راستش امروز حرف خاصی ندارم و یه یادنومه یی میخام واسه حاجی بنویسم! اسمشم میذارم یادواره ی روزهای آفتابی و برفیمون...
پی نوشت: میدونم الان رفقا با خودتون میگین که بابا پی نوشت بی سواد ماله آخره پسته و این صوبتا اما خب من دوس دارم اوله پست این "پی نوشت" رو بذارم! بابا چاردیواری اختیاری!
میخاستم از اون رفقای گلم
که همش و هر لحظه میان اینجا و بهم سر میزنن تشکر کنم و بگم مرسی! اما در پاسخ به اون دوسته عزیز (اشاره به پیتی جونم!) 
که طی کامنتی کوتاه منو به "فلفل" خطاب کرده بودن، باید عرض کنم عزیزم مگه من تند و بدخوئم که بهم میگی فلفل؟ 
تازشم اگه کنایه به اون ضرب المثله فلفلو ریزیش داری که میدونی که من همچی ریزه هم نیستم خاهر! 
اگه هم که میخای بگی شیطونم باید بگم من "آتــــــــــــــــــــــــــیشم!" (اشاره به فیلمه دلداده که همین چن وخ پیشا از نت مبارک دانلود کردمو این فیلمه چرندو دیدم! اما ببینینش خیلی باحاله یاروئه وختی میگه "آتـــــــیش!" ینی داره ابرازه علاقه میکنه ها!) 
پس لطفن از این به بعد برای صدا کردنه بنده از قبل هماهنگی بعمل آورده تا دچار این ابهاماته روحی جسمی روانی نشویم همگی!
راجه به اون دوستمم که خیلی خیلی نگرانه کودکانه بی سرپرستو زنانه بدبخ بیچاره س باس بگم که بابا بیخیاله گربه! همین دو روزو عشق س! خب که چی؟ ناراحته این آدما باشی و نباشی زندگی میگذره خاهر! پس بیا بیخیال باشیم و زندگیه آرومو بی دردسر خودمونو کِیف کنیم خاهر. (تورو خدا فک نکنین حاج خانومچه آدمه لا ابالی ییه ها!
نه بابا ماشالا به جونش که خیلی هم به اطرافش توجه داره، نشون به اون نشونی که همین چن وخ پیشا دو ساعت پشته چراغ قرمز که خیلی وخ بود سبز شده بود داش به یه دختری که فال میفروخت نیگا میکرد و اشک میریخ.. (اونوخ فک میکنین تو ماشینش چی داش گوش میکرد تو اون لحظه؟ "آخه ساسی با تو خیلی هپیه (Happy ی خودمونو میگه ها) و بیته بعدیش میگه: محلم نمیذاره به بقیه!" (میدونم یکمی این آهنگ با این صحنه تناقصه دیداری داش اما از یه جهاتی هر دوتاشون نوستالژیک بودن...)
بعدن نوشتی که قرار بود اول بشه اما ترسیدم که اینا از ذهنم بپره واسه همین اونا رو اول نوشتم..
امروز حاج خانومچه تو یه حاله خودش بود بچه! یاد اون قدیم ندیم افتاده بود که طی یه عملیاته چیریکی با حاجی، مامانشینا رو، کله ی سحر روزای جمعه میپیچوند و هر هفته با حاجی میرفتن جاده چالوس صفا.. وای هرگز یادش نمیره که چه لذتی داش وختی با حاجی قبلش رفتن چادر مسافرتی خریدن .. یادته حاجی؟؟ ماشینو گذاشتیم تو پارکینگه میردامادو با مترو رفتیم بازار چادر فروشا!
(حالا گیر ندیدن اسمه منطقش یادم نیس خب!) بعدم یادته چقد خندیدیم سر اینکه چادر چن نفره بگیریم؟ اَاَاَه یادته چقدر اون روزا به فکر آینده بودیم؟ به فکر اینکه چادر بزرگ بگیریم واسه آینده و بچه هامونو این صوبتا.. چه رمانتیک بودیم من و تو از اول حاجی.. یادته میرفتیم کنار رودخونه و چادر و توی چادر یواشکی بوس کردنو 
کلی سر به سر هم گذاشتنو این صوبتا... 
یادته حاجی باره اولی که توی همون جاده چالوس روبروی همون رودخونه نشسته بودیم که من خاستم مشروب بخورم؟ 
وااااااااااای حاجی تو هیچوخ زن نبودی نمیدونی چه لذتی داره آدم بار اولی که میخاد مشروب بخوره با شووَرش بخوره.. 
حاجی شمال رفتنا چی؟ یادته؟ یادته اون صوبایی که منو میرسوندی ساختمون آفتاب.. (میدونم زیاد خاطره های خوبی هم در کنار این خاطرات خوبه ما، آدما برامون نساختن! اما میشه این چن تا خاطره ی نابو با قلابه ماهیگیری از بین این همه گل و لای بیرون کشید..) 
یادته وختی این ماشینه رو میخاستیم بگیریم چقد بهم کمک کردی؟ یادته پیشناهاده منه جک و جوادِ داهاتی رو؟ 
"رُآ" این ماشینی بود که من میخاستم 
و تو! تو میگفتی اَه این که همون آردیه! بهم اول پیشنهاده ریو دادی! 
یادته؟ بعدم که همین 206 خودمون شد... یادته حاجی.. یادته ما از همون لحظه های اوله دوستیمون، عاشقه همدیگه بودیم.. 
یادته حاجی بهم میگفتی "مرغ!" 
(آخه حاج خانومچهه عادت داشت زود بخابه) یادته من بیشتر از ساعته هفت نمیتونستم بیرون باشم! یادته چقد غر میزدی به جونم... اما الان چی حاجی؟ الان همون حاج خانومه عاشقه همون موقعهام من! 
همونی که یه عالمگی با ذوق برات صوبا ایمیل میفرستاد 
و وختی یه جواب از تو میومد کلی مشعوف میشد و هم جواب میداد ایمیلتو هم بهت زنگ میزد! (آیکونه حاج خانومچه ی فرصت طلب!) 
راستی حاجی چشمک زدنا یادته؟ (اشاره به یه مطلبه کاملن قدیمی! حاجی همیشه با سرعته نور برای حاج خانومچه از خودش چشمک در میکرد و حاج خانومچهه هم که توی این امر بسیار بسیار ضعیف تشریف داشت، با یه حالت کاملن خنگیی دو تا چشماشو میبستو باز میکرد که یعنی اینم جوابت!!!! و حاجی کلی واسه همین خنگ بازیای حاج خانومچش ذوق میکرد!)
اصن حاجی میدونی چیه؟ تو از همون اولش عاشقه همین خنگ بازیای من شدی!
یادته؟ (آیکونه آزی با یه عالمه ناز خرکی!) کی فکرشو میکرد که یه روز ما با هم ازدواج کنیم؟ 
با همون پسر کمیکی که همیشه از دستش میخندیدم من؟! کی فکرشو میکرد؟ اما بگم نه تنها الان ناراضی نیستم بلکه با یکعدد عضو کاملن ناقص الخلقه م افتادم اندر باب خوشی و بیرون بیا هم نیستم جونم! وای که چقد من خوشبختم و احساسه خوشبختی میکنم! 
و همه ی اینا رو مدیونه همین حاجی یی هستم که میشناسین! همین حاجی یی که هیشکی نمیتونه فکرشم بکنه که چه قلبه مهربونی داره! چقد گله و چقد گُل... آهان گفتم گُل! حاجی یادته هر وخ سر چاراه گُل میدیدی یا برام میخریدی سه سوت یا هم اگه به تازگیش برام گل خریده بودی تا یارو بهم میگف آقا گل میخای 
بر میگشتی بهش میگفتی گل میخام چیکار!؟ خودم یدونشو دارم که تو هیچ گل فروشی یی نمیتونی پیداش کنی (و اشاره میکردی به من!)
من که همشونو یادمه اصن صحنه یی نداریم حاجی که من ازش غافل باشم..
همه ی اینا رو گفتم که بگم حتا اگه التماسمم بکنی امشب باهات نمیام شام بیرون! (اشاره به صوبتای تیلیفونیه حاجی و حاج خانومچه )
حاج خانومچه: ببین حاجی حالا که وضعمون دیگه خدا رو شُک خوب شده بیا یه جشنه دو نفره بگیریم..
حاجی:: اوکی! بهش فک میکنم!
: بیا شام بریم بیرون!
:: (بعد از دو ساعت!) الاهی! میخای شام بریم بیرون؟ اوکی میریم یه جایه خوب...
: (با ناز و قهر!) نخیرم نمیام! حالا که اینجور شد باید التماسم کنی، خاهش کنی تا من شاید بهش فک کنم!
:: (در حالت ریلکسیه شدید!) آره؟ خب خدارو شُک عزیزم من اصن اصراری نمیکنم، پس نمیریم!
و حاج خانومچه در حالتی کاملن عصبانی...
راستی پی نوشت واقعه یی: دیشب قسمته صدم لاست رو هم دیدیم دو تایی.. اَه خدا لعنتشون کنه که هر هفته هر هفته ما رو میذارن تو خماری.. ای خداااااااااااااااااااااااا...
پی نوشت: میدونم الان رفقا با خودتون میگین که بابا پی نوشت بی سواد ماله آخره پسته و این صوبتا اما خب من دوس دارم اوله پست این "پی نوشت" رو بذارم! بابا چاردیواری اختیاری!
میخاستم از اون رفقای گلم
که همش و هر لحظه میان اینجا و بهم سر میزنن تشکر کنم و بگم مرسی! اما در پاسخ به اون دوسته عزیز (اشاره به پیتی جونم!) که طی کامنتی کوتاه منو به "فلفل" خطاب کرده بودن، باید عرض کنم عزیزم مگه من تند و بدخوئم که بهم میگی فلفل؟ تازشم اگه کنایه به اون ضرب المثله فلفلو ریزیش داری که میدونی که من همچی ریزه هم نیستم خاهر! اگه هم که میخای بگی شیطونم باید بگم من "آتــــــــــــــــــــــــــیشم!" (اشاره به فیلمه دلداده که همین چن وخ پیشا از نت مبارک دانلود کردمو این فیلمه چرندو دیدم! اما ببینینش خیلی باحاله یاروئه وختی میگه "آتـــــــیش!" ینی داره ابرازه علاقه میکنه ها!) پس لطفن از این به بعد برای صدا کردنه بنده از قبل هماهنگی بعمل آورده تا دچار این ابهاماته روحی جسمی روانی نشویم همگی!
راجه به اون دوستمم که خیلی خیلی نگرانه کودکانه بی سرپرستو زنانه بدبخ بیچاره س باس بگم که بابا بیخیاله گربه! همین دو روزو عشق س! خب که چی؟ ناراحته این آدما باشی و نباشی زندگی میگذره خاهر! پس بیا بیخیال باشیم و زندگیه آرومو بی دردسر خودمونو کِیف کنیم خاهر. (تورو خدا فک نکنین حاج خانومچه آدمه لا ابالی ییه ها!
نه بابا ماشالا به جونش که خیلی هم به اطرافش توجه داره، نشون به اون نشونی که همین چن وخ پیشا دو ساعت پشته چراغ قرمز که خیلی وخ بود سبز شده بود داش به یه دختری که فال میفروخت نیگا میکرد و اشک میریخ.. (اونوخ فک میکنین تو ماشینش چی داش گوش میکرد تو اون لحظه؟ "آخه ساسی با تو خیلی هپیه (Happy ی خودمونو میگه ها) و بیته بعدیش میگه: محلم نمیذاره به بقیه!" (میدونم یکمی این آهنگ با این صحنه تناقصه دیداری داش اما از یه جهاتی هر دوتاشون نوستالژیک بودن...)بعدن نوشتی که قرار بود اول بشه اما ترسیدم که اینا از ذهنم بپره واسه همین اونا رو اول نوشتم..
امروز حاج خانومچه تو یه حاله خودش بود بچه! یاد اون قدیم ندیم افتاده بود که طی یه عملیاته چیریکی با حاجی، مامانشینا رو، کله ی سحر روزای جمعه میپیچوند و هر هفته با حاجی میرفتن جاده چالوس صفا.. وای هرگز یادش نمیره که چه لذتی داش وختی با حاجی قبلش رفتن چادر مسافرتی خریدن .. یادته حاجی؟؟ ماشینو گذاشتیم تو پارکینگه میردامادو با مترو رفتیم بازار چادر فروشا!
(حالا گیر ندیدن اسمه منطقش یادم نیس خب!) بعدم یادته چقد خندیدیم سر اینکه چادر چن نفره بگیریم؟ اَاَاَه یادته چقدر اون روزا به فکر آینده بودیم؟ به فکر اینکه چادر بزرگ بگیریم واسه آینده و بچه هامونو این صوبتا.. چه رمانتیک بودیم من و تو از اول حاجی.. یادته میرفتیم کنار رودخونه و چادر و توی چادر یواشکی بوس کردنو کلی سر به سر هم گذاشتنو این صوبتا... یادته حاجی باره اولی که توی همون جاده چالوس روبروی همون رودخونه نشسته بودیم که من خاستم مشروب بخورم؟ وااااااااااای حاجی تو هیچوخ زن نبودی نمیدونی چه لذتی داره آدم بار اولی که میخاد مشروب بخوره با شووَرش بخوره.. حاجی شمال رفتنا چی؟ یادته؟ یادته اون صوبایی که منو میرسوندی ساختمون آفتاب.. (میدونم زیاد خاطره های خوبی هم در کنار این خاطرات خوبه ما، آدما برامون نساختن! اما میشه این چن تا خاطره ی نابو با قلابه ماهیگیری از بین این همه گل و لای بیرون کشید..) یادته وختی این ماشینه رو میخاستیم بگیریم چقد بهم کمک کردی؟ یادته پیشناهاده منه جک و جوادِ داهاتی رو؟ "رُآ" این ماشینی بود که من میخاستم و تو! تو میگفتی اَه این که همون آردیه! بهم اول پیشنهاده ریو دادی! یادته؟ بعدم که همین 206 خودمون شد... یادته حاجی.. یادته ما از همون لحظه های اوله دوستیمون، عاشقه همدیگه بودیم.. یادته حاجی بهم میگفتی "مرغ!" (آخه حاج خانومچهه عادت داشت زود بخابه) یادته من بیشتر از ساعته هفت نمیتونستم بیرون باشم! یادته چقد غر میزدی به جونم... اما الان چی حاجی؟ الان همون حاج خانومه عاشقه همون موقعهام من! همونی که یه عالمگی با ذوق برات صوبا ایمیل میفرستاد و وختی یه جواب از تو میومد کلی مشعوف میشد و هم جواب میداد ایمیلتو هم بهت زنگ میزد! (آیکونه حاج خانومچه ی فرصت طلب!) راستی حاجی چشمک زدنا یادته؟ (اشاره به یه مطلبه کاملن قدیمی! حاجی همیشه با سرعته نور برای حاج خانومچه از خودش چشمک در میکرد و حاج خانومچهه هم که توی این امر بسیار بسیار ضعیف تشریف داشت، با یه حالت کاملن خنگیی دو تا چشماشو میبستو باز میکرد که یعنی اینم جوابت!!!! و حاجی کلی واسه همین خنگ بازیای حاج خانومچش ذوق میکرد!)
اصن حاجی میدونی چیه؟ تو از همون اولش عاشقه همین خنگ بازیای من شدی!
یادته؟ (آیکونه آزی با یه عالمه ناز خرکی!) کی فکرشو میکرد که یه روز ما با هم ازدواج کنیم؟ با همون پسر کمیکی که همیشه از دستش میخندیدم من؟! کی فکرشو میکرد؟ اما بگم نه تنها الان ناراضی نیستم بلکه با یکعدد عضو کاملن ناقص الخلقه م افتادم اندر باب خوشی و بیرون بیا هم نیستم جونم! وای که چقد من خوشبختم و احساسه خوشبختی میکنم! و همه ی اینا رو مدیونه همین حاجی یی هستم که میشناسین! همین حاجی یی که هیشکی نمیتونه فکرشم بکنه که چه قلبه مهربونی داره! چقد گله و چقد گُل... آهان گفتم گُل! حاجی یادته هر وخ سر چاراه گُل میدیدی یا برام میخریدی سه سوت یا هم اگه به تازگیش برام گل خریده بودی تا یارو بهم میگف آقا گل میخای بر میگشتی بهش میگفتی گل میخام چیکار!؟ خودم یدونشو دارم که تو هیچ گل فروشی یی نمیتونی پیداش کنی (و اشاره میکردی به من!)من که همشونو یادمه اصن صحنه یی نداریم حاجی که من ازش غافل باشم..
همه ی اینا رو گفتم که بگم حتا اگه التماسمم بکنی امشب باهات نمیام شام بیرون! (اشاره به صوبتای تیلیفونیه حاجی و حاج خانومچه ) حاج خانومچه: ببین حاجی حالا که وضعمون دیگه خدا رو شُک خوب شده بیا یه جشنه دو نفره بگیریم..
حاجی:: اوکی! بهش فک میکنم!
: بیا شام بریم بیرون!
:: (بعد از دو ساعت!) الاهی! میخای شام بریم بیرون؟ اوکی میریم یه جایه خوب...
: (با ناز و قهر!) نخیرم نمیام! حالا که اینجور شد باید التماسم کنی، خاهش کنی تا من شاید بهش فک کنم!
:: (در حالت ریلکسیه شدید!) آره؟ خب خدارو شُک عزیزم من اصن اصراری نمیکنم، پس نمیریم!
و حاج خانومچه در حالتی کاملن عصبانی...
راستی پی نوشت واقعه یی: دیشب قسمته صدم لاست رو هم دیدیم دو تایی.. اَه خدا لعنتشون کنه که هر هفته هر هفته ما رو میذارن تو خماری.. ای خداااااااااااااااااااااااا...
اندر مصائبه کارته سوخت
راستش یه چن وختیه که حاج خانومچهه وختی از خاب پا میشه 
زیاد حوصله ی به دکو پوزش رسیدنو نداره ینی ماشالاه به جونش که خیلی اعتماد به نفس تشریف داره این روزا 
و همینجوری بی آرایش میاد از خونه بیرون! نشون به اون نشون که دیروزیه وختی داش میرف تنهایی خونه ی خانوم والده ی حاجی (آره میدونم شاخ دَرُوردین! 
اما تنهایی میرف! حالا میگم چرا!) حالا همین قیافه ی بی آرایشو صوبا تصور کنین که یه عالمه پفم کرده و خلاصه به زور چشاش باز میشه... 
همین صوبیه وختی حاج خانومچهه داش رانندگی میکردا
که یوهو جناب حاجی برگشته بهش میگه: "حاج خانومچه ی من؟!" 
میدونی با اینکه قیافت یه عالمگی پوفالوده سا 
"اما برای من شبیه گله پنبه دونه یی" و حاج خانومچه پشت فرمون با اون خر نازای همیشگیش 
آهان از ذوق مرگ شدنش بگم که کلی صوبیه حاجی از دستش خندید! آخ که این دختر چقد خنگ تشریف داره! حاجی میخاس حاج خانومچه رو سورپرایز کنه اما بس که این دختر فوضوله نذاش عملی بشه و انقد سئوال پیچ کرد تا حاجیه بیچاره لب به سخن گوشودو گف که قراره از این به بعد یکمی بیشتر پولدار بشیم! تا دو ساعت حاج خانومچه نفهمید قضیه رو و مثه مونگولا فقط جولوشو نیگا میکرد و هی با خودش فک میکرد که این پولی که این میگه که انقدری نیس که من بخاطرش بخام خوشحالی در کنم از خودم که خلاصه تا اینکه یوهو دوزاریش افتاد و زد زیر خنده 
بعدم به حاجی ماجرای خنگیشو گف .. 
دیگه دوتایی صوبیه تو ماشین انقد خندیدن که نگووووووووووو ... بعدم گیر داد به حاجی که واییییییییی من مانتو میخام، کفش میخام، شلوار میخام... اون بیچاره حاجیه هم مجبوری میگف چشم خانوم چشم 
آهان! یادم اومد دیروزیه حاج خانومچه چراغه بنزینش روشن شده بود،
گفته بودم که این ماشین خیر سرش زیاد میخوره! 
خلاصه حاجی هم گف بره از خانوم والدش کارته سوخته ایشونو بگیره! این شد که حاج خانومچه شالو کلاه کردو رف سمت خونه ی حاج اینا! 
راستش اولش قرار نبود بره بالا اما دید خانوم والده تازه از خرید اومدن 
و خسته و کوفته تشریف دارن توی پارکینگ با یه عالمه بار! دید اگه نره کمکش زشته و اونم گناه داره دیگه (از این حسایی که دیدین یوهو میاد سراغه آدم!؟) 
دیگه رفتو چادرو بست دور کمرشو هندونه و پرتاغالو چن تا چیز دیگه رو گرف تو دستشو برد بالا 
(جهته چندی خود شیرینی!) بعدشم که رف نشس بالا با خانوم والده و سرکار علیه خاهر حاجی، هانی خانوم دِ به غیبت! 
اَه که چه دله پُری از خاستگار داشتنو (آخه خانوم والده ی حاجی اینا مثه همه ی مادرای دیگه عاشقه شوهر دادنه هانیه! حالا بماند که خود هانی هم بدش نمیاد همچین) 
بعدشم که از اینکه پارسال یه خاستگار اومده بود خونشونو عمو نیما و باباشون نذاشته بودن حتا حرف بزنن و پسره رو پرونده بودن! (حالا جالبیه قضیه رو داشته باشین!) حاج خانومچه از تمومه جریان کامل خبر داشت از قبل ینی همون موقع که اومده بودن خاستگاری این بانو 
میدونس جریانو اما از ذاته بدش که گف یوهو برگشت گفت "اِه!؟ نمیدونستم!!!!" راس میگی؟؟؟؟ 
خلاصه اون مادر دختر هم شورو کردن به تعریف کردنو حاج خانومچه میدونس که همه ی زنا اینو دوس دارن! (بس که این دختر بد ذاته به مولا!) 
خلاصه اونام شورو کردن که آره این نیماهه هست! همین نیماهه مخلافت کرد! حالا حاج خانومچه که تا دیروز داش سنگه این عمو نیماهه رو به سینه میزد یوهو رنگ عوض کردو اونوری شد بدذاااااااااااااات! شد یه پا آنتی عمو نیماهه 
بعدم سریع حرفو عوض کردن به خونه داری و حاج خانومچه هم که منتظره فرصته رو کردنه توانائی هاشون بودن،
گفتن که جمعه ییه یه فسنجون پختنو 
دیگه اونام کف کرده بودن از این همه هنری که از این انگشتای حاج خانومچه فوران کرده 
بعدشم که یه آشی این خانوم والده پخته بودن و حاج خانومچه ی کوپُل هم که دسته رد به سینه ی هیچ غذایی ماشالا به جونش نمیزنه که
دوتا بشقاب خوردو خورد..
بعدم که وختی حاجی اومد باهم رفتن بنزین زدنو بعدم برگش خونه! اونوخ تو ماشینم واسه خود شیرینی به حاجی گف که سه ساعت نشسته خونشونو کلی خود شیرینی کرد دیگه
راسی منتظره بی صبرانه ی دیدن لاست هستش (امشب
زیاد حوصله ی به دکو پوزش رسیدنو نداره ینی ماشالاه به جونش که خیلی اعتماد به نفس تشریف داره این روزا و همینجوری بی آرایش میاد از خونه بیرون! نشون به اون نشون که دیروزیه وختی داش میرف تنهایی خونه ی خانوم والده ی حاجی (آره میدونم شاخ دَرُوردین! اما تنهایی میرف! حالا میگم چرا!) حالا همین قیافه ی بی آرایشو صوبا تصور کنین که یه عالمه پفم کرده و خلاصه به زور چشاش باز میشه... همین صوبیه وختی حاج خانومچهه داش رانندگی میکردا
که یوهو جناب حاجی برگشته بهش میگه: "حاج خانومچه ی من؟!" میدونی با اینکه قیافت یه عالمگی پوفالوده سا "اما برای من شبیه گله پنبه دونه یی" و حاج خانومچه پشت فرمون با اون خر نازای همیشگیش آهان از ذوق مرگ شدنش بگم که کلی صوبیه حاجی از دستش خندید!
آخ که این دختر چقد خنگ تشریف داره! حاجی میخاس حاج خانومچه رو سورپرایز کنه اما بس که این دختر فوضوله نذاش عملی بشه و انقد سئوال پیچ کرد تا حاجیه بیچاره لب به سخن گوشودو گف که قراره از این به بعد یکمی بیشتر پولدار بشیم! تا دو ساعت حاج خانومچه نفهمید قضیه رو و مثه مونگولا فقط جولوشو نیگا میکرد و هی با خودش فک میکرد که این پولی که این میگه که انقدری نیس که من بخاطرش بخام خوشحالی در کنم از خودم که خلاصه تا اینکه یوهو دوزاریش افتاد و زد زیر خنده بعدم به حاجی ماجرای خنگیشو گف .. دیگه دوتایی صوبیه تو ماشین انقد خندیدن که نگووووووووووو ... بعدم گیر داد به حاجی که واییییییییی من مانتو میخام، کفش میخام، شلوار میخام... اون بیچاره حاجیه هم مجبوری میگف چشم خانوم چشم آهان! یادم اومد دیروزیه حاج خانومچه چراغه بنزینش روشن شده بود،
گفته بودم که این ماشین خیر سرش زیاد میخوره! خلاصه حاجی هم گف بره از خانوم والدش کارته سوخته ایشونو بگیره! این شد که حاج خانومچه شالو کلاه کردو رف سمت خونه ی حاج اینا! راستش اولش قرار نبود بره بالا اما دید خانوم والده تازه از خرید اومدن و خسته و کوفته تشریف دارن توی پارکینگ با یه عالمه بار! دید اگه نره کمکش زشته و اونم گناه داره دیگه (از این حسایی که دیدین یوهو میاد سراغه آدم!؟) دیگه رفتو چادرو بست دور کمرشو هندونه و پرتاغالو چن تا چیز دیگه رو گرف تو دستشو برد بالا (جهته چندی خود شیرینی!) بعدشم که رف نشس بالا با خانوم والده و سرکار علیه خاهر حاجی، هانی خانوم دِ به غیبت! اَه که چه دله پُری از خاستگار داشتنو (آخه خانوم والده ی حاجی اینا مثه همه ی مادرای دیگه عاشقه شوهر دادنه هانیه! حالا بماند که خود هانی هم بدش نمیاد همچین) بعدشم که از اینکه پارسال یه خاستگار اومده بود خونشونو عمو نیما و باباشون نذاشته بودن حتا حرف بزنن و پسره رو پرونده بودن! (حالا جالبیه قضیه رو داشته باشین!) حاج خانومچه از تمومه جریان کامل خبر داشت از قبل ینی همون موقع که اومده بودن خاستگاری این بانو میدونس جریانو اما از ذاته بدش که گف یوهو برگشت گفت "اِه!؟ نمیدونستم!!!!" راس میگی؟؟؟؟ خلاصه اون مادر دختر هم شورو کردن به تعریف کردنو حاج خانومچه میدونس که همه ی زنا اینو دوس دارن!
(بس که این دختر بد ذاته به مولا!) خلاصه اونام شورو کردن که آره این نیماهه هست! همین نیماهه مخلافت کرد! حالا حاج خانومچه که تا دیروز داش سنگه این عمو نیماهه رو به سینه میزد یوهو رنگ عوض کردو اونوری شد بدذاااااااااااااات! شد یه پا آنتی عمو نیماهه بعدم سریع حرفو عوض کردن به خونه داری و حاج خانومچه هم که منتظره فرصته رو کردنه توانائی هاشون بودن،
گفتن که جمعه ییه یه فسنجون پختنو دیگه اونام کف کرده بودن از این همه هنری که از این انگشتای حاج خانومچه فوران کرده بعدشم که یه آشی این خانوم والده پخته بودن و حاج خانومچه ی کوپُل هم که دسته رد به سینه ی هیچ غذایی ماشالا به جونش نمیزنه که
دوتا بشقاب خوردو خورد..بعدم که وختی حاجی اومد باهم رفتن بنزین زدنو بعدم برگش خونه! اونوخ تو ماشینم واسه خود شیرینی به حاجی گف که سه ساعت نشسته خونشونو کلی خود شیرینی کرد دیگه
راسی منتظره بی صبرانه ی دیدن لاست هستش (امشب ایشالا حاجی بیاره ببینیم!) 
پی نوشت: راستی رفقا بلخره دهنه لقه این حاج خانومچه کار دستمون دادو لو رفتیم اینجا! حاجی اومد اینجا رو خوند! یه نظرم به عنوانه ناشناس تو همین پست داده (آخه بچه امروز خیلی بیزی تشریف دارن فقط چن خط نوشتن برامون!)
