیش بده ها! نه بابا! بچه اصلن خودِ عکاس بانوئه! اما نیس حاج خانومچه دوس جونشو دیده بود، دیگه عکاسی و این صوبتا یادش رفته بود بابا!
پی نوشتِ بعدی: در راستای تشریف بردن عمو محمود به شریف، اینو ببینین چیکارش کردن! بدرقه ی عمو دُکی!
پی نوشتِ خیلی بعدتر: رفقا فک نکنین لامصب فقط تهرانِ خودمون از این خبراستا! اینجا رو ببینین! میدونِ نقشِ جهانِ اصفهانه ها!
(بعلت نتیجه ی پیروزی ظلم و کفر بر راستی و حقانیت، عکسا همگی پاک شدن)
اولین سخن: امروز صوب که حاج خانومچه اومد اداره فقط دمبالِ نوشتنِ یه مطلب ا ن ت خ ا ب ا ت یِ دیگه بود، اما باهاس بگم که همین صوبیه یه خبری رو شنید که انقدر شاکد (Shocked) شد و ذوق مرگ که دلش نیومد شوما رو بی نصیب از این مطلب بذاره! عزیزترین دوستش که در حالِ مزدبجیته، این ازدباجش به یه روز جولوتر افتاده (بیشتر بخانید و تبریک بگید ببینم بچه های پر رو! خب به من چه که کسی به شوما تبریک نگف موقه ی ازدباجتون! بروبچ یادتون باشه به قولِ ر ئ ی س ج م ه و رِ آینده مان "ادب مرد، به ز دولت اوست"!) پس از همین جا، حاج خانومچه صمیمانه ترین تبریکا رو بهمراه بهترین آرزوها تقدیم عزیزترین و عروس ترین عروس دنیا میکنه "پیتی جونم و پسرک عزیز! انشالاه مبارکتون باشه" اینم یه مِسِج برای ملوس ترین عروس دنیا (آهای گلدونه ی ورپریده حسودی نکن! بدو بچه! دِهَه! هنوز وختِ تو نشده که! ایشالا یه ماه دیگه هم به شوما تبریک میگیم خانومی)
On your wedding day,
May God walk besides you,
filling your hearts with love as you
Begin your new life together.
خلاصه این دوستمونم قاطیِ ما مرغا شد و ایشالا از روزِ یکشمبه مثه همه ی ما مرغا مشغولِ قدقد کردن میشه! همگی با هم ایشالااااااااااااااااا (به مولا ازتون متنفرم اگه ایشالا رو از ته دلتون نگیناااااااا)
دومین سخن: دیروز همونطور که از قبلم گفتم حاج خانومچه بهمراه حاجی تشریف بردن و چسبیدن به این موج سبزی که از مِی دونِ ان قلا ب راه افتاده بود بسمتِ آ زا دی! بازم شورو هیجانِ ملت! بازم همون شعارها! بازم شورو شعف مردم از اومدنِ یکی از نسلِ سبز! بازم فریاد برای داشتنِ دولتی به رنگِ دولتِ امید.. راستی دیشب دیدید صوبتای جناب پرزیدنتِ شهیدمونو تو تی وی؟ حاج خانومچه اینا تو ماشین بسمت ص د ا س ی م ا ، از رادیو گوش کردن! راستش شاخ دروُردن مثه همه ی شوما رفقا که این آدم چطوری اینهمه پررو و وقیح تشریف دارن.. متن این سخنرانی رو میتونین اینجا بخونین..
راستش دیروز حاج خانومچه ماشالا به جونش بلخره حاجی رو گول زدو با خودش برد اونجا! دستِ بر قضا خاهر زاده های حاج خانومچه (مسودی و دیزاینر) هم بهمراهِ دوستاشون (مِد مِد و امیرالدوله) هم اونجا بودن! حالا فک کنین اونجا حاج خانومچه به دیدنِ کی نایل آمد؟ بعلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه! خودِ خودش بود! یه دخملِ ظریفو ناز و در عینِ حال ورپریده به نامِ گلدونه بانو! وای بر خلافِ شیطنتای بلاگستونیش خیلی هم خانومو ماه بود اما حاج خانومچه هنوز همونجور شَر و شیطون! اینم سندش که حاجی خاس از همه که بگن م و س و ی (به استناد گفته های خودِ گلی بانو) و اینم که میبینین حاج خانومچه ی سبزِ! (متنفرم ازتون اگه دیدینش و ماشالا نگین بهشا)! اینم حاج خانومچه و حاجی وختی شورِ سبز اونا رو هم در بر گرفته بود! دیشبم به همراهِ بروبچ تشریف بردن که برن دمِ در جایی که اون بیس دیقه چرندیاتو پخش میکنه که دیگه انقد شولوغ بود که تا ساعت دو و نیمِ شب (البته آخرش دیگه حاج خانوم ماشالا به جونش تطیل شده بود و خروپفش عالمو برداشته بود) تو ترافیکو مسخره بازیِ آدما بودن (اما به قولِ حاجی که ایشالا ماشالا به جونِ اونم بیاد الاهی - همه باهم، الاهــــــــــــــــــــــــــــــــــی- ما به همین مسخره بازیام علاقه داریم چرا که همینان که با مزخرف بازیاشون باعث شدن محفلِ سبزِ ما سبزتر بشه! همینا جوونای مملکتِ ما رو تشکیل میدن پس یا علی به همشون! راستی تو این گیرو دار حتا ماشین حاج خانومچه اینا هم طرفدارِ عمو سبزِ شده بودا!
پی نوشت: راستی تمومِ عکسای گرفته شده، هنر شخصِ شخیصِ حاجیِ! البته نه فک کنین حاج خانوم عکاسیش بده ها! نه بابا! بچه اصلن خودِ عکاس بانوئه! اما نیس حاج خانومچه دوس جونشو دیده بود، دیگه عکاسی و این صوبتا یادش رفته بود بابا!
پی نوشتِ بعدی: در راستای تشریف بردن عمو محمود به شریف، اینو ببینین چیکارش کردن! بدرقه ی عمو دُکی!
پی نوشتِ خیلی بعدتر: رفقا فک نکنین لامصب فقط تهرانِ خودمون از این خبراستا! اینجا رو ببینین! میدونِ نقشِ جهانِ اصفهانه ها!
(بعلت نتیجه ی پیروزی ظلم و کفر بر راستی و حقانیت، عکسا همگی پاک شدن)
اگه حاج خانومچه رو ندیدین حلال کنین! آخه در پی ر ا ه پ ی م ا ی یِ امروز، حاج خانومچه بلخره حاجی رو راضی کرد که دندون پزشکی رو بپیچونه و باهم برن اونجا! ایشالا که مشکلی پیش نیاد و همه چیز عالی برگزار بشه.. شمام میتونین از اینجا بدونین که کجا و کی باهاس بیاین.. مسیر سبز
از دوستانُ رفقای ارجمندی که در پشتِ صحنه فعالیت میکنن، صمیمانه تشکر دارم (الان دوربین داره اون دختر ورپریدهه سانی رو میگما، نشون میده)، از بعضیام که قراره با خاهر قاتلشون به ما ملحق بشن بسیار بسیار متشکرم، از اون یه سری بعضیای دیگه که اصلن نمیان و از س ی ا س تم اصلن خوششون نمیاد ممنونم، وضعشونو درک میکنم بلخره ع ر و سی گفتن، اونم از نوعِ پرتغالیش!
ببخشین رفقا که اینجا از اون حالته همیشگیش درومده و رنگه دیگه یی گرفته به رنگِ سبز..
اگه حاج خانومچه رو ندیدین حلال کنین! آخه در پی ر ا ه پ ی م ا ی یِ امروز، حاج خانومچه بلخره حاجی رو راضی کرد که دندون پزشکی رو بپیچونه و باهم برن اونجا! ایشالا که مشکلی پیش نیاد و همه چیز عالی برگزار بشه.. شمام میتونین از اینجا بدونین که کجا و کی باهاس بیاین.. مسیر سبز
از دوستانُ رفقای ارجمندی که در پشتِ صحنه فعالیت میکنن، صمیمانه تشکر دارم (الان دوربین داره اون دختر ورپریدهه سانی رو میگما، نشون میده)، از بعضیام که قراره با خاهر قاتلشون به ما ملحق بشن بسیار بسیار متشکرم، از اون یه سری بعضیای دیگه که اصلن نمیان و از س ی ا س تم اصلن خوششون نمیاد ممنونم، وضعشونو درک میکنم بلخره ع ر و سی گفتن، اونم از نوعِ پرتغالیش!
ببخشین رفقا که اینجا از اون حالته همیشگیش درومده و رنگه دیگه یی گرفته به رنگِ سبز..
دور از چشِ همه ی شوما رفیق رفقای پایه، حاج خانومچه دیشب به یه کارناوالِ اساسی دعوت شده بود از طرف خونواده ی حاجی! یعنی بهتره بگم حاج خانومچه و حاجی اونا رو دعوت کرده بودن، لازم به ذکره که عمو نیما از هفته ی گذشته به یه هالیدیز تشریف برده بودنو تا دیشب اصلن این کارناوالا رو به چشِ خودشون ندیده بودن! و اما دیروز، تو آر یا ش هر که غوغایی بود در نوعِ خودش بی نظیر! راستش از شوما چه پنهون حاج خانومچه دوس داش به جای این رشته ی کشککی که وختی هر وخ هر جا اسمشو میاری همه فک میکنن رفتی وُرد و اِک سل یاد گرفتی نه بر نا مه نو ی س ی، میرفت عولوم س ی ا س ی میخوند! شایدم وختی شرشو از این مملکتِ قهویه یی کند و گورشو گم کرد رف یه مملکتِ گل و بلبلِ دیگه، خدا رو چه دیدی، شایدم اون رشته رو خوند! خلاصه باهاس بگم که حاج خانومچه با این حال که خیلی خیلی ماشالا به جونش آدمِ سر زنده ییه اما زیاد از این کارناوالایی که به ظاهر به اسمِ عمو سبزَس (بقول سانی جون جونم) اما در باطن خالی کردنِ انرژی ها و پتانسیلاییِه که تو کمر ملت به صورتِ قِرِشمال ایجاد شده بدش میاد! از شوما چه پنهون که حاج خانومچه راستیاتش با اینکه همش دمبالِ شولوغ پولوغ بازیایِ شبایی مثه شبِ چارشمبه سوریِه اما با اینحال الان این احساس رو تو طرفدارایِ عمو سبزِ دوس نداره! به جاش دمبالِ جاهاییِه که چارتا دونه شُعار بدن ملتُ از عمو سبزشون حمایت کنن نه اینکه بریزن تو خیابونُ شورو کنن به تحولِ خیابونا به یه دیسکویِ نرینه! و نیز سکّویِ راه رفتن برای دخترایِ سبزینه یی که بیشتر جای تاسف داره تا حتا تفکر.. راستش حاج خانومچه دیشب رو اصلن دوس نداش! نیس یه چن وختی هم هست که بیچاره تو فکر و افکارِ خودش درگیره (بروبچ همه بیایین همین جا براش دعا کنیم که شاید یه فرجی پیش بیاد بچه از این فکرُ خیالایی که خاب و خوراکو ازش گرفته، خلاص بشه! همه باهم آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآمــــــــــــــین! به مولا ازتون متنفرم اگه دعا نکنین واسشا) آره خلاصه دیشب، با ماشینِ عمو نیما رفتن میدون کاج! آقا گفتم ماشینِ عمو نیما! حاج خانومینا انقد خوشحالن که از این ماشینه نگرفتن! آخه مِثکه خیلی خیلی زیاد مصرفِ سوختش بالاس! مثلن ماشینِ حاج خانومچه تو شَهر همش صَدی هشتا میسوزونه اما ماشینِ عمو نیما صَدی هیودَه تا! اصلن فکرشم نمیتونم بکنم که یه روز با این وضعِ س ه م یه ب ن د یا بخام ماشین گیربکس اوتوماتیک بگیرم! خلاصه داشتم چی میگفتم؟ اصلن ماشالا این حاج خانومچه انقد بچه عاشقِ ماشینُ ماشین بازیِ که هوشو حواسِ دُرُس درمونیَم واسه آدم نمیذاره که! اینو حتا عمه هانی هم فهمیده! جونم براتون بگه که حاج خانومچه همش دمبالِ آدمایی میگش که یه ریزه حتا فشارای دولتِ فِلی رو حس کرده باشنُ واقعن به دمبالِ کمی تغییر اومده باشن بیرون! اما متاسفانه دریغ از دیدنِ این آدما! دیشب س ع ا د ت آ ب ا د، فک کنم تا صوب نخابید! خلاصش بگم که حاج خانومچه به دمبالِ تغییر در این وضعِ فعلی حاضر هر کاری از دسش بر میاد انجام بده اما این ملت فقط به دمبالِ دامبولُ دیمبولن متاسفانه! البته بگم نمیشه به اونام خُرده گرفت! برای اینکه به حدی تحتِ فشارن که توی یه همچین کارناوالایی (حالا مهم نیس، رنگش به رنگِ سبزِ م و س و ی باشه یا به رنگِ خونِ شبای ع ا ش و رایی باشه یا حتا بازی ا ی ر ا ن – ا س ت ر ا ل یا باشه! مهم اینه که مردم بریزن بیرون و شورو به رقص و پایکبوی کنن!) فقط نمیدونم چرا این دولت فکری به حالِ این مردم نمیکنه!؟ چرا به فکر این همه پتانسیلِ در حالِ انفجار نیس؟ نگرانم! از همه چی نگرانم! از شرایطِ روحیِ خود حاج خانومچه تو این روزا نگرانم تا سبزینگیِ جمعه ی در پیشِ رو!
پی نوشتِ اول: راستی این خبرم دیشب در پی شُعارِ حامیانِ سبز که میگفتن "یه هفته، دو هفته، محمود حموم نرفته" دیشب شنیدیم: "خبرِ جدیدِ هفته! محمود گرمابه رفته"!!!!
پی نوشتِ دوم: چقد من این پست رو دوس دارم..
